Komt er weer zon na de (mot)regen?

Door Leonardo gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

            fd70f5a23aff17df9a5b1b384fad9a50_medium.

Toen ik een half uur geleden de honden uitliet en naar de zich boven mij openbarende sterrenhemel keek, vroeg ik mij af of we na de gure laatste dagen van augustus, de maand september met zon en aangename temperaturen kunnen beginnen. Het lijkt er in elk geval wel een beetje op. Nu we besloten hebben om vanwege het grote risico om met corona besmet te worden over twee weken niet naar Frankrijk af te reizen, toch nog een beetje vakantie te houden op een plek waar we doorgaans in Nederland niet komen, hebben we onze camper voor twee weken op een camping aan de Maas neergezet. We wilden er gewoon even uit. Even de muren van onze woning achter ons laten en gewoon lekker de frisse lucht van de rivier inademen. Dus... kamperen met onze camper. Het transportmiddel dat we inmiddels alweer elf jaar achtereen gebruiken om heen en weer naar Frankrijk te reizen wordt nu eens echt als een kampeerwagen op een camping gebruikt.  Het grote voordeel van zo'n camper op lange reizen is, dat je onderweg, indien je dat wenst, gewoon een plaats zoekt waar je een paar uur ( of langer ) kan staan om het moede hoofd even tenruste te leggen, alvorens verder te reizen. Wij zijn uiteindelijk tijdmiljonairs. Derhalve hebben we tijd genoeg. Tijd in overvloed mag ik wel zeggen... We hoeven ons dan ook niet aan een vast tijdschema te houden omdat we uiteindelijk tijdens onze - vice versa - reizen steeds in onze eigen woning aankomen. En om die lange afstand van bijna twaalfhonderd kilometer achter elkaar af te leggen, met ook nog eens een stel zeurende honden achterin de auto, was het ons op een gegeven moment gewoon te veel. Het vliegtuig heeft uiteraard enkele belangrijke voordelen. Daar is niet aan te ontkomen. Vooral omdat het goedkoper en sneller reizen is. Maar dan kunnen de honden niet mee. Terwijl er thans eveneens een heel groot gevaar van besmetting door dat rottige corona virus rust op reizen per vliegtuig. Dus de camper is de laatste jaren hét ultime vervoermiddel dat we gebruiken om heen en weer te reizen.

We zijn overigens in de ogen van onze mede kampeerders een stel luxe kampeerders. We slapen namelijk niet in de camper, maar rijden daarentegen met onze luxe auto heen en weer, om thuis in eigen bed te slapen. De camper heeft thans uitsluitend als doel een ( regenvrij ) onderkomen te garanderen op onze campingplek, en vormt een gezellige knusse ruimte voor mijn echtgenote. Terwijl ik ( soms ) samen met mijn zoon aan het water tussen het riet gezeten de hengels uitgooi om onze avondmaaltijd te trachten te vangen... 

Ik vind het in deze tijd van het jaar beslist genieten aan het water. Het is daarbij weer eens wat anders dan het berglandschap dat dagelijks ligt te dampen in moordende hitte van zomers Zuid-Frankrijk. En ik mis de ruige bergen en de hoogvlaktes van ons Occitaanse land op het moment nog niet. De camping waar we staan is thans grotendeels verlaten en overal ademt het rust. Geen schreeuwende kinderen, geen racende waterscooters op het water, doch alleen wat wind en af en toe een motregenbui. Soms zie ik een stel enthousiasten met een zeilboot op het water de wind tijdens zo'n bui trotseren. We hebben buren op enige afstand. Mensen waarvan de mannen eveneens dagelijks zitten te vissen. Het ene stel mensen - vijftigers met een splinter nieuwe grote Knaus caravan - leggen 's avonds de gevangen en schoongemaakte witvissen op rooster boven een houtvuurtje. Na een uurtje bakken wordt de maaltijd in combinatie met veel bier genuttigd. Het andere stel heeft eveneens een camper. Een oldtimer op Fiat basis. De man zit 's morgens eveneens te vissenen. Die mensen zijn erg op zichzelf en trekken er dagelijks in de middag op uit met de racefiets. Als ze terugkomen zien ze er niet uit. Ze vallen gesloopt van de fiets af. Alsof ze een Tour de France etappe hebben gereden. Maar... het zijn absoluut sportieve mensen die zich bedienen van fraaie moderne lichtgewcht racefietsen. Ze zien er goed en jong uit in die racekleding welke ze aantrekken als ze vertrekken voor een lange fietstocht. Ondanks dat ze - naar ons oordeel - de vijftig reeds lang geleden zijn gepasseerd. Waar een camping al niet goed voor is, nietwaar. 

Maar goed... Zoals ik reeds in dit verhaaltje memoreerde komen wij de dagen in onze noodgedwongen ballingschap in Nederland wel op een prettige wijze door. En we zijn gelukkig vrij van dat rotvirus dat zoveel van onze generatiegenoten treft. Laten we hopen dat we er van verlost blijven. 

Ik wens de lezers van dit verhaaltje een rustige nacht, en morgen, een fijne dag toe...

Leonardo   

31/08/2020 23:32

Reacties (2) 

1
01/09/2020 12:13
Ik vind zon mooi, ik vind regen mooi, ik vind storm prachtig, ik vind onweer geweldig en ik vind alleen sneeuw en ijs afschuwelijk ... maar motregen is inderdaad niet lekker, want je weet niet hoe je je moet kleden, Regenkleding is teveel, geen minimaal jasje dragen is ook niet slim ... maar goed, ik draafde weer eens door. -))
1
01/09/2020 01:14
Dank je, jij ook welterusten.
Heb net weer mijn tuindieren verzorgd en moet goed uitkijken dat ik niet op de overal aanwezige naakt- en huisjesslakken trap. Vooral de donker gestreepte (de tijgerslak, https://nl.wikipedia.org/wiki/Grote_aardslak - die komt alleen in het donker tevoorschijn) - zie je nauwelijks, ook niet met een zaklantaarn. Dan heb je weer zo'n beest onder je laarzen plakken. De egels doen er niets aan, die hebben liever kattenvoer.
Al met al kan ik eigenlijk niet weg hier: wie neemt dat van mij over? Maar het hoeft ook eigenlijk niet, en helemaal niet in deze Co...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert