Vroeger was alles beter (behalve mijn leven):

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Vroeger was alles beter (behalve mijn leven):

De titel zegt dus precies hoe ik erover denk. Maar ..… anderen mogen en kunnen en zullen er heel anders over denken en geef ze eens ongelijk, maar ja aan de andere kant, op basis waarvan zou je ze geen ongelijk geven?

Laat ik me eens even mega kort voorstellen.

Ik heet Candice Rilana Nadja Simionescu, geboren op 25 december 1959 en ik ben een echte 100% super geconserveerde conservatievelling op bijna alle gebieden. En mocht u dat niet te pruimen vinden, stop dan met het pruimen van mij en pruim voortaan op een echte pruim.

Ik ga het niet over mijn verleden hebben, want dat heb ik al wel vaker beschreven en ik heb er echt geen moeite mee om het weer te beschrijven, maar daar gaat het artikel feitelijk niet over. En dus is mijn leven nu eens even totaal niet relevant ..… al kan ik niet garanderen dat het woordje ik weinig voor gaat komen. Dat weet ik nu nog niet, want ik weet niet hoelang dit artikel wordt en of ik veel of weinig over mijn voorkeuren ga lopen uitweiden. Dat merkt u vanzelf wel, maar het gaat nu eens niet om moi, maar om waarom ik vroeger veel beter vond en dan met name op bepaalde punten.

Vroeger speelde je als kind vooral buiten en ook met minder mooi weer speelde je buiten. Wat je er speelde, doet er verder niet toe en natuurlijk maakt het wel uit of je midden in een grote stad leefde of dat je zoals mij naast de duinen, echt letterlijk tegen de zee aan en ook in een klein landelijk dorpje leefde. Maar als kind was je gewoon vooral buiten te vinden. Tegenwoordig is het soms maar goed ook dat ze niet, veel, meer buiten komen, want in veel gevallen lopen ze dan met levensgevaarlijke wapens op zak en zijn ze altijd bereid om die wapens te gebruiken. 

Tegenwoordig bepalen games (en geen gewone spelletjes) social-mediasites en mobieltjes hoe het leven van de hedendaagse jongeren in elkaar steekt (nee niet in alle gevallen, want gelukkig zijn er ook nog ouders die hun kinderen ‘verstandig’ opvoeden). Overigens gaat dat niet eens alleen op voor de jongeren, want meer en meer mensen van boven de – laten we zeggen – 30 leven door hun mobiel. Daar lijkt het soms op. Je krijgt wel eens het idee dat ze als het etenstijd is dat ze dan op een site op zoek gaan naar eten, daarna het gewenste eten als plaatje downloaden en vervolgens hetzelfde doen met een plaatje van een toetje en dan zeggen:

“Dat was lekker.”

En dan vraag je je af of ze dat met seks ook zo doen. Als vrouw een foto van een mooie man zoeken, als man een foto van een mooie vrouw (of in welke combinatie dan ook), het plaatje downloaden, een app met kreungeluiden downloaden en hoppa …

“Wow wat was dat lekkere seks!”

Maar het lijkt gewoon zo te zijn dat sites als Facebook, Twitter, Instagram en nu dus TikTok bepalend zijn hoe mensen (dus niet alleen jongeren) hun dag doorkomen. Er zijn mensen, die vanaf het wakker worden tot het in slaap vallen bijna getrouwd lijken met hun mobieltje. Zeur dan ook niet over privacyproblemen vind ik. Hoe leefden die mensen (dus diegenen die de tijd van voor die hedendaagse mobieltjes) voor ze zo’n mobiel als alles en levensbepalend maakten? Waren ze in die tijd dan serieus minder gelukkig dan nu? Ik kan me dat dus amper voorstellen, want destijds waren mensen nog geen verlengstuk van een stukje kunststof met technische inhoud. Toen waren mensen nog vrij en zaten ze niet gevangen in een bubbel van social media geneuzel en toestelletjes.

Ik heb er echt helemaal niks mee en dat is wel bekend. En ik heb het al vaker geschreven, ik heb wel drie mobieltjes, maar dat is omdat ik alles gescheiden hou en als ik een vierde nodig heb dan koop ik er een vierde bij en die dan net als die andere drie enkel aan staat als ik het nodig heb. Ik ben een drama op het gebied van bellen. Als ik beloof om te bellen, dan hoeft u er dus echt geen rekening mee te houden, want de kans dat ik het doe is miniem, want ik vergeet het daar ik een hekel aan bellen heb. Mijn privémobieltje heb ik toevallig in maart of april een keer gebruikt om Ellen te bellen, daar zij dus in Eindhoven woont en ik wilde weten hoe het met haar en haar dochters (werken meen ik in de zorg) ging vanwege dat kut virus. Maar dat was het eerste – en enige – privé telefoontje dat ik sinds begin juni 2019 pleegde. En sinds dat gesprekje staat het weer uit en ligt het in een lade (denk ik, geen idee) en mijn datemobieltje … die heb ik tijdens de hele coronacrisis uit kunnen laten staan en staat enkel aan als ik een date aan de haak heb geslagen en de man in kwestie dan eventjes wil bellen. En daarnaast heb ik dus een zakenphone en dat is wel een iPhone maar waar ik dus eerst alles wat niet relevant is van verwijderd hebt. Facebook, whatsapp en al die andere onzin die ze er standaard op plaatsen en waar ik niks mee doe en dus niet nodig heb en dus verwijder. Dat ding ligt op mijn kantoor in Utrecht en neem ik nooit mee naar huis, want ik gebruik het daar als zijnde gewone telefoon waarmee ik dus door mijn kantoor kan lopen. Maar dat ding stond deze afgelopen corona maanden ook uit en staat enkel aan als ik op mijn kantoor ben. Ik heb nooit een mobieltje bij mij als ik ergens heenga, want moet er niet aan denken dat ik bijvoorbeeld in AH, de Bijenkorf of waar dan ook loop, of in een taxi zit of in de 1e klascoupé zit en iemand zou me bellen. Privé ... bijna onmogelijk want er zijn maar hooguit drie of vier mensen die dat nummer weten en die weten ook allemaal dat ik een hekel aan bellen en aan gebeld worden heb (tenzij het dus echt nodig is), nou mijn datemobiel … die is dus niet voor buiten en mijn zakenphone komt mijn kantoor niet uit. Ik weet het ik ben een ramp op dat gebied. Goh, best wel een lang stukje over mijzelf. Nou dan mag er ook wel een fotootje van mij onder. -))

Maar het gaat om veel meer. Smaken verschillen, dat weet en accepteer ik, maar dat wat ze vandaag de dag muziek durven te noemen … sorry, dat kan je toch geen muziek noemen? Het slaat gewoon nergens op en is ook net zo inhoudsloos als mijn bovenkamer.

En dan mijn, mogelijk, allergrootste ergernis …. emoticons! Je kan op een site als FB (bijna) geen reactie meer vinden zonder die rare, domme en nutteloze tekentjes. Zelfs als je er met iemand ruzie hebt … dat hebben sommigen daar wel eens, ik natuurlijk nooit, ik ben lief –)) … dan flikken ze het nog om met die kut tekentjes te komen. Voor echt elke emotie is er wel zo’n dom tekentje. Ben ik even blij dat ze hier, op Tallsay, niet (op die manier) mogelijk zijn en Tim … alsjeblieft, hou dat ook zo. En zelfs onder enorm trieste berichten plaatsen ze die tekentjes. Iedereen vond die aanrijding met die stint en die dode kinderen in Oss vreselijk, en dat was het ook uiteraard … maar dan hoef je dat toch niet middels zo’n tekentje aan te geven? Ze schrijven dat ze het vreselijk vinden en dat is ook logisch, maar dan plaatsen ze er ook nog eens zo’n tekentje bij … gewoon dubbelop en naar mijn mening (echt enkel mijn mening maar, dus nu niet kwaad worden) haal je daarmee een zo oprecht bericht compleet onderuit.

En hoe moeilijk kan het zijn om onder een slecht of tragisch bericht van iemand te reageren met een paar woorden i.p.v. een tekentje? Als ik vanochtend tijdens het fietsen gevallen was en een hersenschudding had opgelopen … oh nee laat ik het wel realistisch houden … of mijn been had gebroken en ik zou het (met foto en al) op Facebook plaatsen, dan krijg ik allemaal tekentjes van hoe erg ze het wel niet vinden.

Doe toch normaal en schrijf ...

Yessssss eindelijk!”

of

Best wel lullig voor je.”

of

Jammer dat het je been en niet je nek is!”

of wat dan ook, maar kom niet met zulke tekentjes waarvan ik soms de betekenis niet ken en die ik vreselijk vind om te zien.

Poeh, ik kan nu nog heel lang doorgaan met mijn ergernissen van nu op te noemen en ze te vergelijken met vroeger (toen dus alles beter was, behalve mijn leven), maar het is zondag en u vind social media nu eenmaal wel leuk en u bent getrouwd met die domme tekentjes en met uw mobieltje en vind al mijn grieven pure onzin en dat mag u van mij (toch best wel lief van mij dat u dat mag).

Als ik gewoon deze huidige tijd op het gebied van muziek, telefonie, spelletjes en dergelijke vergelijk met vroeger, dan vind ik dus al die moderne uitvindingen echt geen verrijking maar meer een verarming van het leven. Maar goed, ik ben nu eenmaal super conservatief en dat zal nooit veranderen. Neemt u dat maar van mij aan.

*Candice*

02/08/2020 10:30

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert