2040 Hoeren

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Wanneer ik Brief aan mijn moeder uit heb wil ik het terugzetten in de kast, of eigenlijk wil ik het voor het eerst in de kast zetten, want het is daar nog nooit geweest. Ik blader het nog even door en vraag mij af wie er zo’n brief aan zíjn moeder kan schrijven. Ik heb vanuit de kibboets in Israël wel brieven aan mijn ouders geschreven, maar dat is meer om te vertellen hoe anders het daar is en hoe goed ik het er heb dan om ze af te zeiken over mijn opvoeding. Daar is ook geen enkele aanleiding toe want ze hebben mij nog maar net aan de poort van het leven afgeleverd en nog zijn ze niet helemaal klaar blijkt al snel.

Maar goed, ik zet het in de kast naast de interviews van Ischa en de columns van de Dikke Man en daar staat ook nog Hoeren, daar kan het mooi naast en in dezelfde beweging pak ik Hoeren en neem dat mee uit de kast. Prettig om zo’n dun boekje ook even door te bladeren en tot mijn verbazing voel ik aan het boek, aan de onwilligheid van de bladzijden die maar niet zonder elkaar kunnen, dat ik het nog niet gelezen heb. Ik ga zitten aan mijn bureau en begin. Even later zet ik koffie en ga ik naar de woonkamer, waar ik verder lees. Het is een fascinerend boek. Ik lees over alle fasen van het hoerenbezoek, van af de onderhandelingen over de prijs tot en met het afscheid, en alles daartussen, waarbij je je wel het een en ander kunt voorstellen, maar wat Ischa toch verrassend uitgebreid beschrijft.

Maar dan gebeurt er nog iets. Hij voert mij mee door het oude centrum van Amsterdam, over de Wallen en door de Warmoesstraat, waar ik zelf tien jaar gewoond heb en niets is aardiger dan te lezen hoe iemand anders een gebied beschrijft waar je zelf heel vertrouwd bent. Het is adembenemend hoe hij door de straatjes slentert die ik zo goed ken en hoe vaak hebben we niet juist dat soort types gezien op weg naar de Albert Heijn aan de Nieuwmarkt, of op onze wandelingen met onze gasten die allemaal wel even de buurt willen verkennen, ja, ja. Het zijn mooie jaren daar, al moet ik vaak wel lang zoeken naar een parkeerplek.

 

Ate Vegter, 19 januari 2021

Lees verder met de Koningskinderen op kamp:
www.atevegter.wordpress.com/40

 

19/01/2021 08:35

Reacties (0) 

Reageren is niet meer mogelijk: Na een hoop mooie jaren is het helaas tijd om te stoppen met Tallsay.com. Download a.u.b. al je eigen artikelen die je wilt bewaren. De exacte datum is nog niet bekend wanneer de website op zwart gaat. Maar ik verwacht half maart. Bedankt voor alle mooie herinneringen!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert