Help een gedeeltelijke lockdown. Tijd om het schrijven weer op te pakken

Door Berna gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Hallo daar ben ik weer van weggeweest.

Ja, druk met andere dingen, zoals met tekenen, schilderen, beeldhouwen en het schrijven is erbij ingeschoten.

Terwijl er eigenlijk zoveel dingen zijn om over te schrijven.

Neem het Coronacrisis. Wat een ellende en waar is het lichtpuntje dat we weer kunnen leven zoals voor deze uitbraak?

Inmiddels heb ik vier kleinkinderen en we pasten iedere woensdag op, maar het is nu te risicovol, omdat de Corona ook bij het gezin van mijn zoon toegeslagen heeft. Mijn kleindochter van vijf maanden had het opgelopen via de juf van de crèche en mijn schoondochter kreeg Corona.

De stelling klopt dus niet dat kinderen het Coronavirus niet over kunnen brengen. Ik heb hier nooit zo in geloofd.

Aangezien ik bij de groep risicovol zit, ben ik extra voorzichtig en tijdens de eerste lockdown waren mijn man en ik al die tijd samen, dus niemand over de vloer en ook nergens naar toe.

Een half uurtje per dag buiten wandelen, ze raadden toen aan om alleen te gaan lopen.

In die tijd had ik het gevoel dat mijn hoofd vol watten zat, ik was zo duf en voelde mij ook erg aangeslagen door de komst van het Coronavirus.

Verder de angst om het zelf te krijgen was toen groter dan nu.

Mijn man werkt vanaf het begin thuis en dat was in het begin ontzettend wennen. Ik had het idee dat ik mij constant aan moest passen, vooral omdat hij veel aan beeldbellen is.

Gelukkig werd het al vrij snel mooi weer en ik heb heel veel in de tuin gezeten. Dat was echt heel fijn dat ik die mogelijkheid heb.

Toen kwam de periode dat we weer meer mochten.

Ik heb mij zo verbaasd en dikwijls geërgerd over de massa s mensen overal. Op een gegeven moment had ik het idee dat bijna iedereen corona moe was en de regels niet meer nauw namen.

In mei mochten we weer sporten en we hebben de trainingen bij het voetbal van de Ukkies weer opgepakt. In december dachten we dat het niet meer haalbaar was om Ukkies te werven, maar u zult het niet geloven, tijdens de eerste keer in mei dat we dus weer begonnen, waren er liefst 24 kinderen. De ouders mochten er niet bij blijven, maar het verliep allemaal fantastisch.

Wij hebben de tweede keer twee groepjes gemaakt, kinderen van 4 en 5 jaar en de iets oudere kinderen. Dus nu waren we twee uur aan het trainen op de zaterdag en de iets oudere kinderen spelen nu wedstrijdjes tegen kinderen van verenigingen in de buurt.

Begin september waren er 8 nieuwe Ukkies, sommigen zijn net vier jaar.

De reden dat er in mei zoveel nieuwe kinderen waren, was om het feit dat de binnensporten nog niet mochten en de ouders toch graag wilden dat de kinderen gingen sporten, kwamen ze bij ons.

Helaas, de competitie mag nu niet meer, dus we gaan vanaf zaterdag de twee groepjes weer trainen.

Ik ben super blij dat dit gewoon door kan gaan, want dit echt het leukste vrijwilligers werk wat er is. En ook het feit dat je lekker lang buiten bent is heerlijk.

Het aantal besmettingen is dus weer enorm opgelopen en we zijn teruggevallen in een gedeeltelijke lockdown.

Mijn handen jeuken om mijn verhalen te vertellen, hoe ik de dingen ervaar.

Een ding weet ik wel.

Het virus is sterker dan de mens en dat is angstwekkend.

 

14/10/2020 18:04

Reacties (4) 

21/10/2020 18:10
Fijn om weer eens wat van je te lezen!!
17/10/2020 14:58
Fijn om te horen dat het goed gaat. Hopelijk kun je snel weer van je kleinkinderen genieten..
15/10/2020 00:18
De eerste golf kwam door de wintersporters en de carnavalvierders. Niks van geleerd kennelijk.
De tweede golf hebben wij te danken aan de jonge feestvierders en de vakantiegangers, en vooral aan de combinatie van beide.
Van mij mogen ze die allemaal in een groot quarantainekamp ergens in de polder opsluiten, zonder medische verzorging.
De idioten van Viruswaarheid voorop.
14/10/2020 18:49
Fijn weer wat van je te lezen en dat het goed met je gaat.
Mijn werkster kreeg het in april en belandde op de iC en is nu voor de rest van haar leven longpatiënte. Ik heb haar niet ontslagen (ze was/is in vaste dienst bij mij) en blijf haar dus gewoon doorbetalen, want ja het is niet haar schuld dat ze nooit meer kan werken.
Ze is nu 64 en was kerngezond. Nooit gerookt en dronk heel sporadisch een glas wijn of advocaat.

Heb ongeveer 15 corona artikelen of zo geschreven sinds januari al. Ik voorspelde al heel vroeg wat de impact zou zijn op de sport en wat wel eens ni...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert