Hond reanimeert baasje

Door Luukwijmans gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

ADEMNOOD. TOCH NIET DOOD (3

29c6f56522721dedecfff21b095205f9_medium.

Ik ben nu patiënt en dat is geen pretje. Voor mij niet en voor anderen niet. En nog gediplomeerd hartpatiënt ook, dan sta je op de bovenste tree van de patiëntenladder. Het is werken. Als je dan ook nog hypochonder bent in Coronatijd kun je je borst wel droogmaken. Was ik voordien een aimabel man die in de flat met iedereen een praatje maakte en in het park de mensen tot wederzijds genoegen uithoorde, nu grom ik vanachter mijn mondkap (in mijn cynische buien Kapmond genoemd) als ze met me in de lift willen. Zelfs tegen die aardige jonge vrouw met dat hondje van beneden. En als ik contact heb via de veilige telefoon wordt me steeds duidelijk gemaakt: Luuk pas op, jij met een hart dat gefaald heeft op je vierenzeventigste, een enkel coronaatje en je belandt weer op de IC en daar kom je dan niet levend vanaf. Heel hoog risico. Dus mijd ik mensen als de pest en loop met de stokoude herdershond en het keffende witte waakhondje zwaar gemaskerd door beschaduwde uithoeken van het Rembrandtpark.

Om de pomp die me zo lelijk in de steek heeft gelaten te versterken, ben ik de hele dag met mijn lichaam bezig. De cardioloog van het Onze Lieve Vrouwe heeft me verteld nadat ik een MRI had ondergaan, dat de knijpkracht van het hart bij opname in de twintig was. Dat betekent: nog net niet dood. Nu is dat verdubbeld. Ik heb de man overigens in die vier maanden nog nooit in levende lijve gezien. Alles per telefoon, ik zweer het je. Om mijn conditie te verbeteren, mijn hartspier te versterken en mijn Adonisstatus te heroveren heb ik mezelf verwend met een hometrainer. Voordien vond ik zoiets verachtelijke moderniteit, maar nu zweer ik bij de “homotrainer” (Ik hoor mijn moeders stem: “ Ik wil niet op de homotrainer”). Ik kom er net vanaf. 11.41 minuten wees de teller bij 29.5 C. Vanochtend was ik van plan From Fascism to Populism in History eindelijk ter hand te nemen. Het boek lonkt al zo lang. Maar ik verschans me in de badkamer. Van hete naar ijskoude douche, van koude naar bloedhete regen. Sportverdwazing zou ik voordien van dit gedrag gezegd hebben op zijn reviaans. De rol van patiënt leidt niet zelden tot een vorm geestelijke werkloosheid.

Waaraan kan de patiënt met gefaald hart nog meer lijden? Ik zal er nog eentje uitpikken. Het delier. Ik ken het woord ook niet, maar de huisarts vroeg telefonisch toen ik net uit het gasthuis kwam of ik geen steun nodig had, omdat zij mijn status inziende, veronderstelde dat ik aan een delier zou lijden ten gevolge van mijn enerverend ziekenhuisverblijf op de hartbewaking. Dan kon ik behandeld worden door een professional, verbonden aan de praktijk Ik zei dat dat niet hoefde, dat ik nergens last van had, bang dat ik weer in medische sferen zou moeten verkeren en waarschijnlijk mijn delier, mijn al decennia dode vader weer zou opgraven. Dus ik loog. Het wordt ook niks minder. Vannacht, het warmte record werd gebroken, lag ik  in mijn droom weer op die kamer van de Hartbewaking in het OLVG. Ik voelde weer die ronde plakkertjes op mijn borst, waaraan allemaal slangetjes zaten, de pikkatheter, de pinnen in mijn arm. Ik hoorde het gesis, gereutel, gezoem, getik, gefluit van mensen en machines. Over me heen gebogen een gezicht van een man met een bril. Grijnzend, een injectiespuit in zijn hand richting mijn hart. En met het achtergrondgeluid mee sprak hij monotoon, “opschalen, afschalen, herijken”. Tussen slapen en waken besefte ik dat het Hugo de Jonge was geweest.

Luuk Wijmans

Amsterdam Rembrandtpark 13-8-2020  (herschreven 18-10)                   

(Wordt vervolgd)

                                                                                                     

24/10/2020 16:01

Reacties (5) 

1
02/11/2020 23:07
Super om die humor te lezen . Die foto past er ook heel erg goed bij.
1
25/10/2020 00:23
Geweldig, die zwarte humor! En die foto is top.
1
25/10/2020 09:48
Ik heb gisteren geholpen met de foto plaatsen, het is nog een beetje zoeken voor Luuk. Qua humor zit het helemaal goed, daar hoeft hij niet te zoeken.
1
25/10/2020 17:34
Dan ook een compliment voor jou.
24/10/2020 17:45
Met plezier gelezen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert