Ik ben Enim deel 2

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                    images?q=tbn%3AANd9GcSHZ3u1gEnXKwM8CYL3y

' En waarom zou ik die naam niet vergeten' wilde ik weten? 'Kijk, dat is goed,' vond Enim, 'je hebt al vragen voor je beseft wat er met je gaat gebeuren. Maak je geen zorgen wij zijn het beste wat je is en zal overkomen in je leven.' 'Wij,' vroeg ik en ik dacht ik zit met een onuitgenodigde schizoid aan tafel. 'Je gedachten dwarrelen,' zei Enim vermanend. 'probeer gewoon één zo'n blad te volgen dat werkt uiteindelijk verhelderend.'

Ik nam mij voor om rustig mijn koffie op te drinken, als die kwam, en dan een vriendelijk knikje geven richting de lange man en hem een prettige dag toewensen en rustig weglopen van het tafeltje

Toen de koffie werd neergezet had ik voor de tweede keer die ochtend het idee dat ik gadegeslagen werd vanuit de mensen massa. Die mensenbrei hoort anoniem te zijn, vond ik, en langzaam meer zeker drong het tot mij door dat dit een dag zou zijn die anders was dan andere dagen. 

'Doe er nog maar een zwarte koffie bij,' zei Enim tegen de kelner.' Ja meneer,' zei die en verdween. Ik zag en herkende de zoekende blik van de lange man in de menigte die om zich heen kijkend een weg baande door de mensen massa. Ik wilde niet kijken maar kon mij toch niet losmaken van die figuur en toen verbonden onze blikken zich en beende hij naar ons tafeltje toe.

'Je hebt hem al gevonden,' zei hij klagelijk op zachte toon tegen mijn tafelgenoot, 'en ik dacht nog wel dat ik vroeg opgestaan was.' ' De vroegste vogel vangt de worm,' lachte Enim, 'zo gaan die dingen, dat weet je.' 'Ik heb ver gereisd bro,' antwoordde de man die net was gaan zitten. De kelner zette de koffie neer voor hem en de man bekeek het kopje met genoegen, alvorens het naar zijn lippen te brengen.

                                              cdfcd7a79a4837205c056669e083372c.jpg

'U kent elkaar,' zei ik tegen Enim, maar het was meer een vraag dan een bevestiging. 'Niet in een specifieke zin,' zal ik maar zeggen,' grinnikte hij.

Ik begin hier genoeg van te krijgen, nam ik mij voor, maar voor ik ook maar iets kon zeggen, zei de laatst aangekomene, 'laat je gedachten toch niet zo dwarrelen, straks liggen zij rottend in de goot.' Dat gaf mij een haast electrische schok. 'Gooi toch alle bijgedachten van je af,' ging hij verder, 'volg maar één pad anders ga je Katar.' 'Katar,' herhaalde ik, 'zoals in Catharen van Zuid Frankrijk die uitgemoord werden door de pauselijke legers'?

'Niet noodzakelijkerwijs, dat kan, maar dat is maar bijzaak,' antwoordde Enim voor de lange lange man die het laatst was aangeschoven kon antwoorden. 'Bijzaak,' riep ik haast uit,  'ik heb er een artikel over geschreven,  zij werden in de 12de eeuw  met duizenden tegelijk afgeslacht door de pauselijke legers.

'Dat was onfortuinlijk,' vond de laatste bijgekomene, 'daar moeten Enim bijgezeten hebben.' Het begon mij te duizelen. 'Wie bent u eigenlijk,' vroeg ik op barse toon, 'u komt aan mijn tafeltje zitten en vertelt mij dat als ik niet oppas ik Katar ga, ik houd er niet van om bedreigd te worden.

'Ik ben Enim,' zei de tweede man. 'Allemachtig dacht ik, 2 mannen die lang waren en die vonden dat zij Enim waren

'Katar is een dolk,' antwoordde de man naast Enim, ' de oudste soort dolk, uit het sub continent India. 'Katar beschermt en verbindt leven met dood, het is maar hoe je het ziet. Mijn collega bedoelde te zeggen dat je geen gevaar moet lopen in gewichtige beslissingen door je te laten beinvloeden door gedachten die toch uiteindelijk wegrotten.'

'Je  bedoelde toch de dolk,' vroeg hij aan de tweede man. 'Ja,' antwoordde die, 'anders had ik het met een 'H' uitgesproken. Meer Khatar, maar dat spreekt voor zich.' Mijn nieuwsgierigheid kreeg de overhand, 'en dat zou betekenen, vroeg ik? Enim haalde zijn schouders op, 'In de oude taal een cluster van dingen, allemaal met een negatieve connotatie. Gevaar, riskant, verboden, angst, ongezond, giftig, dat soort dingen.'

                                      images?q=tbn%3AANd9GcRYgc0TqoOb_OEjPBh6b

'Het is oud, zeer oud Arabisch, voegde hij toe na een slokje zwarte koffie. 'Denk maar aan Psychoqueen - Lwlad Khatar,' raadde hij mij aan dan zie je het beter, dingen moeten altijd in perspectief geplaatst worden.' 'Dat zegt mij niets,' meldde ik. 'Gewoon even opzoeken als je thuis bent,' raadde hij mij aan, 'een zangeres op een filmpje die dat duidelijk maakt, Lwlad Katar heet zij.

'Nog drie koffie,' riep Enim 2 richting kelner die knikte dat hij het gehoord had. En ik, ik liet het mij overkomen, ik was geintrigeerd geraakt door de vreemde wending die mijn ochtend had genomen.

'Dus u bent beiden Enim,' begon ik. 'Nu gaat het goed,' jubelde Enim 1 bijna, 'nu staan we open voor gesprek, alle rotte bladeren zijn weggewaaid, het is tijd voor nieuw gewas.'

San Daniel 2020

 

deel 1 gemist? druk op deze link..

lees ook deel 3

 

 

20/09/2020 07:22

Reacties (4) 

1
20/09/2020 12:36
'Katar beschermt en verbindt leven met dood, het doet mij denken aan¨ de kris¨ uit India waar ik eens over schreef., ik kan het artikel zelf zo 123 niet meer vinden.het zou volgens mij op plazilla moeten staan.
1
20/09/2020 15:30
zoals de 'heilige Krissen' idd
22/09/2020 18:32
Met de hulp zoeken toch gevonden , blij dat het er nog opstaat en ik het weer terugzag , alleen foto verdwenen, daar zie ik alleen een nietszeggende code.
20/09/2020 09:24
Raadselachtig....
Ik zou mij afvragen of er iets in de koffie zit....
;-)
Een mooie dolk is dat!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert