2025 Een klein rondje

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Vandaag heb ik het kleine rondje ontdekt. Het kleine rondje is aangenaam, het kent geen grote drempels en je bent gauw weer thuis. Ik heb het vandaag twee keer gedaan, maar wel heel verschillend. We gaan eerst een rondje wandelen, een klein rondje Vesting. Het is roetkoud dus we kleden ons goed aan en vergeten de muts en de handsschoenen niet.

Ik las in de krant dat het om depressie te voorkomen heel goed is om midden op de dag, met zoveel mogelijk licht, naar buiten te gaan, want licht is hét middel tegen depressie. Nu zijn we niet depressief, voorlopig is er geen wolkje aan de lucht, maar je weet maar nooit en dat wil ik graag zo houden. Onwetendheid is de basis van alle geluk. Wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart. We lopen over de Vesting langs de kerk, waarom moet ik toch altijd foto’s maken van de bomen op de Vesting en de kerk? Is dat vanwege het verbond tussen de natuur en de mens? Ik heb geen idee. Houe zo. We gaan halverwege de Vesting rechtsaf, want anders is het geen klein rondje. Precies op tijd komen we weer thuis.

Ik zie dat er veel parkeerplaatsen vrij zijn en weet dat de XC70 een stuk verderop staat. Ik besluit ook een klein rondje met de auto te rijden, dan schrikt-ie weer even wakker. Dat is goed voor de accu, anders rij ik er door de lockdown veel te lang niet in. Eerst wil ik terug over de Bernhardlaan, maar dan rij ik toch maar even langs de grote Deen en dan gaat het bij de rotonde zo lekker dat ik rechtsaf sla, de dijk op richting Marken. Bij Zuiderwoude weer rechts, langs de prachtige woorden bij de kerk: houd moed en heb lief, een bemoediging en een opdracht. Geluk begint bij de ander, zegt Herman van Veen: als je gelukkig ben en je verkering nie, wat heb-ie dan, zegt hij terwijl hij je aankijkt of het vanzelfsprekend is, wat ook zo is.

Ik rij verder naar Broek, waar ik tot mijn vreugde zie dat ze begonnen zijn bij de oude kringloopwinkel. Er staat een bord met HSB, Het Staat Binnenkort. We zullen het zien. Dan rij ik weer verder. Ik weet nu welke cd’s in mijn speler zitten: Stones, Bowie, Pulp Fiction, Simon & Garfunkel, Sinatra, Stevie, in die volgorde. Nu zal ik het wel niet meer vergeten. Even later ben ik bij de afslag Monnickendam. Ik rij naar huis en parkeer op de vrije plek. Pal na mij komt een Ford, die vlak voor mij parkeert. Er stapt een man uit die ik niet ken: ‘Hier wordt het ook al druk’, moppert hij tegen mij. Ik glimlach, maar zeg pas dat het vandaag juist erg rustig is, wanneer hij mij niet meer kan horen.

Ate Vegter, 5 januari 2020

Ook een leuk stukje: 
Een camping runnen, ik zou het niet kunnen:
www.atevegter.wordpress.com/25

05/01/2021 08:47

Reacties (1) 

1
06/01/2021 10:48
Heerlijk zulke straatjes zoals bij die en veel kerken.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert