Ik ben Enim part 9

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                       cdfcd7a79a4837205c056669e083372c.jpg

Wij naderden de tafel met rappe schreden en één van de figuren stond op en spreidde zijn armen uit om ons te begroeten. 'Dat is lang geleden,' sprak hij en hij keek met name mij, onderzoekend aan. 'Ja je bent het,' zei hij uiteindelijk, 'er is geen twijfel mogelijk.' Ik bevroor in mijn passen en bleef aan de grond genageld staan, er was meer dan een gelijkenis, de figuur die mij toesprak was een persoon uit mijn jeugd. Het was sprekend mijn grootvader. 'Opa,' stamelde ik, 'bent u écht mijn opa?'  'Wat is écht en wat is bedacht,' zei de tweede figuur die mij nu ook indringend aankeek.

'Elders in een ander tijdgebeuren,' zei hij, 'sta je op het punt je huis te verlaten op een herfstige dag. Maar hier ben je bij ons in de lente, maar je zit ook aan de koffie met twee schouwers en in een andere werklijkheid wordt geboren in een ver land. Herinneringen zijn écht die ordenen je bestaan maar soms zijn zij gemaakt of raken zij vervormd, zo gaat dat. Het hangt er sterk vanaf naar welk stukje werkelijkheid je kijkt en dan nog maar hopen dat de herinneringen niet al te erg vervuild zijn.'

                                           cdfcd7a79a4837205c056669e083372c.jpg

Dat liet ik even inzinken. De man die op mijn opa leek, glimlachte mij vriendelijk toe. 'Dit moet verwarrend voor je zijn,' zei hij, 'maar je bent dan ook nog niet gevormd, dat moet je in ogenschouw nemen.' Wat mijn vader bedoelt,' en hij wees naar de tweede figuur,' is dat waarheid flexibel is, het is nooit anders geweest.'

Ik keek naar de figuur die naast de man stond waarvan ik aannam dat het mijn opa was of geweest was. Ik had die man elders, eerder gezien, toen besefte ik waar dat geweest was, aan het tafeltje toen de tweede Enim een kubus uit zijn broekzak had gehaald. 'het had iets weg gehad van een tv schermpje maar het kon vervormen en gaf dan meer beelden weer, dáár had ik die man gezien. 'U bent de man van de kubus,' zei ik en als dat zo is.., ' ik probeerde het geheel te verwerken maar mijn gedachten raasden door mijn hoofd en één daarvan was, of ik nu een kopje koffie nam op een terrasje terwijl een man zoekend door de menigte liep , recht op mij af.'

'Het hing van het moment af,' besloot ik, 'dat bepaalde wat waar was op een gegeven ogenblik.' 'Dat is best een doorbraak in je denken,' zei de eerste Enim, 'dat valt te prijzen, je hebt een open geest.'' Dan bent u,' vervolgde ik, 'als uw zoon in een ander bestaan mijn opa was, dan bent u mijn overgrootvader, of u bent dat geweest, voor hoe lang die werkelijkheid duurde.'

                                        cdfcd7a79a4837205c056669e083372c.jpg

'Ach namen,' zei de man die naast mijn opa stond, 'namen zijn maar namen, wij geven die aan dingen maar dat betekent niet dat zij ook de lading dekken, dat is vaak zo. Maar als je mij in een andere werkelijkheid een naam wilt geven dan zou ik inderdaad je overgrootvader geweest zijn, alhowel wij elkaar daar nooit ontmoet hebben.'

'Mijn vader,' sprak ik langzaam, 'werd in 1921 geboren, dat was uw zoon,' vervolgde ik tegen de opa figuur, 'u moet toen rond de 30 geweest zijn.'  'Dat klopt,' zei mijn opa figuur, ik was net 30 toen mijn zoon geboren werd.' Ik keek nu de man naast mijn opa figuur aan, u was waarschijnlijk ook rond de 30 toen mijn opa geboren werd.' Het was meer een vraag dan een vaststelling.

'Ik weet het als de dag van gisteren,' sprak de rijzige man naast mij opa figuur, 'ik was 45, ik trouwde nogal laat, in mijn toen leven.' Ik begon te rekenen terwijl ik de mannen aankeek, dan zou mijn grootvader geboren zijn in 1890 en de overgrootvaderfiguur rond 1845.

Ik kon de uitkomst niet geloven, dan zou de overgrootvader figuur 175 jaar oud zijn. Hij zag er geen dag over de veertig uit. 'Hoe kan dit mogelijk zijn,' riep ik uit, 'u moet dan 175 jaar oud zijn.' 'Je denkt aan jaren in de werkelijkheid die achter je ligt,' zei de tweede Enim, ' dat soort dingen moet je loslaten, er is alleen het nu, meer is er niet, de tijd verglijdt maar dat verschilt met wat je denkt en ziet.'

Mijn opa keek mij met een vriendelijke blik aan,'hoe oud ben ik dan in jouw wereld beeld,' vroeg hij? 'U moet dan 130 zijn, maar u ziet er uit als een late twintiger,' zei ik verbouwereerd.  'Hoe oud was jij,' vroeg mijn opa toen jij de geboorte van je eerste dochter in de toentijd meemaakte.' 'Dertig,' zei ik. 'Typisch Enim,' lachtte de eerste Enim, ' ik had het kunnen voorspellen.' 'Kubus,' zei de overgrootvader figuur tegen de tweede Enim, die hem opdook uit zijn broekzak.

                                           cdfcd7a79a4837205c056669e083372c.jpg

Hij vervormde hem en tikte het scherm aan met zijn wijsvinger, toen hield hij voor mijn gezicht. Het scherm werkte nu als een spiegel en ik zag een jonge man met krachtige gezichtstrekken en een flinke haardos, de oude 68 jarige gegroefde kop was verdwenen. Vol verbazing greep ik naar mijn hoofd, ik zag er uit zoals ik rond mijn dertigste was geweest.

'Zijn er nog vragen,' vroeg de overgrootvader, 'tijd en ruimte, zijn met elkaar vervlochten, het neemt altijd tijd om ruimte te overbruggen, tijd en ruimte kunnen vervagen of vervormen, het is niet zo moeilijk, het één en ander heeft met acceptatie van je omgeving te maken.'

'Waarom ben ik weer 30,' vroeg ik hardop. 'Je bent het sterkst in je tijd van voortpanting,' lachtte mijn Opa, 'we hebben niets aan oude knarren, als je toch medestrijdertjes uitkiest laat zij dan maar blakend van gezondheid zijn. Wij zijn hier omdat je veel moet leren, en we laten Enims in spé altijd helpen met de overstap door bekenden, en dat zijn wij, vandaar.'

'Wij zullen met zijn drieën veel samenwerken,' voegde mijn opa toe, 'want waar drie bijeenzijn is de meester in het midden.' 'Kubus opbergen,' gebood mijn overgrootvader, 'het is ondertussen wel tijd geworden voor wat onderricht. Ik ben de vader,' sprak de sterk uitziende veertiger, 'en dat is mijn zoon,' en hij wees op mijn grootvader en jij bent..?' 'Toch niet de heilige geest,' fluisterde ik?

'Die zit in ander tijdframe,,' lachtte mijn opa, 'ik zal je helpen, ' je bent onze Enim in wording,' hij grinnikte even, 'de heilige geest staat trouwens achter je.' Ik draaide mij met een ruk om en toen zag ik het, op de glansende bol prijkte in sierlijke letters 'de Geest'. Daar ga je heen, binnen is het heilig weten met alle kennis die je nodig hebt.' Met die woorden liep hij weg van de tafel en wij volgden hem.

lees ook 10

San Daniel 2020

landingspage-san-daniel

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

 

 

 

 

 

 

07/10/2020 06:50

Reacties (2) 

1
07/10/2020 11:37
Duizelingwekkend....
07/10/2020 18:08
Thank you I must say .. it makes my head spin
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert