Het lot van goede voornemens

Door Machteld gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Als ik begin januari boodschappen ging doen, kwam ik overal in het dorp de goede voornemens tegen. Op de fiets, joggend, stevig stappend al dan niet gewapend met splinternieuwe Nordic Walking stokken. Verbeten koppies maar vastbesloten om het dit jaar wel vol te houden. In de supermarkt zag je dat ook terug bij de groente-afdeling. Groente, fruit, noten in combinatie met moderne producten waarvan ik de naam niet eens kan uitspreken, het ging als warme broodjes. Mijn maatje en ik zijn grote groente-liefhebbers maar dan het hele jaar door. Nu zie je mensen vertwijfeld met een pompoen in hun handen. Ze zeggen dat je daar een heerlijke en gezonde curry van kunt maken, maar hoe in vredesnaam.

Nu, een paar weken later, slijt het wel. Alleen de diehards zijn overgebleven. Zij rennen met een fanatieke blik in de ogen door de polder. De rest van de goede voornemens gebruikt de joggingbroek weer op de manier waarop hij geen recht doet aan zijn naam. Al hangend op de bank. Gelukkig.

Niet dat ik me schuldig voel hoor, dat heb ik jaren geleden al afgeleerd. Sporten zit nu eenmaal niet in mijn genen. En het klinkt erg onaardig, maar teamsporten zijn helemaal niet aan mij besteed. Ik stond altijd verkeerd, liet ballen vallen, miste een schot voor open doel, nee, mijn oog-hand coördinatie heeft altijd veel te wensen overgelaten. Bij softbal sloeg ik over de bal, bij hockey steevast naast het doel. Het was een drama.

Turnen heb ik altijd nog het leukste gevonden. Niet dat ik erg goed was, daar ben ik dan weer te onhandig voor, maar je was tenminste eigen baas. Tot op zekere hoogte.

En nu, probeer ik maar zo gezond mogelijk te leven en actief te blijven. Op pad met Stef helpt daar prima bij. Maar ik moet er toch niet aan denken om in een te strak glimmend pakje in zo’n sportschool aan apparaten te gaan hangen. En dat er een kloon van Arie Boomsma tegen mij komt vertellen wat ik precies wel en niet moet doen. Ik zie het helemaal voor me, ik zou zo vreselijk afgeleid zijn door het wiebelen van zijn manbun dat ik spontaan van de loopband zou vallen.

En dat op mijn leeftijd, je breekt zo je heup en wie weet hoe lang ik dan moet revalideren.

17/01/2021 10:05

Reacties (2) 

Reageren is niet meer mogelijk: Na een hoop mooie jaren is het helaas tijd om te stoppen met Tallsay.com. Download a.u.b. al je eigen artikelen die je wilt bewaren. De exacte datum is nog niet bekend wanneer de website op zwart gaat. Maar ik verwacht half maart. Bedankt voor alle mooie herinneringen!
17/01/2021 15:11
ja je gewicht in de gaten houden en je conditie , dat kan ook met wandelen,werken en gezond eten.
17/01/2021 10:43
Ik heb nooit goede voornemens en vind ze ook (net als dat hele onzingedoe van oud en nieuw) pure onzin. Het op een bepaald moment van het jaar aan laten komen om tot iets te komen wat je wilt doen, wat je het hele jaar kan doen.

Sportscholen zal ik nooit bezoeken en ze mogen van ook gesloten blijven. Zal mij me een zorg zijn. Sporten is heerlijk en is ook niet moeilijk en niet zwaar. Wandelen, gewoon met een echte fiets (dus geen nep ding, zo'n e-bike) een uurtje fietsen in een goed tempo en dat hoeft geen slopend tempo te zijn, eens per week een uurtje joggen ... en dan heb je me...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert