1855 Tafeltje of krukje

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Maandag schreef ik dat Tommy zich nestelt onder het tafeltje met de printer en daar het gevecht op leven en dood begint met de muis. Ik schreef eigenlijk spel, maar dat is erg vanuit de poes gedacht en omdat de muis het niet heeft overleefd en met huid en haar is verslonden is het misschien toch beter om te spreken over een gevecht, of is het toch gewoon een kat-en-muisspel? Je komt daar niet altijd uit.

Het tafeltje waaronder dit verhaal zich afspeelt heeft al een wat langere geschiedenis. Ik weet eerlijk gezegd niet meer hoe en wanneer het in ons huishouden terecht is gekomen, maar ik weet nog wel honderd procent zeker waar het vandaan komt. Het staat in de oude badkamer van ons huis op de Schiebroeksesingel. Ik heb een foto bijgevoegd, zodat je kan zien hoe die badkamer met krukje er uitziet van 1961 tot 1987.

Ik kan de foto nog wel iets nader dateren. De Constructa Completa wasmachine, een bovenlader met centrifuge ernaast want dat vindt ze handiger, krijgt mijn moeder op hun 25-jarige bruiloft in 1968. Mijn vader krijgt een doos sigaren. Ze houdt altijd een echte centrifuge erbij, want dat is toch beter. Weg is mijn hoop op een mooi draaiend oog.

Maar de foto is nog later gemaakt. Ooit hadden we een ronde wastafel, die door mijn kinderlijke ruwheid is gesneuveld en vervangen door deze eenvoudige rechthoek. Wij hebben wel smaak maar geen geld, zal ik maar zeggen, of is het andersom? Alles vervaagt met de tijd, maar de foto is nog later genomen, want er zit al een steun aan de badrand, handig voor mijn ouder wordende ouders.

De vraag blijft waarom de fotograaf de badkamer niet even heeft opgeruimd voor zij de foto neemt? Zij wil de badkamer - en vermoedelijk de rest van het huis, maar die foto’s heb ik hier niet bij de hand - vastleggen zoals wij hem kennen. Dagelijks, zoals hij er altijd uitziet, niet per se opgeruimd, door iedereen gebruikt en achtergelaten. Dat betekent dat de foto in het laatste jaar 1987 genomen zal zijn. Ik kan met mijn voeten nog precies het kleedje op de grond navoelen, minder koud dan de tegels, maar ook ruw. Het is geen wolletje.

Ik zie de handdoek op de wasmachine. Die ligt daar niet voor de gezelligheid maar om de dure apparatuur te beschermen, want mijn moeder is zuinig van aard en de handdoek gaat er alleen af bij gebruik van de wasmachine. Je kunt zeggen dat het tafeltje met de printer hier nog een krukje is, een idee wat nog versterkt wordt door de handgreep in het midden. Je ziet die handgreep niet, maar je moet maar even op mijn waarneming vertrouwen en anders kom je maar een keer kijken.

Ate Vegter, 29 juli 2020

www.atevegter.wordpress.com

 

 

29/07/2020 08:22

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert