1906 Een nieuwe auto en een nieuw geluid

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Het is donderdag en prachtig weer. Alles loopt op rolletjes. Een mooie dag om een nieuwe auto te kopen. Ik heb er een paar op het oog en de eerste staat in Strijen, onder Rotterdam. Het is een feest om naar en door Rotterdam te rijden en opgewekt smeer ik mijn drie boterhammetjes voor onderweg. Ik heb vroeger nog in Strijen gewerkt, vakantiebaantje in een of ander fotolaboratorium. We moesten om zeven uur op Centraal Station verzamelen en dan scheurden we met een busje vol arbeidskracht de Biblebelt in. Hele series foto’s heb ik daar ontwikkeld en ingepakt. Hoe heette dat ook alweer? O ja, Bac Color, ik zoek het even op. Oh, dat was in Steenbergen.

In Strijen word ik geholpen door een vriendelijke verkoper. Ik mag een proefritje maken en scheur op de automaat naar Klaaswaal en weer terug. Misschien is een automaat toch niet zo’n goed idee. Er staat ook nog een speelse Dacia Duster waar ik een rondje in rij, maar onmiddellijk mis ik het comfort en de rust van de Volvo. Dat gaan we dus niet doen. Ik laat de vriendelijke verkoper naar de mooie rooie kijken en geef hem mijn telefoonnummer. Op naar de volgende.

Ik overweeg om langs het graf van pa en ma te rijden op Crooswijk, maar als ik in de auto zit ben ik het alweer vergeten en ik ga naar Alphen aan den Rijn, waar de volgende auto te wachten staat bij Blue Car Sales, pal naast Avifauna. Avifauna, waar we altijd langskwamen op weg naar oom Bram en tante Fie. Ik bekijk de auto, maak een praatje met de vriendelijke verkoper en wissel wat interessante technische details uit. Maak een afspraak voor dinsdag. Dit kon hem wel eens gaan worden.

Ik zet de TomTom op Rij naar huis, maar dan bedenk ik mij en toets Vondelstraat 9 in, het adres van oom Bram en tante Fie. Het is al honderd jaar geleden dat ik daar voor het laatst met moeder geweest ben, maar de route en de buurt voelt vertrouwd als mijn broekzak. Ik parkeer op het Lauraplein en loop via de Da Costastraat naar de Vondelstraat. Het is onbegrijpelijk dat ze er niet meer wonen, maar het voor mij altijd intrigerende naambordje met A. Vegter hangt niet meer naast de deur onder de bel. Ik maak een paar foto’s en wil nog even langs de V&D en het postkantoor rijden waar ik met oom Bram de post ging ophalen onder de beiaardklanken van de hervormde kerk, maar het is een voetgangersgebied geworden en de V&D en het postkantoor zullen er niet meer zijn. Dan rij ik maar naar huis. Hazerswoude, Roelofarendsveen, allemaal oom-Bramplaatsen. Wat moet ik toch met al dat verleden? En er komt alleen nog maar bij.

Ate Vegter, 18 september 2020

www.atevegter.wordpress.com

 

18/09/2020 06:01

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert