Gedwongen verblijf.

Door Leonardo gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

De titel van dit korte verhaaltje geeft precies weer hoe ik mij de laatste dagen voel. Ik voelmij opgesloten door het gedwongen verblijf in Nederland in verband met dat rottige corona virus. Maar ik heb me er bij neergelegd, het kan nu eenmaal niet anders onder de gegeven omstandigheden. Dus breng ik mijn tijd door met lezen, schrijven, aan mijn oldtimers sleutelen, wandelen, fietsen en af en toe een blik op de televisie werpen. Dat vele lezen en schrijven brengt overigens ook een onverwacht ongemak voor me met zich mee. Omdat ik kennelijk veel op mijn linker elleboog rust tijdens het werken achter het computerscherm en tijdens het lezen in mijn confortabele fauteuil, ontstond er van de week zomaar spontaan een dikke bult op mijn linker elleboog. Een bult die in enkele uren uitgroeide tot een omvang van een pingpong balletje. Ik had mij niet gestoten of anderszins geblesseerd dus vroeg ik mij af waar die vreemde bult zomaar vandaan kwam. Het voelde vreemd aan als ik er op drukte, doch pijn had ik er niet van.

'Slijmburs ontsteking,' zei de geraadpleegde huisarts. 'Gaat waarschijnlijk wel vanzelf over, maar het kan wel lang duren voordat het werkelijk over gaat. En denk er om; niet met de elleboog op die bult drukken en de arm ontzien om verdere narigheid te voorkomen.' 

Dat is natuurlijk allemaal aardig gezegd maar de praktijk leert dat het nog niet meevalt om een dagelijkse gewoonte zomaar af te leren. Maar goed: Een dun kussentje onder de arm tijdens het lezen helpt in elk geval de arm en de elleboog te ontlasten, maar met het typen valt het niet mee om een andere houding aan te nemen in een bureaustoel met leuningen. Lastig en vervelend, dat wel, maar er zijn ergere dingen in het leven...

Gelukkig heb ik nog niet de moed verloren om dagelijks met de honden te gaan wandelen. Weer of geen weer; ik trek er elke dag een uur tot anderhalf uur op uit, ondanks de zaaie donkere dagen en het soms gure regenachtige weer. Maar dat weer deert mij niet. Dit kille weer hoort nu eenmaal bij de tijd van het jaar, terwijl zelfs in relatief donker weer toch nog wel eens een aardige sfeerfoto is te maken...   

             192032cadcdb20bc7c77ab4fc3f8496f_medium.

De Maas op eind november. In de verte zijn boerderijen te zien die behoren bij het Gelderse dorpje Alphen a/d Maas. Foto is vanaf de dijk bij Lithoyen, op Brabants grondgebied genomen. De Maas vormt hier een zogenaamde provinciale grensrivier. Af en toe loop ik met laarzen aan met de honden door de uiterwaarden nabij Lithoyen, Macharen, Megen of Ravenstein. Je komt er thans geen mens tegen en de honden kunnen er nu heerlijk los lopen in deze tijd van het jaar.

 

 

                1328a15dff85d27d3832b5e0571523a4_medium.

Gisteren was het een koude grijze dag. Damp was aan de kale takken van de bomen gevroren. Toen ik deze foto rond de middag maakte van een zogenaamde trek-akker in het Osse meer was de temperatuur slechts nul graden. Nevel hing over het landschap, hetgeen mij niet belette om er een plaatje van te schieten.

 

                 44bafe00008c324744c8cfd9cf33409c_medium.

Kleurende eikenbomen aan de noordelijke oevers van het Osse meer. Ze staan aan de rand van het water, precies op de overgang van kleigrond naar zandgrond.

 

 

 

                15832088c88ab6329bd11f2f1e7d8393_medium.

Kleurende takken van eikenbomen in het waterleidingbos te Macharen. De kale bomen op de achtergrond zijn essen. Die bomen worden in de komende maanden allemaal gekapt vanwege de om zich heen slaande besmettelijke eikentaksterfte. In totaal wordt er in de omgeving van Macharen en Oss meer dan vijfenzestig hectaren essen gekapt. Ook op de andere boscomplexen van Brabant water worden alle essen in de komende maanden omgehaald.  Treurig, maar helaas noodzakelijk om verdere verspreiding van deze boomziekte tegen te gaan...

 

                4b156ffda8de650c994270ea2950c199_medium.

De oude Slabroekseweg nabij het dorp Heesch. Een weg die ik vrijwel dagelijks betreed als ik s'morgens de honden uitlaat. Het is een zogenaamde middeleeuwse heirweg die vroeger de verbinding vormde tussen de steden Oss en Uden. De weg voert door het landschapspark de Maashorst dat er in deze tijd van het jaar verlaten bij ligt. De weg loopt door een der mooiste delen van de Maashorst, over heide en door bossen.

 

                                   c0edf198a31cb253b992f423522b8ddb_medium.

Als je geluk hebt zijn er ook in deze tijd van het jaar soms mooie lucht momenten waar te nemen. Vooral tegen de avond als de zon wegzakt en de grauwe wolkenmassa zich gaat oplossen. Je moet er natuurlijk wel oog voor hebben en de camera bij de hand houden, maar wie net als ik de mooie momenten op de dag op foto probeert vast te leggen, zal zeker beamen dat zelfs in die donkere dagen voor kerst best nog wel eens een leuke natuurfoto te schieten is.

© Leonardo     

01/12/2020 01:29

Reacties (10) 

1
03/12/2020 17:29
Zonder de andere foto´s tekort te doen is die laatste foto een pareltje.
Je elleboog is een ander verhaal, zou zeggen doen wat de dokter zegt hoewel dat moeilijk kan zijn.
Wat dat coronavirus betreft ben ik benieuwd wat de toekomst ons nog brengt.
04/12/2020 01:13
Dankjewel voor deze vriendelijke reactie!
02/12/2020 01:19
Kun je je elleboog niet fixeren met een rekverband? Niet té strak, maar wel zo dat je er niet op kunt leunen. Ik heb het een keer aan mijn rechter pols gehad, daar heeft zo'n elastisch verband ook goed geholpen.
Jammer dat je bij je huis in Frankrijk geen wildcamera's hebt: je zou er misschien versteld van staan wat daar allemaal rondscharrelt nu er niemand is. Wie weet heb je al een huislynx of een tuinwolf?
1
04/12/2020 01:11
Ik heb je raad opgevolgd en een rekverband om gedaan. Moet maar eens kijken of dat enig uitkomst zal bieden.
Nee wildcamera's rond ons huis ophangen zie ik niet zitten. We hebben overigens wel bewakingscamera's maar die werken alleen pal langs het huis. Wolven horen we vaak als we in Frankrijk zijn, maar ik heb er nog geen een op ons land aangetroffen. Maar ze zijn er wel. Net als de Lynx, de wasbeer en de goudjakhals.
1
01/12/2020 20:23
Sterkte met die ontsteking en elk nadeel heeft een voordeel ... in dit geval voor ons, want zo hebben we weer prachtige foto's van je gekregen.

Is voor mij geen totaal onbekende omgeving, al ben ik er al iets van 45 jaar niet meer geweest.
1
01/12/2020 18:59
Wat een prachtige foto's .. amigo mio.. wat is je omgeving toch mooi... ja zo'n slijmbeurs ontsteking is waardeloos.. ik heb het een paar jaar geleden gehad.. uiteindelijk verdwijnt het.. let wel uiteindelijk.. hier kabbelt het covid virus gebeuren met alle nasleep en rompslomp nog gestaag door.. ik vrees dat wij er nog lang niet vanaf zijn..in ieder geval wens ik je veel beterschap toe met je elboog.. un abrazo amigo
02/12/2020 00:59
Dank je wel voor je reactie, Daniel. Ook hier in onze omgeving lopen d de mensen nog serieus risico om besmet te raken met dat rottige corona virus. Volgens de media wil het cabinet in januari met inenten beginnen. Of dat de bescherming biedt die de mensen vragen laat zich raden. Berichten over afdoende bescherming zijn tegenstrijdig in de media, alhoewel het wel wat zal helpen denk ik. Wij weten ondertussen hoe het voelt om besmet te raken, al hebben wij maar een zeer milde vorm van besmetting meegemaakt volgens onze huisarts. En dat voel de al zeer bedreigend aan. Laat staan als het echt mi...
1
01/12/2020 16:55
Whaw, wat vervelend dat je elleboog je nu parten speelt. Spoedige beterschap.

Het was de laatste dagen inderdaad geen zonnig en mooi weertje. Maar jouw foto's zijn toch weer pareltjes en ze geven de sfeer mooi weer.
Het is niet te geloven hoeveel mensen nu zoveel meer gaan wandelen met de hond (het virus is nog voor iets goed :-)

Mag of 'kan' je nu niet terug naar Frankrijk?
1
02/12/2020 01:03
Dank je wel voor deze reactie Chris. Wij gaan niet naar Frankrijk omdat de corona nog te hevig in onze streek rondwaard. Daarbij is reeds bewezen dat, als je zelf al een keer besmet bent geweest, het niet is uitgesloten dat je opnieuw slachtoffer van besmetting wordt. Daarbij is de zorg met betrekking tot dit virus, in Nederland toch even beter geregeld dan in Frankrijk.
1
01/12/2020 07:45
Heel mooie foto's, inderdaad.
Het is toch maar goed dat ik geen hond heb: hoef ik er tenminste niet uit met dit natte koude weer...
De kat (het aanlopertje) wil ook niet meer naar buiten: die is weer helemaal huiskat. Één keer per dag naar de kelder - op muizeninspectie - is haar enige uitje tegenwoordig.

Vooral de laatste foto is schitterend!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert