Stedentrip Vancouver (3) enkele bezienswaardigheden

Door ZiaRia gepubliceerd in Reizen en vakantie

Gastown

4765004ce375899ceac7096e9e092b4f_medium.De wijk Gastown in het noordoosten van Vancouver Island is genoemd naar John “Gassy Jack” Deighton (1830-1875), één van de eerste Europese kolonisten, die zich in – wat nu bekend is als – Vancouver vestigden. Zijn bijnaam was “Gassy Jack”, niet omdat hij spijsverteringsproblemen had, maar omdat hij graag praatte, hetgeen vroeger ook wel gassing werd genoemd.

53d351c22efe7681e8ca8da2418ba640_medium.Gassy Jack was eerst een zeeman en later een onsuccesvolle gouddelver. Uiteindelijk vond hij zijn ware roeping, toen hij alhier een saloon opende: “Gassy Jack’s Globe Saloon”. Deze was al snel bijzonder populair. Zelfs zo populair, dat het werd aangemerkt als centrum voor de verdere stadplanning van de wijk: alle straten aan de linkerkant van de saloon kregen de betiteling East en die aan de rechterkant West. De plek is nog steeds te vinden: er staat een standbeeld van Gassy Jack.

b50594bc85bf963989c276b8e7bbef47_medium.De beroemde Gastown Steam Clock, geclaimd als de eerste stoomaangedreven klok ter wereld, blaast nog steeds wolken stoom uit. Echter, een echte stoomklok is het niet. Vanaf het begin bleek stoom namelijk niet genoeg om de klok aan de gang te houden en er moest al snel een elektrische motor als backup aan worden toegevoegd.

Coal Harbour

Ten westen van Gastown, eveneens aan de noordkant van Vancouver Island, ligt Coal Harbour. De naam is niet verrassend, want hier werd in de jaren 1850 steenkool ontdekt. Jammer genoeg bleek de soort niet geschikt voor stoommachines en van verdere exploitatie ervan werd afgezien.

e745eb93d3ae56fbb882e95eb5be10bc_medium.Het water bij Coal Harbour was eens bijzonder visrijk. Echter, in 1882 zeilde een varende visolie- en inblikfabriek de haven in. Hun methode om te vissen was om simpelweg dynamiet in het water te gooien en na de explosie de bovendrijvende vissen te ‘oogsten’. Niet zo gek dat na een aantal jaren de vissen waren verdwenen. Ook vandaag de dag is de visstand hier nog steeds gering.

25d51f787c1831ff4e3feccced072509_medium.Toen Coal Harbour in de jaren 1860 voor het eerst door kolonisten werd bewoond, was het niet meer dan een rots, die over een getijdenvlakte uitkeek. Met het uitbreiden van de wijk heeft men later ook op deze lage vlakte gebouwd. De bodemgesteldheid ervan is echter bijzonder instabiel bij aardbevingen. Vaak wordt gemakshalve vergeten, dat Vancouver op een breuklijn ligt, namelijk de Cascadia Subdutione Zone, een 1.000 kilometer lange breuklijn, die zich uitstrekt van Noord-Vancouver tot Noord-Californië. Een grote aardbeving alhier is dus niet denkbeeldig.

West End

6921f8e43320a6bb1cadd0927c144483_medium.De westelijke punt van Vancouver Island werd – heel toepasselijk – West End genoemd. In de begintijd van Vancouver was het niet meer dan bosland ver ten westen van het stadscentrum. Toen drie Britse kolonisten (Samuel Brighouse, William Hailstone en John Morton) besloten land in West End te kopen tegen Can. $2,50 per hectare, verklaarde iedereen hen voor gek. Men vond de drie zelfs zo dom, dat men hen de bijnaam “the three greenhorns” meegaf. De drie groentjes lachten echter het laatst: zij leefden lang genoeg om mee te maken dat hun land in West End het honderdvoudige per hectare waard werd.

c2a429386bf61aa2104d090584de9870_medium.In Davie Street staat een groot en oud stenen landhuis, genaamd Gabriola. Het werd in 1901 gebouwd voor toen maar liefst Can $25.000, een kapitaal bedrag. De rijke opdrachtgever had de architect een simpele instructie gegeven: zorg ervoor, dat het landhuis tweemaal zoveel kost als enig ander huis in Vancouver. Als gevolg heeft het landhuis nu 18 open haarden, veel glas-in-loodramen en de eerste geheel betonnen kelder van Vancouver.

a4afd910dac3c26d7d83e0b97ece1c7f_medium.Eén van de vreemdste aanblikken is een vrij hoge boom, die bovenop een hoog flatgebouw genaamd Eugenia groeit. Het was ooit de bedoeling, om de voorbijgangers te herinneren aan de meer dan 75 meter hoge Douglas-sparren, die hier vroeger stonden, voordat de stadsbouw het gebied overnam. Nadat de eerstgeplante boom was afgestorven, heeft men in 2017 een nieuwe (eik) geplant. De Douglas-sparrren zijn overigens niet de enigen, die hier nu ontbreken; veel van de rijke apartementbewoners, die in dit dure stadsdeel wonen,ontbreken eveneens, omdat zij hier over het algemeen maar enkele weken per jaar - in de zomer of in de winter - verblijven.

English Bay

0ef9b0bd6038db2095de566cf5ad0beb_medium.Aan de westkant en oceaanzijde van het gebied van Stanley Park, ten noordwesten van West End, ligt één van Vancouvers meest populaire stranden, genaamd English Bay.

Hoewel het er vaak te koud of te nat is om op het strand zelf te zitten, zie je altijd veel mensen wandelen over het pad langs het strand. Dat pad maakt deel uit van de bijna 21 kilometer lange Seawall-route, die helemaal doorloopt van Kitsilano Beach in het zuiden naar Coal Harbour in het noorden. Hier is ook een groot Inunchuk-beeld te vinden, een symbool van de oude Inuit-cultuur in deze regio, die traditioneel ook als landkenmerk of plaatsaanduiding werd gebruikt.

3da1a15a3f401ce6d729395974710de0_medium.Eén van de eerste dappere zwemmers, die zich in het koude water (regelmatig slechts enkele graden boven het vriespunt) van English Bay waagde, was toenmalig zwemkampioen Joe Fortes (1863-1922). Hij begon hier regelmatig te zwemmen in de jaren 1880. Omdat Fortes zoveel tijd op het strand en in het water doorbracht, benoemde het stadsbestuur hem uiteindelijk officieel tot badmeester van English Bay. Sindsdien redde Fortes hier honderden zwemmers in nood en gaf er zwemles aan enkele duizenden zwemmers in spé.

6daaa7ab6c86e65c8eb56929e0278c2f_medium.English Bay is in de loop der jaren al heel wat keren veranderd en aangepast. Van oorsprong bestond deze kustlijn uit een modderige strook rots. Het zand wat er nu ligt, is van elders hier naartoe gebracht om het zandstrand te creëren. Ooit liep hier een mooie promenade met daaraan gelegen een aantal lage pieren, maar nu kunnen deze alleen nog bij laag water worden gezien.

Stanley Park

e3a0ce3ea588a2d8fb175dcc5f65df2a_medium.Stanley Park is een bosgebied van ruim 400 hectaren. Hoewel het nu een gebied voor vooral ontspanning en recreatie is, was dit vroeger niet het geval.

Het bosgebied van Stanley Park is met opzet nooit ontgonnen of verder ontwikkeld. Het was destijds namelijk een militair terrein, uit voorzorg voor als de Amerikanen zouden besluiten Vancouver in te lijven!

0b5804b3362abf33762f26cbe7146e3d_medium.Vanuit dat militaire verleden stamt ook het zogenaamde Nine O’Clock-kanon, dat nog steeds iedere avond om 21:00 uur wordt afgevuurd. Oorspronkelijk was het bedoeld als signaal voor de scheepskapiteins om hun klokken gelijk op te zetten. Echter, de eerste gebruikers van het kanon hadden wellicht andere ideeën. In de begintijd van het Nine O’Clock-kanon lagen de gezaghebbers van het park namen vaak overhoop met de autoriteiten van de stad. Toen men met de signalering van het avondtijdstip begon, hield men het kanon ‘toevallig’ altijd gericht op het stadhuis. Met alleen kruit en zonder kanonskogel kon dat gelukkig geen kwaad.

57a1a885f9901c73a620fe1e45779e39_medium.Naast een verzameling mooie totempalen, staan er vandaag de dag in Stanley Park nog steeds indrukwekkende grote en oude bomen. Eén van de oudste was ooit een zeker 1.000-jaar oude rode ceder, waarover vroeger zelfs een artikel in een tijdschrif verscheen. Helaas had de boom een moeilijke oude dag. De rode ceder had enkele keren te lijden van blikseminslag, werd deels verwoest door felle stormen en voor de veiligheid deels getopt door de parkwachters. Uiteindelijk werd de boom omvergeblazen en ontworteld tijdens een zware storm in 2007.

Lions Gate Bridge

525076fa51c1d4323b49150c9aa2c343_medium.De Lions Gate-brug, een hangbrug bij Vancouver, werd in 1938 geopend. De brug staat officieel bekend als de First Narrows Bridge en overspant het water, de Burrard Inlet, op het nauwste punt.

De hoofdoverspaning is 472 meter. De brug vormt een snelle verbinding tussen het centrum van (zuidelijk) Vancouver met Noord-Vancouver op de noordoever.

30b627da4cb9cb49e6fdc9dcd4b65a2f_medium.De naam van de brug is afgeleid van The Lions, enkele bergtoppen ten noorden van Vancouver en ter ere hiervan werden in januari 1939 twee betonnen leeuwen, ontworpen door beeldhouwer Charles Marega, aan de zuidelijke kant aan weerszijden van de weg bij de brug geplaatst.

Het eerste voorstel om de Lions Gate-brug te bouwen stuitte overigens op veel verzet, omdat de aanvoerweg dwars door het bosgebied van Stanley Park zou lopen. Die plannen voor de brug werden dan ook gelijk verworpen.

a621be61b1941acbf4878a4f972d1b53_medium.Het was echter de rijke Guinness-familie in Vancouver, die tijdens de grote economische crisis van de jaren 1930 de plannen doorzette. De familie bezat namelijk land aan zowel de noordoever van de Burrard Inlet als aan de zuidzijde in Stanley Park. Zij betaalden de Can. $ 5.9 miljoen, die voor de constructiekosten van de brug benodigd waren.

In 1963 werd de Lions Gate-brug door de Guinness-familie aan de federale overheid van British Columbia verkocht voor niet veel meer dan de oorspronkelijke constructiekosten. De federale overheid stopte daarop met de tolheffing op de brug, die van toen af aan vrij toegankelijk was.

c7f0aaecd3b5d17d9a1feab276646918_medium.

De Guinness-familie behield echter een zwak voor de brug; in de jaren 1980 betaalden zij voor de installatie van decoratieve verlichting op de brug, die precies op tijd klaar was voor de Expo ‘86, die in Vancouver werd gehouden.

 

 

Verteld door:

© ZiaRia.

(2020) Foto's: Pixabay.com, Wikimedia Commons.

 

Kijk voor andere artikelen en verhalen eventueel ook eens naar:

Stedentrip-Vancouver-(1)-enkele-bezienswaardigheden

Stedentrip-Vancouver-(2)-enkele-bezienswaardigheden

Stedentrip-Vancouver-(4)-enkele-bezienswaardigheden

Of lees verder op:

https://tallsay.com/ziaria of

https://ziariasblog.wordpress.com/

02/12/2020 10:01

Reacties (7) 

1
19/12/2020 12:30
Mooie en interessante blog!
1
02/12/2020 21:19
Mooie serie weer! En - onbekend terrein dit keer.
1
02/12/2020 16:47
Leuke info.
Het plaatsen van een loofhoutboom om te herinneren aan de naaldbomen vind ik wel raar.
Die stoomklok vind ik een sieraad , wil ik wel in mijn voortuin.
Grappig, dat nine a clock kanon verhaal , ik kan me de frustratie van de gezaghebbers wel voorstellen. en zou ook zo reageren :)
1
ZiaRia tegen Josh
02/12/2020 17:23
Tja, die keus voor een eik is me ook niet duidelijk. Misschien wilde er geen naalboom op het appartementendak wortel schieten.
1
02/12/2020 11:48
Leuke achtergrondverhalen! Vancouver staat op mijn bucket list, hoop er ooit eens naar toe te kunnen.
1
02/12/2020 11:44
Interessant artikel. Leuk om zo wat meer te weten te komen over deze bijzondere Canadese stad.
1
02/12/2020 10:54
Mooie stad en ook weer een mooie reeks.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert