Gevallen Held

Door Sanne blogt van zich af gepubliceerd in Sanne blogt van zich af

Een held is iemand waar je tegenop kijkt, die je bewondert om wie hij is en wat hij doet of presteert. Maar wat als die held ineens iets doet waar jij totaal niet achter staat? Verdedig je hem en zijn mening dan, of stap je opzij en neem je afstand van zijn mening? Mag hij op dat voetstuk blijven staan waar jij hem al die jaren op hebt gezet, of dondert hij er keihard vanaf? Een overpeinzing.

098312b0b2113b0ef3dcfadfa9fa76c0_medium.

(foto: onbekend)

Gevallen Held

Nee, dit stukje gaat niet over Michiel de Ruyter, de recente beeldenstorm of het slavernijverleden dat we als zodanig hebben ontkent. Dit gaat niet over racisme, Zwarte Piet, metoo of Kanye West die zich kandidaat stelt voor de presidentsverkiezingen van Amerika. Niets van dit alles.

Het is een persoonlijk dilemma over een heldenverering en een principieel spagaat waar ik recentelijk in ben beland. Om mijn hoofd en standpunt helder te krijgen schrijf ik nu van me af. Het is geenszins de bedoeling om iemand te beschuldigen, te verwijten of te doen alsof ik de waarheid weet en deskundig ben. Ik zal daarom de mogelijkheid tot reageren onder dit stuk uitschakelen.

verbijsterd

Het is nu ruim een maand geleden dat ik een facebookbericht las, dat mij zodanig uit balans bracht dat ik er zelfs 's nachts niet van kon slapen. Ik was ontzet, geschokt, geschrokken en compleet in verwarring. Mijn alltime favorite held, de man die ik al sinds mijn twaalfde op een voetstuk had staan, had een verklaring geschreven waar ik het zo ontzettend níet mee eens was. Ik was in enome verbazing dat juist hij zo'n andere opvatting kon hebben dan ik, iets dat zo fundamenteel indruist tegen alles wat ik geloof en aanhang in het leven. Ik kon er niet bij dat hij juist nu, juist dit, verkondigde en daarmee zich zo ontzettend afkeerde tegen mijn mening en overtuiging, dat ik twijfelde of het wel waar kon zijn wat hij schreef. Was zijn pagina niet gehackt? Maar nee, twee dagen later schoof hij hoogst persoonlijk zelf aan tafel bij Beau om zijn mening, overtuiging en theorie uit te leggen. Met afschuw heb ik hem aangehoord, hoofdschuddend met open mond geluisterd naar zijn mening en overtuigingen.

Ik weet, hij is een hippie in hart en nieren, ik weet dat hij de politieke machten verafschuwt, ik weet dat ik het niet altijd eens ben met zijn idealen. We zijn van een verschillende generaties en bekijken zaken vanuit andere invalshoeken. Dat is niet erg, ik hou daar zelfs van. Met mensen die niet hetzelfde denken kun je goede inhoudelijke discussies voeren, zij kunnen je dingen laten inzien die je nog niet zag en een inkijk geven hoe een ander er instaat en vooral waarom. Ik hou daarvan. Soms kan iemand mij van mening doen veranderen (voortschrijdend inzicht, noemen ze dat in de politiek), soms ook niet.

Maar dit, dit is zó erg, zó fundamenteel, zó principieel heftig anders. Hier kan ik geen compromis in vinden. De denkbeelden, de overtuigingen en de complottheoriën van viruswaanzin vind ik zo weerzinwekkend, zo absurdistisch, zo populistisch, zo'n waanzin, dat ik daar met de beste wil van de wereld niet, nooit, in mee kan gaan. Dat was al zo voordat hij zich openlijk uitliet en aansloot bij deze groep. Toen dacht ik dat er vooral onwetende, naiëve en rechtspopulistsche "gekkies" zich inlieten met de sektarische waanideeën van Willem Engel. De wetenschap nu dat juist hij in deze materie en overtuigingen gelooft en dat hij zich daar zo actief mee bezig houdt, stuit mij enorm tegen de borst.

Ik krijg letterlijk pijn in mijn buik wanneer ik erover nadenk. Hij, die overtuigd is dat Corona niet meer is dan een onschuldig virus. Hij, die vindt dat de overheden wereldwijd ons "erin luizen", liegen en bedriegen. Hij, die vindt dat de anderhalve-meter-maatregel onzin is en dat het virus geen kwaad kan. Hij, die overtuigd is dat zijn huisarts al in maart het medicijn tegen Corona had en mensen had genezen. Hij, die zichzelf wetenschappelijk genoeg onderlegd vindt om mensen als Diederik Gommers en Ernst Kuipers en het RIVM te bekritiseren en te betichten van onwaarheden en zelfs leugens.

8dbcd9dea8cee886c0251c093e5b0641_medium.

(foto: Pixabay)

kapot

Ik weet dat hij intelligent is, ik weet dat hij empatisch is, ik ken hem als beminnelijke en immer vriendelijke man. Niet voor niets al bijna 40 jaar een persoonlijke held, zelfs als zodanig benoemd in mijn roman. Een inspiratiebron, een troost, een constante factor in mijn leven. Zijn liedjes, zijn teksten, zijn stem, zijn zijn, hebben me er altijd doorheen gesleept, hoe moeilijk situaties en periodes ook waren.

Maar nu? Ik twijfel aan hem. Aan hem als persoon, aan hem met zijn idealen en levensovertuigingen die zo ver af staan van de mijne. Aan hem als muzikale held ook. Want: kan ik hem en zijn viruswaanzin nog los zien van hem op op het podium? Nu even niet in elk geval. Ik merk dat ik nu even klaar ben met hem, ik hoef hem even niet te zien. Ik merk dat ik nog nèt niet walg van hem, maar wel dat ik hem met weerzin bekijk. Dat is niet goed. Zeker niet als je al zo lang mijn held bent, mijn troost en hoop in moeilijke tijden, mijn rots in de branding.

Hier is iets goed kapot.

de tijd heelt alle wonden?

Zal hij ooit tot inkeer komen? Beseffen dat hij verkeerde theoriën en helemaal verkeerde groeperingen aanhangt? Of zullen we nooit meer nader tot elkaar kunnen komen?

Stel; ik ga weer naar een optreden van hem toe. Ik weet dat hij zich niet houdt aan de opgelegde coronamaatregelen. Het kan dus zijn dat hij Jan-en-Alleman kust en knuffelt, zich niet test en geen afstand houdt in drukke gelegenheden. Het kan zijn dat hij bij viruswaanzindemonstraties aanwezig was, met hele groepen mensen die zich ook niet aan de maatregelen houden massaal aan het groepsknuffelen is geweest. Zal ik hem dan nog enthousast begroeten met een kus en knuffel, zoals ik voorheen altijd deed? Zal ik nog in zijn nabije nabijheid willen zijn? Dat híj zich niet aan de regels wil houden, moet hij zelf weten. Maar ik heb geen zin om risico te lopen door hem besmet te raken. 

Ik heb geen idee hoe ik de toekomst met deze held moet zien. Ik ben in tweestrijd. Altijd trouw en loyaal aan mijn liefdes, maar nu hangt er een zware steen om mijn hart.

Is hij held-af en gevallen van zijn voetstuk? Ja, op dit moment wel. Zal ik hem ooit terughijzen op dat voetstuk? Ik heb geen idee. De tijd zal het leren. Voor nu ben ik erg verdrietig en teleurgesteld. Teleurgesteld in hem, maar ook in mezelf. Dat ik niet beter wist, dat ik verwacht had dat hij "aan mijn kant" zou staan. De vanzelfsprekendheid van mijn liefde voor hem is weg, en het is de vraag of die hersteld kan worden.

6a21c3991e5ccc75ddbc503569e3f263_medium.

© Sanne 2020

 

viruswaanzin held dilemma vertrouwen voetstuk overpeinzing

26/07/2020 13:53

Reacties (0) 

Reageren is uitgeschakeld.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert