1936 Het laatste avondmaal

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

De dag stond al wekenlang in de agenda en we wisten van tevoren niet dat het op het laatste moment nog zo spannend zou worden. We hadden afgesproken met mijn neef in Den Haag om daar gezellig te gaan eten en omdat het herfstvakantie is gaan we ook winkelen in onze mooie hofstad. We parkeren bij de Bijenkorf, wat altijd een goed begin is. We hebben al eerder bij de Bijenkorf in Rotterdam een mooie jas gezien voor Piep en nu is ze erbij, zodat ze kan passen en zelf haar keuze kan maken. Het wordt toch zwart bont met panterprint in plaats van panterbont met groen katoen. Het zijn kleine verschillen, maar het ziet er heel anders uit en de jas staat haar fantastisch. Wat een prachtige dochter hebben we toch! Dan gaan we nog even naar Uniqlo voor een sportieve outfit voor papa. Uniqlo moet je echt even uitzoeken als je die nog niet kent, want die hebben echt een ruime keuze in basics, een van de beste nieuwe winkels die ik ken.

We eten een hapje bij de Bijenkorf en gaan dan naar het Fotomuseum. We hebben kaartjes gereserveerd, maar ik word toch niet toegelaten, omdat ik mijn museumkaart niet bij me heb. Ik kan de boeking laten ziet en de kaart op www.mijnmuseumkaart.nl, maar ik mag er niet in zonder fysieke museumkaart. Gelukkig mag ik wel naar de wc en het restaurant en daar is ook genoeg te zien, terwijl Lief en Piep naar binnen gaan, naar de tentoonstelling Being Human, van William Wegman, met zijn hond in de hoofdrol. Mooie plaatjes.

Dan gaan we veel te vroeg naar neef Jorg die thuiswerkt en na een wijntje gaan we eten bij Vicenza, een gezellige Italiaan, waar ze de pizza voor Piep aan de overkant halen bij een andere Italiaan en waar wij genieten van een delicaat driegangenmenu. Het is de laatste avond dat het kan, zo uit eten. We wisten dat van tevoren ook niet maar ken je die grap over dat ander laatste avondmaal? Paulus belt het restaurant en reserveert een tafel voor 26 man. Maar jullie zijn toch maar met z’n dertienen, zegt de restaurateur? Jazeker, zegt Paulus, maar we zitten graag allemaal aan één kant.

Ate Vegter, 15 oktober 2020

www.atevegter.wordpress.com

 

15/10/2020 07:47

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert