Huisartsstage

Door Appeltjerood gepubliceerd in Co-assistent

Net voor de Corona pandemie mocht ik als tweedejaars geneeskunde student stage lopen bij de huisarts. Ik keek uit naar de stage, maar tegelijkertijd wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten. Zoveel kennis had ik toch nog helemaal niet? Kon ik gewoon alles vragen waar de patiënt bij was? 

In onze agenda kwam een spoed tussendoor. Het ging om een man van een jaar of veertig die tijdens zijn werk een drukkend pijnlijk gevoel op de borst kreeg. De assistente had al twee ECG’s gemaakt. Hier waren wat kleine afwijkingen op te zien, maar dit was niet een typisch beeld van een hartinfarct. Ook was de man niet wit weggetrokken en zweette hij ook niet. Echt vegetatieve verschijnselen, die je wel kan verwachten bij een hartinfarct, waren er dus niet. Twee Nitroglycerine-spraytjes onder de tong deed ook niet veel met de pijn en dus besloot mijn huisarts hem in te sturen voor het ziekenhuis. Het telefoneren duurde best lang en ondertussen liep de man weg uit de spreekkamer, omdat hij even naar het toilet moest. De huisarts stootte mij aan tijdens het bellen, de man kon mogelijk ieder moment neervallen en ik moest hem volgen naar de wc. Ik voelde me toch wel wat opgelaten, ik als stagiaire, meisje van 1,60 meter stond te kijken hoe een grote vent van dik twee meter letterlijk drie meter naar de wc moest lopen. Alles ging gelukkig goed en de man liep onder supervisie van mij weer terug naar de consultkamer. Ik vroeg me ondertussen af waarom we geen lichamelijk onderzoek hadden gedaan bij deze man, was dit omdat het spoed was en er eigenlijk geen tijd voor was? Vond de huisarts het niet nodig? Of was ze het misschien vergeten? Ik wilde best even luisteren naar het hart van de man, we hadden net onderzoek van het hart op school gehad en ik was wel benieuwd of ik iets afwijkends kon horen. Hoewel ik normaal echt wel initiatief neem durfde ik het deze keer niet te vragen. Ik had het gevoel dat er snel gehandeld moest worden, de huisarts kwam licht geïrriteerd over omdat ze maar geen cardioloog te pakken kreeg en ik wilde de patiënt niet onnodig belasten met meer onderzoek. Daarbij was dit de eerste patiënt ooit die ik zag met pijn op de borst en had mijn huisarts er vast al honderde gehad. De huisarts wist dus veel beter wat er moest gebeuren. Nadat de huisarts uit getelefoneerd was mocht de patiënt op de onderzoekstafel gaan liggen, ze ging proberen een infuus in te brengen. Vrij snel daarna kwam de ambulance. 

De eerstvolgende stagedag was mijn eerste vraag: "Hoe is het afgelopen met de man die we ingestuurd hadden?" De man bleek een deel van zijn aortaklep te missen en is succesvol geopereerd. Toen baalde ik wel dat ik toch niet was begonnen over dat lichamelijk onderzoek. Hoe goed was het geweest als we aan de ambulance hadden over kunnen dragen dat we bij de tweede intercostaalruimte rechts een souffle hadden gehoord. Ook was het zo leerzaam voor mij geweest om een souffle van het hart te kunnen horen.

Ik vind het nog steeds een lastige casus. Aan de ene kant denk ik bij mezelf: "zie je wel, je kan best wat vaker op je gevoel afgaan, gewoon zeggen wat je denkt." Anderzijds vraag ik me af of dit überhaupt wel het meest aangewezen onderzoek was geweest op dat moment. En stel we hadden niets gehoord, was mijn vraag om te luisteren dan wel zo gepast geweest? Hoewel ik vind dat ik best vaak initiatief neem en echt niet bang ben om dingen te vragen, ging het op dit moment niet helemaal goed. Ik geloof dat ik minder bang moet zijn om foute dingen te zeggen of te vragen. En dat zodra ik iets denk het gewoon kan delen met mijn supervisor, omdat mijn ideeën dus blijkbaar niet altijd zo slecht zijn. Daarbij moet ik nog zeven jaar studeren om huisarts te worden, dus zo gek zou het niet zijn als ik eens wat zeg dat niet klopt.

17/10/2020 15:03

Reacties (1) 

18/10/2020 01:10
Nou je bent goed op weg. En wat je laatste regels betreft: Bescheidenheid siert de mens. Leuk dat je ons met je verhaal laat meeleven in de praktijkgebeurens bij een huisarts.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert