Mijn Mokum jaren 80 en beginjaren 90: 5 laatste deel

Door Candice gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Mijn Mokum jaren 80 en beginjaren 90: 5 laatste deel

https://tallsay.com/page/4295003230/mijn-mokum-jaren-80-en-beginjaren-90-4

https://tallsay.com/page/4295003227/mijn-mokum-jaren-80-en-beginjaren-90-3

https://tallsay.com/page/4295003215/mijn-mokum-jaren-80-en-beginjaren-90-2

https://tallsay.com/page/4295003214/mijn-mokum-jaren-80-en-beginjaren-90-1

Dit wordt het laatste deel van mijn leven in Mokum en zoals dus al vermeld, u hoeft er helemaal niets van te geloven … u bent vrij om alles volledig uit te laten zoeken om te kijken of het de waarheid is of gewoon verzinsels. U zult dan echter wel zelf achter de namen van bepaalde personen dienen aan te gaan, want op de naam van Klaas Bruinsma en Willem Holleeder na (Klaas heb ik persoonlijk nooit gekend) zijn alle andere gebruikte namen puur verzonnen namen omdat ik niet de echte namen van de personen wilde gebruiken. En dat was dus deels uit eigen belang, deels uit privacy overwegingen. Maar privacy is wel de belangrijkste reden waarom ik geen echte namen gebruik van de personen, daar sommigen toch nog best wel bekend zijn geworden in de lokale en in enkele gevallen ook landelijke politiek, de muziek, film, sport, theater, tv, zakenleven en ook in de showbizz.

Nou kan het zijn dat u aan namen denkt van nu, maar ik bedoelde mensen die in de jaren 80 en beginjaren 90 in Mokum een soort van ‘furore’ maakten en waarvan de meesten inmiddels al uit beeld zijn geraakt, niet ‘echt’ meer tot ‘bekend’ Nederland horen, op een enkeling na! Maar Willem zit nu ook een levenslange straf uit.

Mijn Mokum jaren 80 en beginjaren 90: 5 laatste deel

De wallen in de jaren 90

Voor mij was Mokum in de jaren 90 allang niet meer van belang, want werkte en verdiende goed en ik had toen een uitstekende coke dealer gevonden in Purmerend ... al woonde hij in Volendam, maar hij had zijn ‘kantoor’ in Purmerend. Maar ik kwam nog wel regelmatig in het centrum van Mokum, maar ik was wel klaar met de Warmoesstraat en de Zeedijk. Ik kwam er nog wel eens, maar de sfeer die toen op de ‘dijk’ hing was zo anders dan in de jaren 80. De hele scene begon te veranderen, bepaalde namen van criminelen (nu overigens of dood of levenslang zittend) durfden de meeste mensen nog amper te noemen. Aan de buitenkant, voor de niet ingewijden van die scene leek het positief te veranderen doordat het toenmalige Gemeentebestuur besloten had om voor eens en altijd een einde te maken aan de enorme overlast die veroorzaakt werd door vrachten heroïnejunks, straatdealers … en zakkenrollers en ander soort tuig (behalve dan aan de grote jongens op de achtergrond, want die werden met rust gelaten daar ze daar dus geen last van hadden).

Aan de buitenkant leken deze twee straten heel positief te veranderen en ze begonnen ook echt frisser te ruiken, netter te worden en vooral zo enorm veel schoner te worden, maar de schijn ophouden is iets waar ze in Mokum heel erg goed in zijn. En dit was dus pure schijn.

De straten oogden dan wel beter, maar achter sommige deuren beleefden sommigen de hel op Aarde en dat waren dan heel vaak de heroïnehoertjes die klanten pikten van de ‘gewone’ keurig nette straathoeren en die daardoor minder geld opleverden voor de pooiers en als een heroïnehoertje (ook meisjes van 15) in hun handen viel dan was het of de laatste keer dat je dat meisje had gezien of je herkende haar niet meer als je haar wel weer zag. Wat er precies met die meisjes gebeurde, achter de deuren, dat heb ik nooit gezien, maar sommige van die meisjes wilden heel af en toe toch wel eens wat loslaten en dan lag je kotsend op de grond van wat je hoorde. En je hoefde er niet aan te twijfelen dat ze de waarheid tegen je spraken, want je kende sommige van die pooiers nog van vroeger toen ze nog heel nietszeggend tuig waren, die slijmend en kruipend voor ‘grote’ namen van toen diverse gewelddadige klusjes opknapten. Het was dus ook in die tijd dat ik regelmatig in een kroeg in Zuid kwam en waar ik Willem Holleeder leerde kennen. Heb dit al vaker verteld, maar who cares? Not me.

Het was in 1994 toen ik aan de bar zat en aan beide kanten van mij zat een klootzak die me treiterde en de barvrouw – haar man moest voor een ‘klusje’ naar Spanje toe – zag het wel, maar zolang het bij treiteren bleef bemoeide ze zich er niet mee, maar ik was best wel bang en durfde ook niet weg te gaan, want zolang ik aan de bar zat … zouden ze vast niet verder gaan dan wat treiteren. Maar ik had het best wel benauwd, tot een luide zeer dringende en dreigend klinkende stem ineens zei:

En nu opdonderen!”

De twee etters keken om, stonden zonder wat te zeggen op en vertrokken. De man die die woorden had gesproken nam plaats naast me en zei me dat ik niet bang hoefde te zijn dat ik nog last van die twee zou gaan krijgen en dat zei hij met een glimlach waar je bang van kon worden. Hij vroeg wat ik wilde drinken en bestelde een wijntje voor me en we raakten aan de praat en hij was nieuwsgierig naar wat voor werk ik precies deed, omdat hij vroeger wel eens naar bouwwerken had staan kijken en het dan razend knap vond hoe alles altijd leek te passen. Ik werkte toen aan een paar projecten en was best wel gecharmeerd van die vent met zijn grote afzuigkap (de mijne is ook aanzienlijk van omvang). Maar ... hij had zich nog niet voorgesteld en zijn gezicht zei me wel wat, maar ik kon het niet plaatsen en toen klonk er een stem vanaf de andere kant van de bar van iemand - die net binnen was gekomen - en die ik zowaar nog kende uit de gouden wit genot feestavonden, maar die zijn eigen weg was gegaan en nog moest beginnen met de bestorming van de criminelen top 100, waar hij de jaren daarna heel best in zou slagen. Al zit hij nu net als Willem ook levenslang vast.

Hey Holleeder … moet je nog wat drinken?”

Willem kende de man al wel, maar het was dus nog geen hele grote naam in de scene, maar toen hoorde ik zijn naam en vroeg aan Willem Holleeder of hij Willem Holleeder was en hij moest lachen en zei ja, dat ben ik en vervolgens kwam hij met de vraag: “Hoezo?” En ach het maakte mij niks uit, maar zo heb ik hem dus leren kennen.

Dit is geen spannend en indrukwekkend artikel geworden, maar ik bemoeide me nergens meer mee en ik hoorde zo nu en dan nog wel eens wat, maar ik wist uit opgedane ervaring dat ik niets gehoord had, want als je niets hebt gehoord dan kun je ook niets doorvertellen. Maar waar de jaren 80 leuk en spannend waren, waren de jaren 90 die ik daar beleefde voor mij, gelukkig, vrij saai, maar je merkte wel dat de oude criminelen verdwenen, dat nieuwe namen in opkomst waren en dat sommige oude namen belangrijker werden en overal ontzag inboezemden. Ik zag ooit Cor van Hout binnenkomen in een bar en je voelde gewoon dat de mensen in de bar echt ontzag voor deze ontvoerder hadden en dat ze bang waren voor dat mannetje wat helemaal niet indrukwekkend overkwam.

Vrijdag 28 juni 1991 was een dag die ik me goed herinnerde, want de dag ervoor was Klaas Bruinsma overhoop geschoten en alles wat dus ook maar enigszins groot van naam was in de onderwereld van Mokum zat toen op hete kolen. Ze waren allemaal bang, stuk voor stuk … want Klaas Bruinsma was de grote baas van alles en iedereen in de scene en ze maakten zich zorgen over wat de gevolgen zouden zijn en overal hoorde je geruchten over die en die of die … of toch die zat achter de moord.

Maar Klaas was toen ik Willem leerde kennen al een paar jaar dood en Willem begon steeds groter te worden net als andere mannen die nu dus of dood zijn of levenslang zitten.

*Candice*

19/09/2020 12:35

Reacties (6) 

1
19/09/2020 16:08
Tot halverwege de jaren '60 was Amsterdam nog leuk - daarna is het helaas een puinhoop geworden: ondanks Koppejan en Ivo Samkalden. Jammer van die mooie stad...
Vanaf eind jaren '60 kwam ik er alleen nog als het per se moest, en als ik er al kwam trok ik altijd - ook hartje zomer - laarzen aan waar ik mijn portemonnee etc. in stopte, naar het motto: voordat ze mij mijn laarzen uittrekken is er wel meer nodig dan een paar vlugge handjes.
De Zeedijk en de Warmoesstraat hadden ze toen al moeten schoonvegen, maar wat wil je met zo'n stadsbestuur?
Amsterdam is een prachtig voorb...
1
19/09/2020 17:22
Kan ik me helemaal in vinden. Het viel ook nooit te snappen. Er werd wel keihard opgetreden tegen zakkenrollers (want die dus pakten toeristen), maar op de Zeedijk zag je zelden politie, tenzij er iets was gebeurd, maar er is decennia lang niks gedaan. Herinner je nog dat de burgemeester uit een buurt werd gestuurd door Duitse krakersjunks? Dat is toch iets wat je niet kan tolereren, maar ze deden er niks tegen.
1
19/09/2020 18:17
Ik heb het er wel eens met Bernhard Welten over gehad. Die ergerde zich mateloos aan de Driehoek (met toen Job Cohen als burgemeester) omdat die weigerde om strenger door te pakken. De hoofdofficier (Hans Vrakking toen) wilde wel, maar kreeg geen poot aan de grond. Na Vrakking werd het helemaal een zooi.
In feite maakte het gemeentebestuur in Amsterdam de dienst uit, en die zaten (zitten!) nog helemaal in de kaboutercultuur. Law and Order was 'foei', zelfs na de moord op Van Gogh.

Job Cohen (die ken ik ook, uit de Onderwijsraad) was veel te zacht. Dat was een man van 'leven ...
1
19/09/2020 19:38
Klopt helemaal en de mensen die wilden (Teeven) werden aan banden gelegd. Er zat destijds een rechercheur in de Warmoesstraat, weet zijn achternaam niet meer ... maar hij heette Hans en die zag je wel eens in de kroeg en die schold meer op zijn bazen dan op de criminelen, want niets mocht en alles moest volgens het boekje ... maar daarmee speelde ze de georganiseerde misdaad juist mee in de kaart, want die wisten precies hoe de politie werkte en wat die wel en niet mochten doen.

Van der Laan ... alom geroemd, maar in feite was het helemaal niks als burgemeester, want hij heeft Am...
1
19/09/2020 21:16
Klopt. Boksen met de handen op de rug gebonden, noemden de dienders het. En de criminelen maar lachen...
Die Van Traa met zijn commissie (die had ik toen graag af willen schieten, die smeerlap) heeft de opsporing voor jaren op achterstand gezet.
Fred Teeven was een goede vent, maar die had al gauw de buik vol van de politiek. Had ik ook gehad...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert