Over mijn moeder en vader:

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Over mijn moeder en vader:

8bf6dd44184f6c7357c9dcf7521f6776_medium.

Dit word geen ik sloop ze en wat ik veel leuker vind om te doen artikel, maar ik ga proberen om ze toch eens iets minder walgelijk weg te zetten dan dat ze waren. Het waren – zij in ieder geval – wel mensen en hadden ook goede eigenschappen. Maar eerst het belangrijkste en dat is dus al wel bekend. Die vent bleek (gelukkig) achteraf niet mijn echte vader te zijn en wat hij zelf dus nooit geweten heeft, want mijn ‘moeder’ heeft hem dus nooit verteld over haar seksen in Israël met de beste vriend van hem (waarmee hij tijdens WO 2 samen in een kindertehuis zat) en die bij mij altijd bekend was als Ome Avi. Die vrijpartij leverde een zwangerschap op en zo ontstond ik op 25 december 1959 n.a.v. een partij seks in maart 1959, twee maanden nadat ze was bevallen van haar tweede kind. Dat overspel van haar, is het enige waar ik haar zeer dankbaar voor ben. Mijn echte vader was dus Joods en heette Avi. En hij en een oudere broer overleefden de oorlog enkel doordat ze dus ondergedoken zaten in een kindertehuis. Zijn grootouders, ouders en oudere zus zijn vermoord in Sobibor.

https://tallsay.com/page/4294990494/ik-ben-israelische-yeahhh

https://tallsay.com/page/4294982435/de-hel-van-sobibor

Over mijn moeder en vader:

c84c47ed2d259771597b3bdd7c66af02_medium.

Het zal niet meevallen voor mij om minder negatief over die twee te schrijven, want voor de ene – zij – voel ik dus helemaal niks en die ander is hetgene wat ik – zelfs nu nog – meer haat dat wat er maar te haten valt. Ik heb dat helemaal uitgelegd in dit artikel en dus hoef ik het niet te herhalen.

https://tallsay.com/page/4294976059/haat-tot-in-het-diepste-van-mijn-ziel

Zij stierf ergens in februari van dit jaar (2020) op … ik hou het op 87 of 88 jaar, echt geen idee want ik weet enkel dat ze in 1932 of 1933 is geboren en in Drenthe, maar waar in Drenthe weet ik niet en dat boeit me verder ook totaal niet, want ik heb nooit echt iets gevoeld bij en voor haar.

Hij stierf ergens in januari 2012 (als ik het goed heb) op … moet iets van 79 of 80 jaar zijn geweest. Hij is geboren in Noord-Brabant (Uden) en meer is dus niet van belang. Toen ik een mail kreeg dat hij was overleden, stuurde ik als antwoord terug: “Joepie!” en meer niet en toen haar overlijden mij vermeld werd (ook via mail, want die broer heeft een alternatief mailadres van mij, niet mijn echte), deed dat me eerlijk gezegd helemaal niks. Voelde er niets bij. Geen pijn, geen verdriet, geen tranen, geen opluchting, geen moeite, geen moment van denken aan haar … helemaal niets, omdat ik niets voelde voor haar. Maar goed, ze was mijn moeder en dit keer zal ik beiden sparen en de positievere kanten benoemen …. want die hadden ze beiden ook (zij het niet heel veel, naar mijn mening).

Hij kon enorm goed koken en bakken. Hij heeft een keer de Kuip als taart gemaakt en die mocht hij destijds overhandigen aan het toenmalige Feyenoordbestuur en een taart van een Ferrari F1 auto en bruidstaarten van 5 hoog en zijn specialiteit was toch wel gevulde speculaas. Dat was echt heerlijk. Maar ook gewoon koken kon hij uitstekend en hij had een echt hart voor muziek. Zondagochtend was het tussen 9 en 12 uur tijd voor muziek en dan kwam ieders smaak aan bod. Alles werd er dan gedraaid. Klassiek van Mozart, Deep Purple, Neil Diamond, Alice Cooper, Focus, The Cats, Slade, Bach, Harry Belafonte, Nana Mouskouri, Mexicaans, Musical, Operettes, Opera, Jazz, Blues en wat er maar te bedenken valt en van hem heb ik gewoon mijn liefde en interesse in muziek opgedaan. Zij kon (soms) heel goed relativeren en je bewust maken van het belang van politiek. Zelf snapte ze er niet veel van (zei ze altijd … volgens mij om hem zijn zin te geven), maar als er iets over politiek op tv was, dan begon ze af en toe haar visie te geven en die was (los van haar VVD voorkeur, waar ze gezien hun beroerde financiële situatie eigenlijk links zouden moeten zijn, maar waren ze niet) altijd goed onderbouwd en al was ik het niet altijd met haar eens … het was wel zinvol en dan hield hij zijn mond maar dicht, omdat hij er echt niet tegenop kon als het om politiek inzicht ging. En die interesse in politiek en wil om het helemaal te kunnen analyseren en doorgronden heb ik van haar.

Ze waren een apart stel en hadden regelmatig woordenwisselingen, liever gezegd hij had ze en dan stond of zat ze erbij en liet zijn tirades over haar heenkomen. Maar hij heeft haar nooit geslagen, mij wel en heel erg vaak (mijn broer soms en mijn zus en zusje nooit) en waar hij moeiteloos zijn eigen broer die een keer (begin jaren 70) vanuit Apeldoorn onverwachts voor de deur stond om alles eens uit te praten (want mijn ouders hadden geen contact met de Apeldoorsne clan) de deur in het gezicht smeet en op de vraag “Wie was dat?” antwoordde; “Een klootzak die hier niet moest zijn!” deed hij totaal niet moeilijk om mensen die langsliepen in een hoosbui zonder regenkleding binnen te roepen om ze te laten opdrogen. En hij kookte altijd voor volgens mij heel Europa zoveel, want zei hij dan:

je weet maar nooit of er onverwacht iemand aanklopt die honger heeft!”

In de buurt was hij enorm populair, maar die zagen alleen zijn ‘positieve’ kanten en zij was ook een graag gezien persoon, omdat ze altijd (naar andere mensen toe) vriendelijk was. Mijn broer werd in het hele dorp met afschuw bekeken, omdat hij nu eenmaal graag met luilakken echt het totale dorp wakker liet worden met trucs die (leuk waren) niet iedereen kon waarderen en hij had er een hekel aan als hij koeien en paarden in de wei zag lopen die er niet uit konden. Dan was hij zo ‘vriendelijk’ om het prikkeldraad te slopen en waardoor menigmaal het dorp te maken had met een invasie van koeien, schapen en paarden. En iedereen wist bij wie ze dan moesten zijn en mijn vader zei dan:

Het is nu eenmaal een dierenvriend … dat kan ik echt niet uit hem slaan!”

Mijn zus kon het met iedereen vinden en was welkom in elk huis en mijn zusje eveneens, maar ja die twee (de oudste uit begin 1959 en de jongste uit begin 1964) waren gewoon trutten die veel te lief deden.

Ik was verre van populair, want ik was … bizar en vreemd en vooral ‘anders’ en dat klopte wel. Maar mijn vader had nog een goede eigenschap en mijn moeder ook. Ze konden soms heel kwaad op ons (vooral op mij) zijn of worden, maar als een buitenstaander (op onderwijzers na, want daar hadden we naar te luisteren) haar/zijn stem tegen één van ons verhief dan had die een probleem. Mijn vader zat een keer een buurman achterna met een stuk kachelpijp omdat die mijn broer even te hard had aangepakt en mijn moeder kwam op een Sinterklaasdag een keer kwaad naar voren en trok de Sint zijn baard af, omdat mijn moeder vond dat hij niet erg eerlijk was tegen mijn zusje. En toen alles en iedereen in de zaal kwaad werd op mijn moeder, op mijn vader na die toen dubbel lag van het lachen, zei ze:

Oh sorry, ik dacht dat jullie oud en wijs genoeg waren om te weten dat Sinterklaas niet bestaat!”

Dit gebeurde in 1975 en in 1976 werd voor het eerst sinds ik me ken herinneren geen Sint intocht in het dorp meer gehouden en in het laatste jaar dat ik daar leefde (1977) eveneens niet.

Dieren:

29d2fbf79fad63847f2049d940bfd957_medium.

We hadden altijd dieren in huis. Ik heb nooit meegemaakt dat er geen hond en kat aanwezig was en we waren allemaal dol op dieren. Katten, honden en zelfs een volière hadden we in huis. Wandelen met de hond wilde iedereen wel, maar ik wist te bedingen dat ik degene was die na het eten de hond uit mocht laten, mede omdat ik een kluns was bij het helpen met afwassen. En dan wandelde ik dus de dijk op en zeker als het stormde was dat genieten en dat was ook bijzonder. Als het stormde dan waren we meestal met het hele gezin op de dijk te vinden en we leerden fietsen tegen de wind in en dat klinkt niet bijzonder, maar als je als 7 jarige tegen windkracht 8 in moet fietsen en dan niet even, maar gewoon op en neer (met je vader naast je) naar het nationale verbanningsoord (Den Helder) en wat op en neer zo’n 7 kilometer was, dan leerde je wel tegen harde wind in te fietsen en ging je ook zonder gezeik op de fiets naar school ongeacht het weer. En ik vond het toen al leuk om met een erg oude door hem geconstrueerde fiets door de duinen te crossen. De duinen waren naast het huis en de zee was op hooguit 50 tot 100 meter afstand of zo. Maar die fiets had brede banden, een frame wat zeer stevig was en een stuur in de vorm van zeg maar een pijl en daar kon ik dan heerlijk mee door de duinen crossen.

Ik haat ze beiden nog altijd en dat zal ook nooit minder worden, maar ik vond dat ik nu maar eens een iets positievere kijk op die twee ‘mensen’ moest geven. Maar … liefde heb ik voor geen van die twee ooit gevoeld en zal ik ook echt nooit voelen!

e806e190ca7743e0e5a4f6176a41eb22_medium.

*Candice*

01/11/2020 12:08

Reacties (4) 

1
02/11/2020 23:02
Goed geschreven en wat een verhaal zeg.... is niet niks allemaal maar vind het goed van je dat je het zo er neer kunt zetten
1
04/11/2020 20:52
Ach dit valt best mee hoor en het kost me geen moeite om het op te schrijven, want ik voel niks voor die mensen. Al sinds mijn verjaardag van 1977 ( 25 december) niet meer. Maar ik had iets van, laat ik nu eens wat positiever zijn over dat spul.
1
01/11/2020 16:38
Wat moet je hier nu van zeggen?
Ben wel blij dat ik in een heel ander nest grootgebracht ben.
1
01/11/2020 17:30
Ach, ik heb ze zo vaak de grond ingetrapt en terecht dat ik vond dat ik nu ook eens hun betere kanten moest belichten.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert