Hoe ontstaat een bouwramp?

Door Candice gepubliceerd in Ondernemen en werk

Hoe ontstaat een bouwramp + ravage?

7eec7aeb83c45c68d7affc0daabff42c_medium.

Wanneer je met prefab werkt dan werk je ook met stelschorren en met gietmortel en met prefab dat rustig 60 ton (60.000 kg) kan wegen en als dat valt dan moet je er niet onder komen want dan ben je gewoon morsdood. Dat overleef je echt niet, want je wordt letterlijk geplet. De botten van een mens zijn best wel sterk en spieren zijn dat ook, maar wanneer 60 ton op je valt dan zeggen die botjes van een mens echt krak en op heel wat plekken. Je borstkast klapt in en alles wat zich daaronder bevind is stukken zwakker en fragieler en wat er met je longen gebeurd kun je het beste vergelijken met dat wat er met een 'scheetzak' gebeurd als je erop gaat zitten. Het piept, maakt geluid en is daarna plat.

Je hart .... die kunnen ze gaan lopen zoeken en ga zo maar door. Dit overkwam een stelleur in 1984 op een bouw in Amsterdam. Het was voor mij één van mijn eerste bouwopdrachten en toen nog in dienst van een bedrijf en de stelleur die onder zo'n prefabwand terecht kwam was pas 21 jaar jong. Toen ze de brokstukken van hem af hadden getakeld ... waren er niet veel die niet even last van hun maag kregen. Ik hield even niks meer binnen. Het is echt niet leuk om een lichaam te zien waar een betonnen wand van 60 ton op gevallen is.

Hoe kan zoiets gebeuren?

Soms door velerlei oorzaken, soms door een oerstomme fout, soms door miscommunicatie, soms is het gewoon puur pech hebben en soms gebeurd het dus gewoon door eigen stupide handelen. De oorzaak kan vrij direct worden geconstateerd, maar soms moet je echt zoeken en dan kan het in een erg vroeg stadium zijn ontstaan. Een slechte las, wapeningsstaal dat losschoot tijdens storten en dan niet meer in orde gemaakt wordt (dat gebeurd heel vaak), verkeerd wapeningsstaal, teveel water bij de beton en nog iets waar echt te weinig aandacht aan geschonken wordt ..... gaten boren voor ankers of draadeinden maar die dan niet goed schoongeblazen worden, waardoor de ankers of draadeinden niet in schone boorgaten, maar in boorgaten met nog steeds aanwezig stof worden gelijmd. En oh het wordt dan wel hard ... maar nooit zo hard en vastzittend als dat het zou moeten en dat kan 100 keer goed gaan, maar zo'n anker hoef dan maar één keer op net het verkeerde moment los te schieten en zonder dat iemand het merkt en dan heb je een potentieel hele gevaarlijke situatie die niet opgemerkt wordt. Dat ingelijmde anker (of draadeind) maakt deel uit van een groter geheel ..... misschien een stalen profiel waar een betonnen trap op moet komen te rusten, of een balkonplaat of een gemetselde muur of noem het maar op en samen met andere ingelijmde ankers is het krachtig genoeg om te dragen wat het moet dragen. Samen met nog iets van we nemen zeven andere ingelijmde ankers verdeeld over twee zijden in een trappenhuis.

Zie tekening.

f3c11d195f5355b1410c797ad2ca32f0_medium.5f586fbcf5c6e4b844bde9f56817ec3c_medium.

Het is een hele eenvoudige tekening, maar het komt erop neer dat dit een stalen hoekprofiel is als die van de foto. En dan zijn er vier gaten ingeboord (meestal al voorgeprogrammeerd) en zo'n profiel komt dan aan beide kanten van een trappenhuis. En die gaten moeten logisch corresponderen met de gaten die geboord worden en waar daarna de ankers of draadeinden dan worden ingelijmd. Een prima constructie en als ze - zoals gebruikelijk - werken met roestvrijstalen draadeinden en moeren kan het echt decennia mee. Maar als één van die gaten niet goed schoongemaakt is ... dan zit er één draadeinde niet goed en dat hoeft nooit problemen te geven, maar het kan dus wel problemen geven. Dat draadeinde kan minder dragen doordat het ingelijmde deel speling heeft - door stof wat nog in het boorgat zat - en dan heeft dat draadeinde dus nog amper nut. Maar nou komt het .... daar waar het berekend is op acht draadeinden zijn er dan nog maar zeven die het volle gewicht moeten dragen. Dat kan nog steeds, maar en nu kom ik met toevalligheden ... die dus wel voorkomen, want iedereen gaat er altijd van uit dat het voor jou goed gegaan is en als het bij jou dan niet echt goed gaat, dan maakt het niet veel uit tenzij en nu ga ik verder ... nou is er tijdens het storten van die wand wat wapeningsstaal losgeschoten, waardoor er daar een plek zit die dus niet de vereiste (constructief uitgerekende) hoeveelheid wapeningsstaal bevat en nou ga ik het nog iets erger maken ... de beton was stug en het was al wat later en dus werd op aandringen van de stortploeg door de chauffeur van de betonwagen wat meer water toegevoegd aan de beton, want ...

"Man wat een stijve kutbende ..... kom op water erbij, dit valt niet te verwerken!'

... vinden ze niet leuk om te horen en daar ze dan collegiaal willen zijn doen ze er water bij en dus hebben we dan een wand waar net even te slappe beton in zit, mogelijk door haast net even te weinig getrild (om te hechten) is, waar wat wapeningsstaal in is losgeschoten en later een draadeinde ingelijmd wordt in een boorgat wat net niet echt goed stofvrij geblazen is met een daarvoor speciaal en echt altijd aanwezig blaaspompje. Dan kan dat jaren goed gaan, maar ergens begint het proces van teveel draagkracht op te weinig goed ingelijmde draadeinden met net eventjes te weinig wapeningsstaal in de te slappe wand en zoek als dat ooit fout gaat dan maar eens uit waar het fout is gegaan en dus ook vooral wie de fout heeft gemaakt. En dit soort voorvallen gebeuren gewoon heel veel. Vaak door tijdsdruk, vaak door onwetendheid en vaak door niet goed opletten.

Dit was geen echt waargebeurde situatie, al gebeurd het dus absoluut maar het kan nog veel erger en dan wel echt waargebeurd en waarbij iedereen van geluk mag spreken dat er geen slachtoffers vielen. Dat zouden in dit geval drie jonge jongetjes zijn geweest.

Amsterdam 1995:

Het was dus echt een geweldige bouw - bij de voormalige gasfabriek in Amsterdam west - en één woonblok had een afloop van acht hoog naar drie hoog en door de mooi schuinaflopende prefabschijven tussen de diverse woonlagen zag je de verspringingen niet.

d9339ff5ba0fc3ed297af6a23e8299c9_medium.

Het werd de laatste dag voor de zomervakantie en de uitvoerder wilde/moest - in opdracht van de directeur van het bedrijf en de opdrachtgever gemeente Amsterdam - nog net voor de vakantie even alle aanwezige prefabschijven plaatsen, en ze ook schorren. Alleen waren de stalen pilaren - die eerst op de vloeren daaronder moesten worden geplaatst vanwege het gewicht van de schijven en wat de vloer zelf dus niet kon dragen - echter nog niet geleverd. De mannen die de schijven toch moesten plaatsen gaven aan dat je daardoor ongelukken zou kunnen krijgen, maar de schijven moesten en zouden geplaatst worden en het stellen dat moest dan even snel snel, zodat ze er in ieder geval alvast stonden. Dat moest dus van de de directeur van het bedrijf en de opdrachtgever (Gemeente Amsterdam).

Ik woonde op 20 minuten lopen en kreeg in mijn eerste vakantieweek een telefoontje van de woedende architect om echt per direct naar die bouw te gaan en ik ging erheen en ik schrok me wezenloos. Alle schijven die ze voor de vakantie dus toch hadden geplaatst waren door de vloeren gezakt en delen wanden waren in de verzakking meegenomen en het was een enorme ravage en er zaten drie jongetjes op een bankje bij de ook al gearriveerde politie te janken ... want ze waren op de bouw aan het spelen (mocht niet, maar dat doen kinderen nu eenmaal en ze vinden altijd wel een gaatje om ergens op de bouw te kunnen komen) en ze hadden nog net op tijd weg kunnen komen toen ze een daverende herrie boven hun hoofden hoorden.

7bee726a788aa17a086f0d04ac0b5f60_medium.

Zwart was ingestort en blauw was flink doorgezakt en deels naar beneden en hele stukken beton en kozijnen en metselwerk lag beneden. En dus ook grote stukken van de vloeren daaronder.

De oorzaak was - uiteraard - het ontbreken van de stalen pilaren, want daardoor konden de vloeren de prefabschijven niet meer dragen. Die vloeren waren dus tussen het plaatsen en instorten gaan doorzakken ... en uiteindelijk gaan instorten.

En dan ga ik nu uit de doeken doen hoe het afliep en zonder dat het tot de bodem werd uitgezocht. Vergeet niet ..... de bouwer was geen klein bedrijfje en was nota bene net overgenomen door een groter bouwbedrijf .... en dat was beursgenoteerd.

Volgens de gemeente en het bouwbedrijf hadden de vloeren het wel moeten kunnen houden en dat onder andere de architect, de constructeur alsmede een maatvoerster verklaarden dat dat dus onmogelijk was doordat de vloer nog niet eens optimaal uitgehard was. En dat volgens de planning de schijven niet eerder dan vier weken na de vakantie zouden worden geplaatst, vanwege de levertijd van de stalen pilaren, ze plaatsen en stellen en aangieten en uit laten harden ... dat deed dus niet ter zake. De politie en de arbeidsinspectie besloten om uit te gaan van de uitleg van de gemeente en van het bouwbedrijf, maar er moest toch wel iemand aangewezen kunnen worden?

En daar slaagden ze in. Althans dat probeerden ze.

Onderzoek wees uit dat de ijzervlechter zijn werk ietsje te makkelijk had opgevat en hier en daar bij de wapening vanuit de wand naar de vloeren wel eens wat was vergeten ..... en ja daardoor stortte het dus in. Die ijzervlechter werd gelukkig gesteund door zijn werkgever en uiteindelijk werd er hier en daar wat weggemoffeld, geschoven met wat dagen, verdwenen er wat bouwtekeningen, verscheen heel spontaan een nieuwe planning en bleek het ook qua verzekering ineens nog best wel goed uit te vallen (nadat er wat polissen waren aangepast en andere data kregen) en de ploeg stelleurs die met die schijven werkten en van de Veluwe kwamen, konden worden overgeplaatst naar een vestiging van het - nieuwe - moederbedrijf en wat meer in de buurt (terwijl ze wel dezelfde reisuren en kilometervergoeding hielden) en de uitvoerder ... die werd uitvoerder op een nieuw en veel kleiner bouwtje en zijn vervanger kwam van een andere bouwput en de maatvoerster ... '

Zeg Candice zou je er niets voor voelen om in Hilversum een mooi winkelcentrum uit te gaan zetten? Kom maar met een offerte en verhoog je tarief ook maar!'

Dit is dus waargebeurd en niemand kreeg uiteindelijk de schuld, want waar ze probeerden de ijzervlechter ervoor op te laten draaien hadden ze de pech dat zijn werkgever hem steunde en aangaf ...

'Een maakt me niet uit hoeveel het mij eventueel gaat kosten onderzoek te laten doen naar de oorzaak!'. 

En daarna ineens - net als iedereen - moeiteloos genoegen nam met ....

'Laat toch maar ziitten, het was een samenloop van omstandigheden en niemand valt iets te verwijten!'

Ik zei overigens wel ja tegen dat winkelcentrum in Hilversum en mede omdat dat mooier en ook boeiender zou zijn dan de parkeergarage voor dat winkelcentrum en wat ik aanvankelijk zou gaan doen na deze bouw (en omdat ik dus mijn tarief mocht verhogen ... en flink deed). Maar ... ik heb me best nog wel eens afgevraagd of ze ook zo met alles wegmoffelen hadden gewerkt als die drie jongetjes wel onder het puin waren bedolven?

6bcc53e8f371ae87c579c82cf57995ee_medium.

Ingestorte flat in Taiwan.

3b7678cf435f131af750e46816851c29_medium.

*Candice*

 

01/09/2020 19:54

Reacties (3) 

1
03/09/2020 11:48
Ja het is ook in de bouwwereld een kwestie heel goed je hersens blijven gebruiken. Een kleine fout of onverschillig en/of overhaast afgeraffeld werk kan grote gevolgen hebben...
1
03/09/2020 12:15
Absoluut waar. En ook daar zijn ze goed in het wegmoffelen van fouten.
1
03/09/2020 12:22
Dat laatste neem ik direct van je aan.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert