Op bezoek bij ...

Door Candice gepubliceerd in Ondernemen en werk

Op bezoek bij …
ee05a3b69e15954992b5fbf0dac054ec_medium.


Zo nu en dan vind ik het heerlijk om eens bij een bedrijf op bezoek te gaan en dan het liefst bij een bedrijf wat werkzaam is in een totaal andere discipline dan de bouw. Gewoon om te kijken hoe zo’n bedrijf werkt en hoe iets tot stand komt waar dat bedrijf mee bezig is. Door de jaren heen ben ik op die manier al bij tig bedrijven een kijkje wezen nemen en vandaag (vanochtend) was dat dus eens bij Suez. En dan bedoel ik dus niet het Suezkanaal, maar het vuilverwerkingsbedrijf Suez. Het waarom ik daar een kijkje ben wezen nemen komt omdat ik dus een notoire niet-afvalsscheidster ben. Ik pleur echt alles bij elkaar (op flessen na, maar de flessen die ik heb zijn allemaal statiegeld flessen van frisdrank en die worden iedere week opgehaald door iemand die bij de voedselbank werkt). Open een vuilniszak van mij en u vind er gewoon van alles in. Oude panty’s, batterijen, kapotte sokjes, restanten eten, lege flesjes shampoo en douchegel, lege potjes pindakaas en dus echt van alles. En ik weet dat dat niet hoort, maar, zoals al gezegd door mij:

“Ik ben een notoire niet-afvalscheidster!” 

Ik kwam op het idee om dus eens bij Suez (in Huis ter Heide bij Soesterberg) te gaan kijken, doordat ik iets had gelezen over afvalscheiding en dit keer dacht ik bij mijzelf:
“Ik moest toch maar eens gaan kijken hoe dat afval scheiden nou precies werkt!”
Het ging mij vooral om of dat allemaal machinaal gaat of dat er ook mensen voor aan te pas komen.

Hoe kom je binnen bij Suez in Huis ter Heide? Gewoon door Wieger Droogh te bellen. Wieger is de CEO van Suez Nederland en ik kende deze, knappe, man niet, maar de directeur van de BAM kent hem echter wel en aangezien ik de directeur van de BAM meer dan heel erg goed ken, was het best wel te regelen dat nadat hij met Wieger had gebeld ik Wieger kon bellen. Wieger was er overigens niet bij vanochtend, want Suez zit dus niet alleen in Huis ter Heide. Afijn, vanochtend was het dan zover:

Canny ging Suez Huis ter Heide veroveren! 

Het eerste wat bij zo’n missie erg belangrijk is, is hoe je je kleedt. En u kent mij, ik kleed me altijd heel erg degelijk en met name als ik ergens heenga waarvan ik (vrij) zeker weet dat er vooral mannen zullen zijn. -))
6bacdf0823fb69714a0a922f34d62b12_medium.
Kleding goed in orde en dus stapte ik om vijf over half zes op de fiets, want het is maar 15,9 kilometer bij mij vandaan en dat fiets ik in nog geen 45 minuten met mijn omoefiets (die ik overigens vernoemd heb naar de legendarische Canny uit diverse Plazilla avonturen).
Het miezerde heel erg zachtjes en dus werd ik wel een beetje nat van buiten … maar dat viel best nog wel mee. Nou ben ik eigenwijzer dan alles wat te vinden is in het Universum en die prachtige eigenschap van mij is niet altijd even slim. Ik wist dat ik in Huis ter Heide moest zijn maar had geen adres, want dat is een plaatsje van lik mijn poesje. Er wonen ongeveer 3.000 mensen en heeft een oppervlakte van iets van 4,5 vierkante kilometer. Alleen ligt het precies tussen Zeist en Soesterberg in en als je dus even verkeerd zit, zit je in Soesterberg te kutten, fiets je dan weer een stukje terug … iets te ver, dan ben je weer in Zeist aan het kutten en je kan dus ook nog in Bosch en Duin terecht komen om te kutten. Maar als je dan gewoon even thuis op internet gaat zoeken en gaat kijken dan is er niks aan de hand, alleen doet deze eigenwijze doos dat dus nooit. Ik wist toch dat het bedrijf in Huis ter Heide is en dat dat maar een heel klein dorpje tussen Zeist en Soesterberg is en als ik dan eventjes de richting weet, dan vind ik dat meer dan genoeg. En zodoende werd het ritje van 45 minuten een rit van ... 75 minuten omdat ik overal in de buurt van Suez heb gefietst zonder het te kunnen vinden. En het is echt niet klein of zo. En ik zal ook nooit aan een voorbijganger de weg vragen, tenzij het smurfjes zijn en ik zag een auto van ze aan komen rijden en ik stond toen bij een kruising voor auto’s ..… zonder fietspad, dat was aan de overkant. En dus stak ik zogenaamd heel erg per ongeluk die (bijna lege) kruising over met mijn fiets en werd dus aangehouden door smurfjes die mij niet kenden. Ik kreeg een  uitbrander, want om zo een kruising over te steken met je fiets getuigd van heel erg weinig verstandelijke vermogens! Volgens één van de twee lieve smurfjes in die auto. Ik kreeg ook nog een bekeuring, maar kreeg ook wat de reden was van mijn ‘overtreding’ namelijk een duidelijke uitleg hoe ik bij Suez kon komen.
Om tien voor zeven arriveerde ik bij Suez en ik werd niet teleurgesteld. Allemaal mannen en ik telde in een straal van kantineomvang minstens vier van de negen die ik meer dan de moeite waard vond. Helaas gingen ze aan het werk. Dat had ik dus beter moeten regelen. –))
Ik kreeg een goede rondleiding en ik heb nog nooit zoveel huisafval gezien als deze ochtend, maar ik wilde dus weten of er ook afval werd gescheiden door mensen aan een band en ja dat gebeurd inderdaad.

Aan een grote band, die met een snelheid van 15 tot 20 km per uur draait staan vier mensen in een ruimte en op die band beland dan in principe enkel papier en karton en deze mensen moeten al het karton van de band pakken en in containers gooien. Maar ... er valt niet alleen karton en papier op die band, want ja je hebt nu eenmaal mensen die het afval scheiden niet serieus nemen en ik heb minstens een uur staan kijken en in dat uur zag ik heel veel boeken (oude, kleine, dikke, dunne, grote, dure en mooie) voorbij schuiven, alsmede een panty (niet één van mij), diverse kledingstukken ook nieuwe, schoenen, rolschaatsen, een paspoort die ze echter net niet snel genoeg van de band konden plukken, flessen, wat etensresten (half opgegeten gebraden kip), potten en geld voorbij schuiven. Muntjes maar ook een biljet van 50 euro en één van die mannen was net snel genoeg om dat biljet van de band te pakken en in zijn zak te steken, En dat mag, want hij vond het tussen huisafval en dat gebeurd er wel vaker.

Maar het ergste wat voorbij kwam waren twee luiers … voor volwassenen … en die waren echt helemaal vol met een inhoud die niet fris oogt en zeker niet fris ruikt.

Maar als je daar dan zo een uurtje staat te kijken naar mensen met een stofmasker die aan die band staan,  en ik kan u vertellen dat niet alles op die band fris ruikt (bijna niks), en die daar elke dag vijf uur lang uw papier- en karton afval staan te sorteren, dat je dan best wel respect voor deze veel te laag betaalden krijgt. Die sorteerders (uitzendkrachten) verdienen ongeveer 10,40 bruto per uur of zo. Maar ... je krijgt niet alleen respect voor die mensen, je gaat ook even anders denken over afval scheiden en de noodzaak van dat afval scheiden. Puur omdat je met eigen ogen hebt gezien wat een bende het is wat mensen, die zich daar niets van aantrekken, in kliko’s en vuilniszakken proppen. 
Ik vond het een leerzaam ochtendje en weet nu dus wat er komt kijken bij afval scheiden en dat niet alles machinaal gescheiden wordt.
En wat denkt u, gaat Canny nu voortaan haar afval netjes scheiden? 
Hallo, mijn afval lag niet op de band, want mijn afval wordt niet door Suez opgehaald. –))
fdf119849b3f6c4e20266ec3ab7e7811_medium.

*Candice*

05/10/2020 17:35

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert