Rubens vrouw

Door LiekB gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Rubens vrouw.

In de 16e eeuw zette kunstenaar Peter Paul Ruben de volslanke vrouwen al goed op de kaart in zijn schilderijen. De volslanke vrouw vernoemd naar deze kunstenaar. In al hun pracht en praal, poedelnaakte volheid. Ze mochten gezien worden. Met hun relatief kleine borsten , maar verder goed gevuld met brede heupen. Tot deze catogorie behoor ik. De brede heupen zijn er altijd al geweest, borsten genoeg. Ben om de brede heupen regelmatig gepest, maar och ze wisten niet beter.

Brede heupen zijn een teken dat de vrouw gemakkelijk zal baren en zoals ik begrepen heb, hebben vrouwen met brede heupen status in sommige landen. Hoe breder, hoe beter. Nou das niet helemaal mijn motto maar van nature ben ik wel een Rubens vrouw. Ik probeer het voor mezelf altijd maar postitief te zien. Zo kun je ook goed zien wat de voor- en de achterkant bij me is, geen vergissing mogelijk. Meer vrouw om van te houden, zeg maar. 

Daarnaast probeer ik me altijd leuk te kleden, wel bijna altijd zwart. Dat is toch wel mijn kleur, ik voel me daar op mijn best in. Haren leuk en een leuk make-upje, niet teveel, alleen de ogen en zonder lipstick ga ik niet graag de deur uit.Vroeger ben ik geboren als Gothic, van nature bleek en later ben ik zwarte kleding gaan dragen. Tijdens mijn stageperiode binnen het ziekenhuis, 19 was ik, werd me bijna dagelijks gevraagd of ik ziek was. Nou ik kan je vertellen als mensen je dat een paar keer per dag vragen, dan ben je op het einde van de dag echt ziek. DAT was voor mij het moment dat ik echt make-up op ging doen.

10ec5b33af3566cc79391dc851b6fe49_medium.

Brede heupen en bevallen.

Brede heupen en het makkelijk baren, nou dat klopt wel. Twee van mijn kinderen hadden op het laatste moment nog de mogelijkheid om te draaien met hun hoofd. Beide een aangezichtsbevalling, zoals ze dat noemen. Het eerste kind zat met zijn kin vast achter mijn schaambeen, zijn mondje eruit maar verder kwam hij niet. Normaal gezien horen ze geboren te worden met hun achterhoofd eerste. Helaas, bij mij niet. Ik ga het verder niet uit de doeken doen maar ik kan je vertellen dat de geboorte van een kalf makkelijker kan gaan. Een heftige bevalling, laten we het daar maar bij houden. 

De bevalling van de tweede ging iets beter, een rustig kind. In ieder geval een "normale"  bevalling, met de goede kant van zijn hoofdje er uit gekomen. Niet veel te melden dus, alhoewel ze hadden vertelt dat deze uk echt lichter zou zijn dan de eerste ... nope. Niet waar, 8 kilo schoon aan de haak. Zoals Daphne Dekkers in haar boek Geboorte van een moeder schreef: "Het is alsof je een tennisbal door je neus uit perst."

Na de bevalling van de derde kan ik je zeggen, was ik er wel klaar mee. Zij kwam net als haar oudste broer met haar gezicht als eerste. Nog even lekker gedraaid tijdens de persweeën, kin en mond waren er al uit, toen de verloskundige riep: "Aangezichtbevalling, haal de gynaecoloog!" Kan ik je vertellen dat ik alleen maar kon roepen: "Onee nie weer hè! " Ik dacht alleen maar aan de ellende van de eerste bevalling. Maar 1 ding is zeker: ZE MOETEN ER UIT! 

Maar goed ze is inderdaad niet blijven zitten en mijn meisje was echt het kersje op de taart. Het enige meisje in de familie, geboren in een bijzondere tijd want de vader van de kinderen was niet meer in beeld. Gelukkig was een hele goede vriendin bij mijn bevalling en met behulp van Reiki is mijn dochter geboren. Nu kijk ik terug op een hele mooie bevalling en wat had ik de mensen om me heen op dat moment nodig. De professionals maar zeker ook mijn vriendin; een meid met ervaring in de zorg en twee benen op de grond, als een rots voor mij. We hebben samen wat moois meegemaakt en dat pakken ze ons niet meer af, wat er ook gebeurd.

Brede heupen en de vrouwonvriendelijke stoel

Nu ben ik al wat ouder, althans mijn lichaam, in mijn hoofd voel ik me veeeeel jonger. Naar mate je ouder wordt, durf je wat meer te zeggen. (Tenminste ik dan.) Hier in Brabant noemen ze dat mondfiat. Tegenwoordig durf ik op een terras te vragen naar een andere stoel. Op heel veel terrasjes staat namelijk de vrouwonvriendelijke stoel. 4bf297360345b9b03256b34ce944fe33_medium.Zo'n stoel waarin ik en mijn mede Rubens vrouwen klem zitten. Ken je ze? Die stoelen met armleuningen en dan van die rieten met zo'n krul in de armleuning zoals hiernaast op de foto. Als je slank bent, zitten ze prima maar als je voller bent kan ik je vertellen dat ze voor geen meter zitten. Dus tegenwoordig vraag ik naar een stoel zonder armleuningen. 

 

 

Wel vervelend hoor, ik zou natuurlijk heel graag slank willen zijn. Maar gelukkig zijn er mannen die van de vollere vrouw houden. 

 

Liek

19/09/2020 15:49

Reacties (5) 

22/09/2020 12:10
Leuk en herkenbaar geschreven verhaal.
1
19/09/2020 19:40
Ik ben wel slank. 60 jaar en maatje 36/38.

Heerlijk geschreven artikel.
1
LiekB tegen Candice
19/09/2020 19:50
Lijkt me heerlijk om zo slank te zijn :-)
1
19/09/2020 18:27
Hahaha...
Het vervelende van brede heupen is dat daar meestal ook een dikke kont aan vastzit.
Ik heb er gelukkig geen last van en heb het ook meer dan 75 jaar zo kunnen houden.
Maar op elke pot past natuurlijk een deksel...
;-)
P.S. De man heette Rubens, met een s aan het eind.
19/09/2020 19:48
Haha aangepast! Lijkt mee heerlijk om zo slank te zijn :-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert