Dwangneuroses ... hoe zit dat bij mij?

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Dwangneuroses … hoe zit dat bij mij?

b82ea8b616ff03143e69fffd27c0d591_medium.

Als u niet tegen een artikel van mij over mij kent, dan begint u aan een artikel wat u dan niet zou moeten gaan lezen, want dit hele artikel gaat dus volledig over mij en dat komt omdat ik gewoon niet over eventuele dwangneuroses bij u of anderen kunt schrijven, daar ik dat niet weet.
Wat is een dwangneurose? Ik zocht het op, want dat vond ik wel zo makkelijk en ik vond een uitleg die zelfs voor mij, met een biologische kennis die zo nihil is dat het lager dan kleuterschoolniveau is, nog begrijpelijk valt te noemen.

Een dwangneurose is een psychiatrische diagnose, die valt onder de obsessief-compulsieve stoornis (OCD).

Mensen met een obsessief-compulsieve stoornis hebben dan last van dwanggedachten en/of dwanghandelingen. Ze moeten een bepaalde handeling (van zichzelf) meerdere malen herhalen.

Ze zien zelf ook wel in dat dit vreemd gedrag is, maar kunnen er vaak niet mee stoppen.

Een voorbeeld hiervan is het compulsief controleren of de gaskraan wel uitgedraaid is.

Dat is dus best wel duidelijk en ik kom hiermee omdat ik op YT een Veronica Inside video zag die dus over dwangneuroses ging. Ik ben echt fan van de heren van dat programma. Maar, daardoor besloot ik eens goed naar mezelf te kijken om te zien welke dwangneuroses ik bezit, want dat ik ze heb …. dat weet ik dus, alleen wist ik niet dat daar een naam voor was en dat het zelfs als een soort psychisch iets wordt beschouwd.

Dwangneuroses … hoe zit dat bij mij?

544a45afce5f496dc042b2d475b685b0_medium.

Mijn dwangneuroses daarvan weet ik niet of dat valt onder een psychische aandoening, dus OCD of dat het bepaalde psychische gevolgen zijn van mijn decennialange cocaïnegebruik. En dat heeft echt decennialang geduurd, maar daar zaten periodes tussen waarin ik soms wekenlang en zelfs wel eens maandenlang (dat kwam niet vaak voor) geen coke aanraakte, maar er zijn ook periodes geweest dat ik bijvoorbeeld op zondagmiddag 10 gram kocht met de bedoeling dat ik daar dagenlang plezier van zou hebben en dat ik op maandagochtend in de gaten had dat ik nog niet naar bed was geweest en dat ik bovendien geen coke meer had liggen. Dan begint je werkweek toch ineens een stuk minder prettig. De kwaliteit van je werk wordt niet echt minder en je tempo ligt tot de middag heel erg hoog, maar ... dan wordt het middag en dan heb je het gevoel dat een blinde slak met maar één poot veel sneller in staat is om te lopen (of te glijden of wat ze ook maar mogen doen) dan jij. Maar ik heb dus best periodes gehad die je als zwaar verslaafd kunt omschrijven, maar ook de nodige periodes die je beter als zeg maar gelegenheidsgebruikster kunt omschrijven. Ik zat gewoon grotendeels tussen die twee begrippen in. Ik was – en dat geef ik eerlijk toe – een heel groot liefhebster van het witte genot en dat ik er nu wel echt van af ben komt omdat een chirurg mij wat liet zien en tevens uitlegde en dat had te maken met wat die decennia met bepaalde dingen in mijn lijf had gedaan. Ik ging naar de arts toe omdat ik last van mijn hart begon te krijgen … is niet erg, maar ik vond het geen prettig gevoel. Ik bleek wat last te hebben van hartfalen. Maar goed ik ben dus toen maar op zijn advies gestopt, want ja doodgaan dat vind ik totaal geen probleem – kijk er zelfs elke dag naar uit – maar wel op mijn manier, zoals ik het voor mezelf heb bepaald.

En dit steeds maar weer uitweiden over dingen die ik dus al honderden keren heb verteld is gewoon één van mijn dwangneuroses. Het simpele idee dat ik elke keer alles gewoon weer hoor te vertellen, omdat mensen het anders niet (meer) zouden weten. Zevenblad heeft me er al diverse keren op aangesproken. -))

Maar dat mijn voormalige cokegebruik dus nog altijd invloed heeft op mijn doen en laten is wel een feit en ik schaam me er echt niet voor. Dan had ik het niet moeten doen. Alleen of het dus dwangneuroses, ontstaan door mijn cokegebruik zijn of dat het dwangneuroses zijn die vallen onder OCD dat weet ik dus echt niet. Ik weet wel dat het zinnetje “Drank maakt meer kapot dan u lief is” ook telt voor het gebruik van cocaïne. Maar ja … het was altijd zo onwijs lekker.

Ik ga dus wat van mijn dwangneuroses noemen en nogmaals ik heb geen idee in hoeverre anderen er last van hebben (en of ze het wel of niet als lastig beschouwen) en ik kan echt alleen over die van mij schrijven. Het is nu eenmaal zo.

Zomaar wat dwangneuroses van mij:

60532b93a62ed1a30ad1b608086be334_medium.

Panty’s:

Ze zijn geen echte obsessie voor me – maar draag altijd of een panty of een maillot of af en toe een legging – maar als ik voor bijvoorbeeld waterijsjes of melkchocolade of wat fruit naar AH ga, koop ik ook altijd één of twee doosjes panty’s en als ik daarna voor wat dan ook naar de HEMA ga, koop ik daar ook nog één of twee stuks en daardoor liggen hier thuis ruwweg 180 paar panty’s. Veruit de meesten zitten nog in de doosjes of verpakking. Ik bestel ze ook regelmatig bij de Bijenkorf of koop ze daar als ik er even binnenloop. Het lukt me gewoon echt niet om een website voor dameskleding of winkel/boetiek te bezoeken zonder weg te gaan met minimaal één paar en meestal twee paar. Waarom? Omdat ik om de één of andere domme niet uitlegbare reden altijd het idee heb dat ik niet genoeg panty’s heb. Ik heb een ladekast die gewoon uitpuilt, maar toch blijf ik ze aanschaffen en ik heb daarnaast dus al heel lang de gewoonte om ze overal in het appartement te laten slingeren. Waar ik ze uit doe – en dat kan overal zijn - laat ik ze meestal over een stoel hangen. Waarom? Ik vind het makkelijk … mijn werkster heeft me de afgelopen tien jaar heel wat keren gevraagd om ze gewoon op te ruimen (en soms deed ze het tegen mijn zin in, maar goed zij was de baas) maar zo ben ik dus en ik heb geen idee waarom ik ze laat slingeren. Ik ben een sloddervos, dat weet ik en misschien is dat dan wel de reden.

Koelkast:

Ik heb er twee. Een grote in de keuken en een kleine in mijn werkkamer, want anders moet ik steeds naar de keuken lopen voor ijsjes of drinken. Maar als ik iets uit de koelkast heb gehaald, dan voel ik en kijk ik diverse keren of ik de deur wel echt dicht heb gedaan? Ik heb dat alleen met de koelkast, niet met andere deuren of met ramen, maar wel met de twee koelkasten.

Fietsen:

Ben er dol op dat is bekend. Of het nou lekker lang fietsen of naar mijn eigen kantoor in Utrecht is op mijn omoefiets, of moddercrossen door de bossen op de mountainbike of me dus leeg scheuren op de racefiets is … ik ben er dol op. Maar in al die gevallen voel ik eerst of de banden dus nog wel hard zijn … maar dan niet alleen van de fiets die ik dan wil gebruiken, maar evengoed ook nog van de andere twee fietsen en zelfs als ik een band net heb opgepompt, voel ik direct na het pompen dus vlak voor ik op die fiets stap nog eens of de banden van dan alleen die fiets wel hard zijn. Waarom? Als ik daar het antwoord op wist dan had ik die dwangneurose dus niet gehad. Ik ben overigens ook nog eens iemand die geen banden kan plakken. Ik heb een hele technische bouwopleiding gehad en ik kan met nagenoeg alle gereedschappen – van computerdraaibank tot handzaag – omgaan, maar ik ben een drama als het om een reparatie aan een fiets van mij is. Maar gelukkig zit op 160 meter van mijn appartement een hele goede fietsenspeciaalzaak en de mensen daar behoren tot een zeer grote minderheid. Het zijn mensen die mij graag zien verschijnen. En mij ook regelmatig zien verschijnen als er weer iets aan één van mijn fietsen naar de moer is of kapot is of lek is, doordat ik niet fiets en uitkijk tegelijk. Als het donker en helder is, kijk ik bijna de hele tijd omhoog, is het overdag en fiets ik door de natuur dan kijk ik om me heen en ben ik aan bossencrossen dan zoek ik de uitersten op. Hierdoor belanden mijn fietsen met mij op het zadel wel eens tegen bushuisjes of parkeerheuvels of bomen.

Paranoïde:

Jarenlang – gaat sinds een paar jaar veel beter – heb ik daar echt last van gehad. Als ik iemand naar me zag kijken die daarnaast met iemand in gesprek was, dan verdacht ik ze van roddelen over mij. Het heeft me wel eens wat klappen opgeleverd, doordat ik dan kwaad werd en naar ze toe ging om ze duidelijk te maken in zeer “nette” woorden dat ze daarmee moesten kappen, terwijl ze het totaal niet over mij hadden.

Ook als ik op Plazilla of Tallsay ruzie had lette ik soms wekenlang op of er geen toespelingen in de reacties van de persoon waar ik ruzie mee had naar mij werden gemaakt. Maar dat duurde nooit erg lang, want ik ben wel iemand die heel makkelijk afstand kan nemen van personen en van het bezig zijn op internet op sites (Plazilla/Tallsay/Facebook). En blokkeren is een oplossing voor die neurose. Blokkeer ik iemand of heeft iemand mij geblokkeerd dan vind ik het best en lees ik die persoon echt niet meer, of moet er toevallig terechtkomen.

In mijn Mokumperiode in de jaren 80, wist ik gewoon dat als ik een winkel betrad dat het personeel me in de gaten bleef houden tot ik weer was vertrokken (met of zonder gratis spullen, want al keken ze nog zo vaak … jatten kon evengoed wel), maar dat was toen. Maar ….. een paar jaar terug begon ik in winkels zonder reden op te letten of het personeel misschien op mij lette. Jatten doe ik dus niet meer, maar toch merkte ik dat ik daar dus op begon te letten en het domme is dan dat ze dat merken en ze je in de gaten gaan houden … en dat is een kut gevoel als je weet dat je geen intenties hebt om te jatten, want ik kan echt alles kopen wat winkels maar te bieden hebben. Het heeft me best wel de nodige moeite gekost om die neurose van opletten of ze op me letten los te laten.

Mijn neus:

Deze is best wel grappig. Heb er wat minder last van, maar ik heb al sinds mijn jongste jeugd altijd de neiging gehad om voor ik ga slapen met mijn neus een bedrand aan te raken, in een bus (of trein) het raam, achter mijn pc of laptops de pc of laptop. Waarom weet ik echt niet, maar ik doe het wel.

Ik kan nog wel meer dwangneuroses van mezelf bedenken als ik erover na zou gaan denken, want ik ben een drama in alles (behalve in heel geil zijn, irritant wezen, zeiken, rekenen, het Universum en in bouwen) en nu ik zo nadenk … heb ik er nog wel meer, maar ik moest het hier toch maar even bij gaan laten. –))

4c55539cf3720696f8ceac4e6fbe8733_medium.

*Candice*

 

17/10/2020 13:15

Reacties (9) 

17/10/2020 18:28
Interessante openbaring!
17/10/2020 18:03
Ik denk iets meer dan soms:-) Over een ding zijn alle psychiaters het eens en dat is: dat een totaal maar ook totaal volkomen normaal iemand is die een volkomen normaal persoon is die totaal volkomen een saai iemand is waar eigenlijk totaal helemaal niets en niets mee te beginnen is en voor alles de schouders ophaalt. Met filosoferen zijn ze helemaal klaar.
Weet je Zevenblad dat ik trots op je bent geworden:-))
1
17/10/2020 19:15
Sorry hoor, maar ik vind dit dus echt nergens op slaan. Je reageert onder een artikel van mij op de reactie van Zevenblad, alsof het een artikel van haar is en dan niet eens onder haar reactie zoals het in principe hoort.
En ik hoef me door jou niet te laten beledigen met die eerste woorden van je!
En ik hoef geen reactie terug, Ben klaar met jou. Je kent me niet, snapt me niet en dat zal je ook nooit doen. Door jouw reactie had ik het artikel verwijderd en bijna definitief. Ben echt helemaal klaar met jou en hoop dat dat wederzijds is. Ik hoef dus geen reactie terug, doe je het w...
2
17/10/2020 17:19
Jij hangt van de neuroses aan elkaar, denk ik soms...;-)

Ik heb er maar één: in een supermarkt of winkel weet ik vóór de kassa al precies wat ik moet betalen, en elke afwijking valt mij dus meteen op. Ik heb al heel vaak geld teruggekregen bij de info-balie omdat er bij de kassa een fout gemaakt is. Ik meld het trouwens ook als ik te weinig betaald heb, zo eerlijk ben ik dan ook wel weer. Maar dat komt hoogst sporadisch voor, meestal hebben ze je bij de poot.
Dat tellen gaat automatisch, niet eens bewust. Zodra ik op de prijs kijk (dat doe ik altijd) wordt het ergens in...
1
17/10/2020 17:58
Goh. -))

Dat tellen dat deed ik voorheen ook bij AH, maar hoeft niet meer daar ik online bestel, maar dat kan ik nog steeds prima. Ik test mezelf op dat gebied best regelmatig als ik wandel. Dan test ik me onderweg met rekensommen, tellen, aftrekken, vermenigvuldigen en noem maar op.
Nou ... je hebt nog een tic. Je leest mijn artikelen en dan moet je wel een soort van tic hebben. -))
2
17/10/2020 18:20
Ja....ik tel je neuroses...
;-)
1
17/10/2020 19:34
Van jou kan ik wel wat hebben.
2
17/10/2020 14:59
Interessant om te lezen!
17/10/2020 15:03
Merci. Ben nu eenmaal iemand die erg open en transparant is.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert