Mijn moeder had Kanker!

Door Boris2018 gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Dag Beste Lezers,

Ik ga jullie een klein stukje vertellen van mijn verleden. Het is voor mij niet altijd even makkelijk geweest toen ik nog jonger was. Ik moest van heel jong in een keer naar heel volwassen worden en dat was best wel zwaar. Mijn moeder had Kwaadaardige longkanker en mijn leven veranderde in een keer toen wij het kregen te horen. Ik ga jullie hierin mijn verhaal vertellen hoe ik het ervaren heb!

                   4a5ac037eed79564734d059732fc7a0b_medium.

Mijn leven met een moeder met longkanker

Ik kan het mij nog als de dag van gisteren herinneren mijn moeder was naar het ziekenhuis geweest voor allemaal onderzoeken en de uitslag was binnen. Het was een paar dagen voor kerst dus jullie kunnen na gaan dat het allemaal in duigen gevallen is. Mijn moeder had de uitslag gekregen dat ze kwaad aardig longkanker had. Ze gingen per direct beginnen met de bestralingen in een ander ziekenhuis. Elke dag moest zij heen zelfs ook met de kerstdagen. 

Toen dat hele traject begon waren mijn dagen geheel anders. Heb goed geprobeerd om mijn opleiding zeker wel af te kunnen maken. Ik was nog jong en was bezig met de opleiding administratie en ik zat in mijn laatste jaar. Maar doordat mijn moeder elke dag bestralingen kreeg deed ik erg veel huiswerk thuis en leverde het op school in. 

Een hele tijd ging het goed en op den duur tegen het einde van alle bestralingen hebben ze mij voor de keus gezet. Of ik ging kiezen voor mijn opleiding en ik ging examen doen of ik koos voor mijn moeder. Zonder enige twijfel heb ik gekozen voor mijn zieke moeder die mijn hulp heel goed kon gebruiken. 

Na al die bestralingen kon zij niet zo heel erg veel meer en kon zij alle hulp gebruiken. 1 jaar heeft het kanker stil gestaan na alle bestralingen en toen op een dag moest zij allemaal onderzoeken doen om te kijken als het nog rustig was in haar lichaam. 

We zaten in het kamertje de arts zat tegen over ons en vertelde dat de kanker cellen in haar longen weer actief waren. Wij schrokken er beide van en onze wereld storte radicaal in. Wat konden wij nu nog verwachten?

Still in mijn achter hoofd dacht ik er aan dat ik mijn moeder ging verliezen aan een vresselijke ziekte en dat zij veel dingen niet meer mee zou gaan krijgen van mijn leven. Mijn moeder zal nooit mijn kinderen leren kennen en zien op groeien. Ze zal nooit geen leuke dingen meer met mij kunnen doen. Ik moet er van uit gaan dat ik vroeg op mijn eigen benen moest gaan staan. 

Chemotherapie

Eenmaal toen zij begonnen was werd het allemaal heel erg anders. Ze kon bijna niks meer en ze was helemaal afhankelijk van mij. De dagen waren heel erg zwaar en heb haar geholpen waar ik maar kon.

Het voelde toen voor mij geen moeder meer. De rollen waren op den duur omgedraaid. Misschien heel raar dat ik het zeg maar het was meer zij het kind of naja de tiener en ik was de moeder. 

Kanker maakt een mens ook behoorlijk kapot. Hun hele karakter veranderd. Dat was juist een hele erge tijd. 

Toch gaf het mij op den duur een klein beetje een licht puntje. Ik kreeg een vriend die er heel erg graag voor mij wou zijn. Elk weekend was hij bij mij en hielp mij met alles. Onze relatie is door die situatie heel erg sterk geworden. 

27-07-2010 ergste dag ooit in mijn leven

27-07-2010 is de ergste dag in mijn leven. Enkele dagen daarvoor is mijn moeder in het ziekenhuis opgenomen. Ze kon het allemaal niet meer en het bleek dat de kanker erg hard groeide. Ze konden niks meer voor haar doen. Toch ben ik altijd sterk gebleven en heb haar gesteund waar ik maar kon. 

S'morgens vroeg om kwart voor zeven ging mijn telefoon en ik had het ziekenhuis aan de lijn. Ze zijden dat ik moest komen want mijn moeder was niet meer bij bewustzijn. Dat was op 27-07-2010 . Snel mij aangekleed en ben ik gauw met mijn vriend naar het ziekenhuis gegaan. De avond er voor had ik nog met haar gesproken en heb ik haar medicatie gegeven want de gewone zuster mocht het niet doen van haar. Ben laat naar huis gegaan en heb toen al bijna niet meer geslapen. 

27-07-2010 laat in de avond ging de telefoon bij mijn vader. Ik was daar om een aantal dingen te brengen. Mijn ouders waren namelijk gescheiden. Toch heeft hij mij bijgestaan tot hoever hij het kon .

Ploteling ging de telefoon van mijn vader want het ziekenhuis zou hem gaan bellen als mijn moeder overleden was zo hadden wij dat geregeld. Toen hoorde ik dat zij om 23:15 uur overleden is. 

Mijn wereld storte in maar ik wist wat mij er allemaal te wachten stond. De woning moest leeg want daar moest ik uit want die zou te koop gezet worden. 

Veel dingen moesten geregeld worden en er kwam allemaal veel bij kijken. 

Ik heb geen leuke jeugt gehad maar ik ben trots op mijzelf dat ik dit voor mijn moeder heb kunnen doen .

Ondanks dat het niet fijn was heb ik goede herinneringen ook aan mijn moeder en daar hou ik mij aan vast. 

Scheld niet met kanker!

Scheld niet met kanker dat zal veel mensen pijn doen als ze het horen. Voor mij een heel verleden omdat ik het mee gemaakt heb maar andere mensen hebben het weer anders beleefd. 

Daarom scheld nooit met kanker want dat is voor niemand leuk!

Veel liefs Boris2018

                          7631df4070f4d79a40b91e35382ee4f8_medium.

 

03/11/2020 00:00

Reacties (3) 

2
24/11/2020 09:22
Ik heb ook gekozen voor zorgen voor mijn moeder die door ouderdom gestorven is ,en weet dat het de juiste keus is. afstuderen kan je ook nu nog,als je de ambitie hebt.

Schelden gebeurt vaak omdat men dan zelf niet goed in hun vel zit.maar als iedereen eens nadenkt over over zijn of haar gedrag en besluit om aardig te blijven tegen de andere mensen en dat ook volhoudt , zullen ze ook beter in hun vel komen te zitten.meer goeds doen , en wordt de wereld weer wat mooier.
1
04/11/2020 20:03
Oh die van mij is in februari aan kanker gestorven, maar het deed me helemaal totaal niks, want ik had haar toch al ruim 40 jaar niet meer gezien (niemand van die familie) en dat is niet erg, maar geweldig. Ik heb overigens geen flauw idee meer wat voor een kanker het was, of ik ben het al vergeten dat kan ook. En het boeide me totaal niet.

Schelden met kanker gebeurd nog steeds en als je dat doet, dan mis je gewoon elke vorm van intelligentie.
2
04/11/2020 16:15
Triest verhaal. Zo kan het ook gaan in het leven. We leven in een gevaarlijke coronavirus tijd, maar we moeten inderdaad die levensbedreigende kanker ook niet uit het oog verliezen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert