1951 De kantjes eraf lopen

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Een paar jaar geleden is het begonnen. Ik ben eerst gestopt met roken, toen met het drinken van alcohol en toen ben ik gaan sporten. Hardlopen en wandelen, maar ook echt naar de sportschool. Gelukkig gaat het bij mij altijd een beetje in golven op en neer, maar ik ga samen met Lief nog steeds twee keer per week naar de sportschool, op donderdag en zondag.

Eigenlijk moet ik zeggen we gaan weer, want tijdens de eerste lockdown was ook Fitstudio Waterland gesloten. Toen ze weer open gingen wilden we eerst ons abonnement opzeggen, maar we zijn toch maar gebleven. Het is eerlijk gezegd altijd wel leuk en gezellig om te gaan. Nadeel is wel dat je in verband met de coronaregels nu heel zorgvuldig van tevoren moet plannen wanneer je gaat, maar goed, hoe erg is dat? Wij gaan toch altijd op dezelfde tijd en dan is plannen een eitje.

Vanmorgen ben ik iets later dan Lief en zij is al begonnen op het moment dat ik binnenkom. Ik moet ook nog wachten op iemand anders en opeens bedenk ik dat ik net zo goed halverwege de Milon-cirkel kan beginnen. Dan hoef ik niet langer te wachten. Ik kan die eerste helft er nog als laatste achteraan doen, maar dat heb ik niet gedaan. Het is nog erger, op het moment dat Lief klaar is stop ik ook. Ik heb ongeveer driekwart gedaan van wat de bedoeling is. Heerlijk vind ik dat. Ik krijg wel commentaar en mag van Lief ook mijn kaartje niet laten aftekenen omdat ik niet genoeg heb gedaan, maar dat vind ik prima. 

Er gaat bijna niets boven het genoegen persoonlijk de kantjes eraf te lopen. Als je iets kan doen met minder inspanning dan eigenlijk verwacht sta ik gelijk vooraan. Ik hoef niet de beste te zijn of te winnen, daar zijn de echte sporters voor, de liefhebbers. Laat mij maar lekker rommelen in de marge en genieten van olifantenpaadjes, shortcuts, afgesneden bochtjes en ander gedoe in de marge. De tijd dat ik mijn best moet doen is gelukkig voorbij. Heerlijk is dat. Toestemming heet dat. Jezelf iets gunnen kun je ook zeggen. Gebrek aan zelfdiscipline is ook mooi gezegd. Slappe hap. De kantjes eraf lopen. Prachtig! Wat een vrijheid!

Ate Vegter, 30 oktober 2020

www.atevegter.wordpress.com

 

30/10/2020 08:43

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert