Herinneringen aan mijn opa!

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Herinneringen aan mijn opa!

79b6487e11f7efc460ee33e20f80693f_medium.

Eigenlijk heb ik hem maar één keer gezien, hij kwam echt nooit bij ons thuis en daar waren die twee 'ouders' ook nooit rouwig om. Hij was niet echt geliefd, om welke reden dan ook. Hij was dus de vader van dat ding wat zich jarenlang officieel mijn vader noemde maar het gelukkig toch niet bleek te zijn. Al heeft dat ding dat nooit geweten, want dat wijf heeft het dat ding dus nooit verteld.

https://tallsay.com/page/4294990494/ik-ben-israelische-yeahhh

Zijn vrouw en de ouders van mijn moeder heb ik dus helemaal nooit gezien en heb geen idee wanneer die zijn overleden. Mijn opa stierf ergens in de begin jaren 70 voor zover ik me het nog kan herinneren.

Wij noemden hem Opa Duitsland en meer wist ik ook niet van hem. Er werd niet over hem gepraat, want in de oorlog werkte hij in de Krupp wapenfabriek in dat kut land. En algemeen namen we aan dat hij dus fout was, maar wat hij achteraf niet was.

a712d5e387396097a2a7b510397faa48_medium.

Pas jaren na zijn dood kwam ik er toevallig achter dat hij, door Wilhelmina, na de oorlog was onderscheiden met een hoge onderscheiding en hij had er een paar uit Engeland. Al die tijd dat hij daar werkte schijnt hij informatie te hebben doorgespeeld aan de Engelsen, meerdere malen sabotage te hebben gepleegd aan tanks en nog wat meer. Hij was een verzetsstrijder. En mijn 'vader' moet dat hebben geweten maar hield hij het - denk ik - stil uit haat voor zijn vader. Dat hij het geweten moet hebben komt omdat hij vrij kort na de oorlog bij de marine gingt in ik meen 1949, dus best vrij kort na de oorlog. Hij ondervond totaal geen screenings problemen ... en als zijn vader dus fout zou zijn geweest had hij die problemen wel gehad.

Hoe oud mijn opa geworden is en waar hij overleden is, dat weet ik allemaal niet en hoef ik ook niet te weten. Maar toch begint die man mij te boeien. Wil dus eigenlijk meer van hem weten en dat komt omdat hij betrokken is bij mijn bestaan. Hij heeft die nep-vader van mij geproduceerd. Ik ben gewoon benieuwd naar die man ... niet naar zijn vrouw, die zegt me totaal niks.

Ik heb dat elk jaar wel een beetje. Vraag me echt af hoe groot de haat van mijn 'vader' voor zijn vader is geweest (vast niet meer dan mijn haat voor hem) en waarom? Die 'ouders' zijn ooit ontstaan in 1932 (moeder) en in 1933 (dat ding) en ze kwamen alle twee al op heel erg jonge leeftijd in een kindertehuis terecht. Maar dus niet in hetzelfde kindertehuis uiteraard. Ze waren beiden kinderhuiskindjes. En ik heb dus echt geen flauw idee waarom mijn moeder destijds altijd vuurrood werd als je alleen al naar haar geboorteplaats informeerde en ze liep helemaal paars aan als je haar naar haar ouders vroeg (ik herinner me dat als ik - weer eens - kwaad op ze was ik haar soms bewust die vragen stelde). Ze is ergens in Drenthe ontstaan en dat ding in Uden en om dit even af te maken, er is nog iets van familie in Apeldoorn, mijn broer is daar geboren. Zus in Utrecht en ik en mijn zusje uiteindelijk in het zo mooie paradijs Huisduinen (naast het nationale verbanningsoord Den Helder), waar ik dus sinds 25-12-1977 nooit meer ben geweest en ook nooit meer naartoe zal gaan, hoezeer ik ook verliefd ben op mijn geboortedorp. Heb daarnaast nog een tante (als ze nog leeft) ergens in Hilversum en nog wat familie in Apeldoorn, Oss, Uden, Nistelrode, Volkel en Oirschot. En of er verder nog meer 'familie' bestaat ..... vast wel, neefjes, nichtjes van mijn zusjes en mogelijke kinderen daarvan. Dat zou ik echt niet weten en wil dat ookhelemaal niet weten. Heb ze nooit gezien en hoef ze ook nooit te zien!

c4900bd3148088353c797e7c3a0e642a_medium.

Nee is niet vandaag genomen.

Maar na al die jaren begint het bij mij te leven. Het gevoel van het willen weten wie nou die ouders van die 'ouders' waren en hoe het dus met hun vergaan is. Ze zijn natuurlijk wel de schuldigen van het onstaan van dat wat mijn ouders werden. Heel erg vaag herinner ik me wel wat verhalen vanuit hun jeugd, meen dat de broer van dat ding op jonge leeftijd stierf na iets met stroom, maar daadwerkelijke info was er nooit. En dat was dan enkel vanuit de kant van wat mijn 'vader' was, over de ouders en de eventuele famiie van mijn moeder daar heb ik nooit iets over gehoord. Daar werd gewoon niet over gepraat. Maar goed .... mijn opa was dus helemaal geen landverrader en was niet fout en dat doet me heel erg goed. Ik weet dat nu natuurlijk al de nodige jaren en kan niet ontkennen dat ik best wel iets van trots voor hem voel. 

En dan komen de vragen.

Hoe zou hij over mij gedacht hebben? Zou hij mij wel hebben willen accepteren als zijnde zijn kleindochter? Zou hij mij dus liefdevol hebben behandeld als ik hem zou hebben kunnen opzoeken?  Vragen waar ik nooit meer een antwoord op zal vinden en krijgen. Ik ben nooit jaloers op mensen die ik ken die wel een goed contact met beide grootouders duo's hebben gehad, maar benijd het ze wel. En dan denk ik wel eens aan wat ik dus mogelijk heb moeten missen. Wat voor een mensen waren het nou? Wat was de reden dat ze beiden één (of meer ... geen idee) van hun kinderen in een kindertehuis onder hebben gebracht? Waren het dan zulke grote misbaksels, of hadden ze dus zo'n verstandige blik op het leven dat ze dat deden (voor mij hadden ze gelijk dat ze die twee in een kindertehuis stopten)? Of waren er andere redenen en zo ja welke dan? Hoe zagen ze eruit ... en hoe oud zijn ze geworden? Bestaan er überhaupt nog wel foto's van ze? Van mijn kinderjaren bestaan ze niet meer, die heb ik ooit zelf allemaal verscheurd in een kwade bui toen ik 16 jaar was. Echt allemaal stuk voor stuk. Herinner me dat die familie van mij er niet blij om was, want op die foto's stonden ook nog vrij veel familieleden van mij. Broer en zusjes en dus die twee die ouders werden genoemd. En ben toen ook wel heel rigoreus aan het slopen gegaan. ;-)

Hebben ze ooit geprobeerd om het contact te herstellen of is er door die twee mislukten ooit een poging daartoe ondernomen? Het zijn vragen die ik toch best wel belangrijk vind, maar waarvan ik weet dat ik er nooit meer antwoorden op zal krijgen.

Vragen, vragen en nog eens vragen .... en al de antwoorden zijn dus meegenomen in graven waarvan ik niet eens weet waar die zijn. Ik denk op het kerkhof van Huisduinen/Den Helder, maar aangezien ik echt niet welkom was bij die begrafenissen of crematies, geen idee eerlijk gezegd, zal ik ook echt nooit naar die graven gaan. Ik was niet welkom en als ik wel welkom was geweest en gevraagd was om te komen, was ik sowieso niet gegaan, want ...

- Candice gaat niet naar een begraafplaats

- Candice gaat niet naar een bruiloft

- Candice kijkt en gaat nooit naar een gebedshuis

- Candice gaat niet op ziekenbezoek

- Candice doet niet aan rouwen

Maar de vragen blijven er zijn en hoe ouder ik nu dus wordt, des te meer vragen er komen bovendrijven en de kans dat er ooit ook maar één antwoord op welke vraag van mij dan ook zal komen is vervlogen. Want dat ding is dus al acht jaar kapot en dat wijf is inmiddels een half jaar kapot en met haar zijn de laatste eventuele antwoorden voorgoed meegenomen. 

Mijn opa was in ieder geval een man die zich een man heeft getoond, een heel moedig man die zich heeft ingezet voor de vrijheid van ons land, mijn land en er nooit vanuit die familie op de juiste manier voor geëerd is. Maar ja die familie heeft nu eenmaal nog nooit iets goeds gedaan. Dat is niet helemaal waar, want hij en zij zijn kapot en dat is het enige goede dat ze ooit gedaan hebben. Had alleen een decennia of zes eerder moeten gebeuren! 

6792abbe30e4211d3725bb98ad6bb143_medium.

 

*Candice*

17/07/2020 18:06

Reacties (4) 

1
19/07/2020 09:26
Toch kan ik me voorstellen dat je nieuwsgierig bent naar wat die man gedreven heeft. En wat er allemaal gebeurd is. Ik heb dat ook wel met mijn grootouders. Toch ben ik er nooit naar gaan zoeken, Het is allemaal al zo lang geleden.
19/07/2020 10:04
Enkel naar mijn Opa en verder niet. Hij bleek goed te zijn en dat boeit me, het feit dat hij zijn kind in een tehuis stopte niet echt. Daar zal hij wel een reden voor hebben gehad. Maar ik ga het ook niet uitzoeken, want er is niemand om iets aan te vragen. En als die er is, dan wil ik er niet mee praten.
1
18/07/2020 17:06
Om je nieuwsgierigheid te bevredigen zou je misschien een stamboom kunnen maken, je moet toch ergens beginnen. Als je opa die onderscheidingen heeft gehad moet dat ook te achterhalen zijn, niet geschoten is ook mis.
18/07/2020 17:16
Nee doe ik niet, dan moet ik de namen van hun invullen en zoeken en dergelijke en daar begin ik echt niet aan. Daar haat ik ze teveel voor.
Die onderscheidingen zullen wel te achterhalen zijn, maar die boeien me verder niet. Dat is maar blik of van wat voor materiaal dan ook.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert