2023 Kleine welp slaat toe

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

6087702f20de6c66a8dde4821bbca5d7_medium.

De zwarte panter draaide zich nog maar eens om en trok zijn poot onder zijn kop. Langzaam zakte hij weg in een diepe slaap waar hij even later verkwikt uit ontwaakte. Nu rekte hij zich uit en keek om zich heen. Hij kwam overeind op z’n vier zwarte poten en liep een rondje door de kooi. Rechts bij de zebra’s waren ze ook al wakker maar bij de leeuwen lag iedereen nog lui te wammesen. 

Daar was de oppasser met een bakje havermout met zwarte bessen. De zwarte panter was gestopt met vlees eten en hij liet zich de havermout goed smaken, terwijl hij dacht aan een lief, klein, mals lammetje. Tja, dat ging natuurlijk niet meer, al die shoarmabroodjes. Hij was blij dat zijn voornemen geen invloed had op het verleden en dat hij zich al die lekkernijen nog goed kon herinneren. Alleen al de gedachte aan een crackertje met ossenworst deed hem watertandend opspringen en hij rende een rondje van plezier door zijn kooi. 

Nu waren de leeuwen ook wakker. Hij slenterde er maar eens heen. Misschien wisten zij meer: ‘Mogen we al weer naar buiten, Mark?’ vroeg hij. De grote leeuw hief zijn kop en schudde zijn manen: ‘Nee, voorlopig moeten we nog binnen blijven. Alleen de dieren onder de 12 centimeter mogen naar buiten.’ ‘Nou, dat is dan een mooie boel, mopperde de zwarte panter, terwijl hij maar eens koffie ging zetten. ‘Ja,’ vervolgde de grote leeuw, ‘het schijnt dat eerst de oppassers geprikt moeten worden en dat we daarna weer terugkeren op de hoofdroute.’ ‘Een klein stapje opzij dus, nou ja,’ mompelde de zwarte panter en Hugo, de jonge leeuw, knikte bevestigend, want hij had het allemaal bedacht, aangemoedigd door Diederik de giraf, want die had echt zijn nek uitgestoken.

Op dat moment kwam kleine welp binnen, met een piepende merel in haar bek. Ze hield hem losjes vast en de merel gooide alle toonladders door mekaar. ‘’Ben je helemaal betoeterd,’ sprak de panter nu streng. ‘Hoe kun je dat nou doen? Weet je niet dat we hebben afgesproken dat we geen vlees meer eten? Laat onmiddellijk los!’ Schuldbewust liet het welpje de vogel los, die onmiddellijk wegvloog tussen de tralies, niet dood, wel naar de wijde hemel. ‘Kom eens hier, kleine welp, ga onmiddellijk met je zusje naar de dierenwinkel en koop een belletje voor om je nek!’ Gehoorzaam liep het welpje naar zijn grote zus, die nog lag te slapen en zo kwam het dat even later pantermeisje met welpje in de dierenwinkel stond en dat de kleine poes vanaf die dag een belletje droeg, met een mooi strikje aan het bandje, dat wel.

Ate Vegter, 3 januari 2021

Lees door - Op z’n zondags eten in Frankrijk:

www.atevegter.wordpress.com/23

 

 

03/01/2021 08:34

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert