Mijn leven in vogelvlucht in corona-tijd.

Door Integer gepubliceerd in Verhalen en Po√ęzie

De laatste tijd kon ik maar niet inloggen, is nu eindelijk gelukt. De afgelopen maanden is er veel gebeurt. Mijn ex-partner verhuisd naar een nieuw zorgtehuis, vanwege ernstige verwaarlozing en vereenzaming. Hij voelt zich meteen beter, we kunnen nu weer naar de markt stukje vis eten en een kopje koffie drinken bij cafe Jules, uiteraard buiten. Genieten van de kleine geneugten des levens. Nu ik op leeftijd ben, hoef ik niet meer zo nodig.a86d7cf266a3fa149f123e8129946db7_medium.Zelfs de vrieskou kan ons niet weerhouden om even naar de markt te gaan, lekker onder de mensen zijn. Dat is wat we erg gemist hebben in het dorp waar mijn ex-man verbleef. Het was er gewoon doods en er overleden ook veel oudjes. Het verzorgen moest ik dan maar doen, want men had geen tijd en te weinig personeel.

In elk geval krijgt hij nu wel broodjes met beleg en ook het nodige lekkers. Regelmatig komt er iemand een praatje maken en ik word zelfs bij de praatjes betrokken. In het vorige tehuis werd ik gewoon genegeerd en kreeg ik echt geen bedankje als ik hun taken uitvoerde; mijn ex-man douchen, en decubitus verzorgen enz.

Ja, ik ben blij dat hij nu op zijn oude stek terug is, wel een ander tehuis maar wel in Kerkrade vlak bij het centrum en de markt, dus in de zomer zullen we daar weer regelmatig vertoeven en vooral op de terrasjes zitten en genieten. Het enige wat ik minder vind is dat ik verder moet rijden, ook nu met de sneeuw, waag ik me niet op de snelwegen.4f73cdb0b5f4a1dc432ac9ea61a3688d_medium.

Heerlijk weer onder de mensen en genieten van de kleine dingen. Dat is mijn motto.

10/02/2021 10:48

Reacties (2) 

10/02/2021 23:06
ja de kleine dingen die je meemaakt kunnen een mens weer energie geven en dat is weer aanstekelijk naar anderen.
11/02/2021 09:02
dank je
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert