Ik ben Enim 26

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                       cdfcd7a79a4837205c056669e083372c.jpg

Zwijgend liepen we over het pad, dat nauwelijks een weg te noemen was. Het was warm en de weg was stoffig en leidde naar heuvels toe in de verte. Heel even brak een gedachte door van het kleine celletje dat veilig opgeborgen was, ergens heel diep in het brein dat van de échte Simeon was geweest. Een verwarde gedachte over het offeren van een geitje. Ik bande dat met kracht uit.  Krijg jij ook gedachten die niet van jou zijn,' dacht ik terwijl ik zijdelings naar mijn wapenbroeder keek.?

'Dat is moeilijk vast te stellen,' meende Mateus de Enim. 'Ik heb niets met geitjes of markten maar zo'n soort gedachte brak net wel bij mij door.' 'Meteen uitbannen,' raadde ik hem aan, 'wij moeten alleen onze eigen, en ik bedoel, écht,  onze eigen gedachten volgen. 'Als je niet weet wat je denkt dan slaat de twijfel toe en dat is het laatste wat wij kunnen gebruiken.'

Ondertussen kwamen de heuvels dichterbij en de weg steeg nu en veroorzaakte dat wij enigsinds buiten adem raakte, het pad  kronkelde om wat grote rotsblokken heen en toen stonden wij op de heuvelkam en zagen aan de andere kant aan de voet van de heuvel het dorp liggen dat ons reisdoel zou zijn.

Wij hielden even in om de omgeving goed op te nemen en ik diepte de kubus op. 'Jesjoea,' sprak ik, 'toon mij de afstand naar die Jesjoea.' Het gebruikelijk hummen begon weer maar het was deze keer van zeer korte duur en een rode lijn die zich vertoonde op de kubus leidde naar iets dat niet anders dan als  een groot gebouw omschreven kon worden.

'Wij volgen de lijn tot de stadsgrens,' stelde ik voor, 'en wij bergen de kubus op als wij het grote gebouw zien, het laatste dat wij willen is dat wij opvallen of dat wij onze schouwer kwijtraken.' 'Stormen wij dan meteen op die Masjiach af en leggen wij die om,' vroeg de luitenant? 'Weet je nog,' antwoordde ik, 'eerst observeren, dan herkennen en dan handelen. We handelen pas nadat we die gezalfde goed hebben gadegeslagen, ik wil niet hier omgebracht worden, in dit apenland, met een onafgeronde missie, en jaren van training die als vergeefse moeite verdampen, Als het moment opportuun is dan slaan wij toe en zonder aarzeling, maar het moment moet goed zijn.'

                                images?q=tbn:ANd9GcQmeXiIsLNBP3X7OkdjBFK

'Dus..,' vroeg mijn wapenbroeder? 'Localizeren,' antwoordde ik, 'een plan trekken en het probleem op lossen.' 'Okay, antwoordde Mateus de Enim, 'dat lijkt mij een goede volgorde.' Het pad verbreedde zich toen wij bij de eerste huizen kwamen en het werd zowaar een straatje dat  steeds drukker werd.

 'Dat is het gebouw,' zei mijn strijdmakker toen wij een hoek omkwamen . 'Onweerlegbaar, dit was het gebouw temidden van een groot plein dat wij op de kubus gezien hadden. De drukte nam zienderogen toe en eenmaal op het plein moest je je haast door de massa heen wringen. 'Kijk,' dacht ik naar Mateus,' je komt nooit weg als je hem hier vernietigt.' 'Mee eens,' zei mijn wapenbroeder en hij wees naar een grote menigte die om een paar mannen heen stonden. 'Dat zou hem wel eens kunnen wezen,' sprak hij, 'als je de gezalfde bent dan zul je waarschijnlijk altijd een hoop mensen om je heen hebben.'

'Daar gaan wij heen,' antwoordde ik en ik was benieuwd of die Masjiach wat interessants te melden had.

                                       cdfcd7a79a4837205c056669e083372c.jpg

Toen wij op steenworp afstand waren draaide Jesjoea zich om en ik had het idee dat de mensen massa wegsmolt naar de achtergrond en dat ik alleen met mijn wapenbroeder en de gezalfde op het plein stond.

Zijn ogen tasten de menigte rond en toen sprak hij met verheffing van stem. 'Sommige reizigers komen en gaan, anderen blijven en laten afdrukken achter in ons hart en we zijn daarna nooit meer hetzelfde.'

'Hij heeft het tegen ons,' klonk de gedachte van mijn wapenbroeder haast met een fluisterende innerlijke stem in mijn hoofd.. 'Hoeft niet,' dacht ik terug, 'het kan toeval zijn, gewoon wat metaforisch gezwets, dat kan op iedereen slaan.'

'U vindt mij waar u mij zoekt,' was het volgende wat de Masjiach met nadruk, elk woord wegend, zei. 'Want waar anders zou ik zijn dan in het huis van mijn vader,' en met een weids gebaar wees hij achter zich naar het tempelcomplex. Het was stil geworden in de groep om de gezalfde heen. 'Ik ben de mensenzoon,' sprak de man met de priemende ogen, hij liet terwijl hij dit zei, zijn rechterhand een cirkel beschrijven over de menigte.

De hand rustte even bij ons en toen doorbrak hij de stilte en zei: 'Ik ben niet wat je denkt dat ik ben .. Je bent wat je denkt dat ik ben ...' 'Metaforisch gezwets,' dacht ik en mijn wapenbroeder keek mij verward aan, 'ik versta elk woord maar ik weet niet wat hij zegt.'

                                   images?q=tbn:ANd9GcTdRlf35F6Nzegr62F8hHS

'Rhetorische trucjes die op wijsheid lijken,' antwoordde ik. 'Hij gooit alleen maar kerngedachten in de groep en als je die tracht te doorgronden, dan zijn er alweer een paar nieuwe 'rhetorische wijsheden' over je uitgestrooid. Dat is niet bij te houden en je veronderstelt daarom dat er waarheden verkondigd worden die je net niet kunt bevatten, maar in werkelijkheid is alles wat hier gezegd wordt voor meerdere uitleg vatbaar.'

'Vertel ons eens Petrus, 'vervolgde de gezalfde,' wat vroeg de hogepriester je net?'

'Heer,' antwoordde de man die met Petrus was aangesproken, ' hij wilde weten of u belasting kwam betalen?'

'Mensen werden geschapen om van te houden, en geld om te gebruiken,' zei de gezalfde met stemverheffing, 'de reden waarom we in chaos verkeren is ... ' en hij hield even in om vervolgens met een nog luidere stem te verkondigen,' wij verkeren in chaos omdat geld geliefd is en mensen worden gebruikt ...'

Hij liet zijn blik over de menigte dwalen en zijn ogen rustte even bij ons, zo leek het in ieder geval. 'Zalig zijn de simpelen van geest, die de werken van de schepper niet doorgronden.'sprak Masjiach en hij glimlachte beminnelijk naar de aanwezigen. 'Hij vindt ons een stelletje simpelen,' dacht mijn wapenbroeder, 'wij zullen hem nog wel een toontje lager laten zingen.

'Laat je toch niet zo leiden door zijn woorden,' antwoordde ik, 'als je jezelf als simpele wilt zien, prima, maar dan ben je op zijn minst zalig en misschien is het omgekeerde ook wel waar.' 'Dat de zaligen, simpel zijn,'  klonk het verbluft in mijn hoofd? 'Whatever,' antwoordde ik, 'wij zijn hier niet gekomen om een cursus taalbegrip te volgen. Ik beschouw mijzelf noch als zalig, noch als simpel. Wij zijn een werktuig van de vluchtdekkers, zeg maar de ogen en de oren en de vernietigende hand van de koning.'

'Dus Petrus vertel eens hoe dat is verlopen,' zei de gezalfde en de man die als Petrus was aangesproken hield een vis omhoog.  Een kleine groep mensen ging nu dicht om de gezalfde staan. 'Dat zijn de volgelingen die hij uitgezocht heeft,' zei een man naast mij die een geitje aan een touw vasthield.'

 

'Spreek Petrus,' sprak Jesjoea, ' wat vroegen die priesters die zo van geld houden?' 'Het zal mij benieuwen,' dacht ik. 'Geld natuurlijk, meester,' antwoordde de grote man die Petrus heette. 'En hoe liep dat af, toon ons het wonder..?' 'Nu ben ik toch wel erg nieuwsgierig geworden,' dacht ik en ik luisterde met aandacht.

lees ook 27

San Daniel 2020

landingspage-san-daniel

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

 

                                         

                                       

 

11/12/2020 07:30

Reacties (1) 

11/12/2020 15:40
Het zal toch niet op een bekering van de Enims uitlopen???
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert