1974 The Rolling Stones

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

We waren een tijdje geleden al in het Groninger Museum, ik weet niet meer waarvoor, maar we hebben leuk geschilderd in het atelier, dat weet ik nog wel. We mochten het halve museum niet in want dat daar waren ze bezig met de voorbereidingen van de tentoonstelling Unzipped over The Rolling Stones, want het vraagt een tijdrovende en zorgvuldige voorbereiding om er zo’n realistische teringzooi van te maken als op Edith Grove 102 in Chelsea 1962.

Unzipped, ja ik heb die elpee Sticky Fingers hier wel in de kast staan, met de echte driedimensionale Andy-Warholrits. Misschien moeten we hem inlijsten en ophangen boven de bank. Dat is een mooi idee, maar daarmee is zijn echte, ruige leven als gewone elpeehoes ook meteen afgelopen. Nog maar even wachten dus. Kan altijd nog. Zo koop je tijd.

Iedereen heeft zijn eigen geschiedenis met The Rolling Stones. Ik had in Rotterdam op mijn kleine zolderkamer zonder ramen de schuine wand boven mijn bed volhangen met posters uit de Muziek Express: The Kinks, Wilson Picket, Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich en natuurlijk The Rolling Stones. Om hen was het allemaal te doen. Zij zetten de boel op stelten, waar ze ook kwamen. Toen ik in 1968 verhuisde naar de kamer van mijn inmiddels getrouwde broer Wobbe, may he rest in peace, hing ik een klein portretje van Mick Jagger aan de buitenkant boven de deur: hier is rock ’n roll het broertje van de blues. Out of Our Heads, After Math, Between the Buttons, Their Satanic Majesty’s Request, Beggars Banquet, Let it Bleed, Get Yer Ya-Ya’s Out! Sticky Fingers, Exile on Main St., Goats Head Soup, Black and Blue, de elpees bleven maar komen en de rij werd steeds langer, maar altijd en overal zijn ze meeverhuisd, en nu staan ze in een keurig kastje onder de platenspeler van Sonos. Ik zag ze vier keer live, in Parijs op de paardenrenbaan, in Den Haag op een zeiknat Malieveld en twee keer in de Johan Cruijff Arena, die toen nog niet zo heette.

Gisteren was dan de officiële opening met Mick Jagger. Dat viel een beetje tegen, want de suggestie werd duidelijk gewekt dat hij erbij zou zijn, maar hij zat lekker in London or wherever, maar het was toch aardig om hem weer even Groningen te horen uitspreken. Nou ja, genoeg geluld. Volgende week woensdag gaan Sirach en ik er heen en dat is op zich al een heerlijk dagje uit samen, waar we ook heen zouden gaan, maar zo samen back to the roots is wel het einde, want je kunt geen steviger fundament in je leven hebben dan de muziek van The Rolling Stones.

Ate Vegter, 20 november 2020

www.atevegter.wordpress.com/974

 

 

20/11/2020 08:38

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert