Ik ben Enim part 17

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                          cdfcd7a79a4837205c056669e083372c.jpg

'We gaan je verankeren en loslaten en verankeren en loslaten, en we limiteren als je los bent je snelheid,' klonk Egor. 'Dan zweef je en mag je even freewheelen, vaardigheid komt door experimenteren en zonder die vrijheid zul je nooit compleet één zijn met je vaartuig .'

Ik keek naar het mannetje op het console dat mij indringend aankeek, terwijl zijn gedachten zich aan mij opdrongen. 'Er heeft ook een kleine update plaats gevonden,' vervolgde Egor, 'links op het scherm zie je nu een tellertje, ongeveer boven mijn hoofd, die geeft warp speed aan.  'We spreken af dat je alleen de snelheden volgt die wij toestaan.'

Ik zou normaal gesproken geknikt hebben en ik zag dat mijn avatar dat deed.

'Het verleden en de toekomst bestaan niet,' klonk de innerljke stem van missie controle, 'en zijn slechts concepten die worden gebruikt om het echte, geïsoleerde en het veranderende heden te beschrijven.' Ik liet het maar over mij heen gaan, missie controle zou wel weten.

'Wij zijn van mening dat tijd wellicht niet bestaat en dat alle deeltjes materie en energie kunnen worden omschreven als golven. En golven hebben een ongebruikelijke eigenschap: er kan een oneindig aantal op dezelfde locatie voorkomen.' 'Dus..' dacht ik? 'Alles kan gelijktijdig bestaan op één en dezelfde locatie,' vervolgde Egor, 'dat moet je gewoon accepteren, dat is makkelijk dan het te doorgronden.' Ik nam mij voor dat te doen, en dacht het besef komt wel door de ervaringen die mij stonden te wachten.

'We meten,' deelde Egor mee, 'allemaal onze ervaring in ruimte-tijd anders. Dat komt omdat ruimte-tijd niet vlak is - het is gekromd en kan worden vervormd door materie en energie of herineringen. Uit die oneindig veel mogelijkheden kunnen wij fragmenten selecteren.'

Het begon mij te duizelen, ik had moeite om mij te concentreren op die gedachte stem die steeds nieuwe informatie spuide.

            f1880b58fcd62d925b7ca5bdbcde68db_1348347

'Het neemt tijd om ruimte te overbruggen, als je dus ruimte vervormt, verbuigt, dan verbuig je de tijd ook.' was de volgende mededeling en ik vond dat logisch klinken alhoewel ik er geen beeld bij kon vormen. 

'Dat komt zo,' meldde een opgewekte stem innerlijke stem, 'er is nog een kleinigheid die je moet bevatten, voor we kunnen beginnen'

 'Een vaartuig dat van warp drive gebruik wil maken, moet de ruimte achter haar tot een bubbel doen vormen en voor zich de ruimte tijd doen krimpen. Het schip staat stil maar je laat de ruimte er om heen vervormen en net als bij een zeeschip, dat het water onder zich doet  passeren, en net als dat zeilschip laat je nu de ruimte onder je passeren. Dat noemen wij verankeren.'

Ik probeerde de innerlijke stem met allemacht te volgen en te begrijpen wat er gezegd werd en toen werd het mij duidelijk. 'Met verbogen ruimte kun je reistijd bekorten en afsnijden,' meende ik. 'Dat klopt,' klonk het in mijn hoofd, 'en dat betekent tevens als je het allemaal goed begrepen hebt..?'

'Dat,' begon ik aarzelend, net als het zeilschip met het water dat onder haar passeerde de tijd onder ons vaartuig passeert en dat wij kunnen kiezen waar wij in de tijd stoppen.'

'En nu voor het voorbeeld om je het helemaal duidelijk te maken.,' klonk Egor. 'Als je op een lopende band staat in de gym dan loop je of ren je, met welke snelheid dan ook, maar je bent verankerd, je gaat niet vooruit, en alhoewel dat zo is verstrijkt de tijd wel terwijl je geen afstand overbrugt.'

                                       f14b94d9e6e1566e577c1b1a59dcf8fb_1348346

'Het is mij duidelijk, dank je,' dacht ik. 'Ik ben er klaar voor!' Wij gaan speldeprikken in de tijd doen,' klonk de missie controller, 'en jij gaat dat steeds zelfstandiger doen onder onze leiding, dus je versnelt, we laten je los en we verankeren je .. en je versnelt en laat los en zo duik je als een steen die over het water keilt, steeds op en verdwijnt je weer in en uit tijdsgewrichten.'

Nadat de teller warp 3 aangegeven had, zweefde ik over de wateren en in de verte zag ik de kust opdoemen met een groot  dichtbegroeid bos.

'Kijk,' zei de man die omhoog wees, 'zie je het niet?' De vrouw keek geïrriteerd naar haar man. 'Ik zie niets, 'antwoordde zij bits. 'Nu isie weer weg,' zei Adam, 'maar ik zag het over de bosrand zweven.' 'Ja daar isie weer,' riep de man maar zijn vrouw bekeek net met aandacht een handvol bessen die zij net geplukt had. 'Ik krijg genoeg van al die bessen,' sprak zij, 'elke dag maar weer bessen eten en ik krijg ook genoeg van wat je wel of niet ziet, blijf jij maar rustig staan, ik ga naar de fruitbomen op het veld.'

'Het is nog vroeg,' dacht Adam, ' zij is 'sochtends nogal humeurig, maar dat trekt wel bij en hij wendde zijn blik van de hemel af en volgde zijn vrouw.

lees ook deel 18

San Daniel 2020

landingspage-san-daniel

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

 

 

 

 

 

19/11/2020 06:23

Reacties (4) 

1
19/11/2020 12:38
...en nu komen de dinosaurussen?
1
20/11/2020 06:53
Die passen niet in het verhaal
1
20/11/2020 17:38
Nee, die staan ook niet in Genesis natuurlijk....
Maar: "De aarde was woest en leeg, en God's geest zweefde over de wateren". Water????

En toen werd het licht - dat zal de zon wel geweest zijn. Opmerkelijk dat die volgens de bijbel later kwam dan de aarde. Of kwam de aarde toen pas in haar baan om de zon?
Je ziet hoe jouw verhaal mij aan het denken zet.
1
20/11/2020 19:10
Dat is mooi.. dat doet mij vreugd..
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert