Je voelt dat je wordt begluurd:

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Je voelt dat je wordt begluurd:

In principe heb ik er maar weinig moeite mee om begluurd te worden en met het begluren wat ik nu bedoel heb ik al helemaal geen moeite. Het zijn namelijk geen mensenogen die me begluren.

Het is nu wel bekend dat ik het heerlijk vind om door de bossen en dan vooral dwars door de bossen en dus niet via de paden te wandelen. Wonen in Doorn is wonen aan het bos en zelfs midden in Doorn is er een heus bos. Ik heb wel eens het idee dat ze ooit hier en daar bomen zijn wezen kappen en op de daardoor ontstane open plekken gewoon maar wat woningen te gaan bouwen en dat Doorn zo is ontstaan.

Ten tijde van het hoogtepunt van de corona crisis zag je bijna niemand meer in de bossen en dat was genieten, want de dierlijke bewoners van de bossen lieten zich toen veel meer zien. Reebokjes daar waar je ze normaal dus nooit zag, flanerend op de paden, eekhoorntjes die in grote getallen rondhuppelden en dan nog de hoeveelheid vogels en alle andere dieren die ik minder thuis kan brengen. Het was een periode om een drietal dingen goed te beseffen.

1. Hoe bang zijn ze wel niet voor mensen dat ze zich normaal amper durven te laten zien!

2. Jeetje wat leven er veel dieren en veel soorten dieren in de bossen!

3. Ik ben te gast in de bossen en dien me dus als fatsoenlijke gaste te gedragen!

Ik heb geen foto’s, omdat ik mijn camera heb weg gepleurd, omdat ik na een update ineens apps op mijn camera moest plaatsen om voortaan sneller te kunnen uploaden en daar had ik geen zin in, dus gebruik ik maar wat van mijn oude foto’s van de Kaapse bossen.

Ben eventjes heerlijk wezen wandelen en was vannacht tussen 1 en 2 ook al even de bossen ingegaan en dan is het echt mooi, dan zie je ineens ogen oplichten en je hoort overal dieren bewegen, een uil die oehoe’end langs je heen raast, als je heel goed kijkt zie je muizen zich haasten om maar niet gepakt te worden, je ziet ogen van dieren die zich afvragen;

Hoort die idiote doos niet gewoon te slapen?”

Om ‘s nachts een bos te beleven, moet je niet bang in het donker zijn en vertrouwen op de dieren in het bos en op jezelf dat jullie elkaar accepteren.

Maar goed, ging net even wandelen – klein stukje van 45 minuten – en dan voel je echt hoe er ogen naar je zitten te kijken, want je ziet de dieren dan wel niet ….. zij zien jou wel en ze houden je in de gaten en zo heel af en toe laten ze zich toch nog heel eventjes zien. Dan zie je ineens een reebokje staan dat uit haar of zijn dekking vandaan komt en je weet dan dat je gewoon lekker rustig door moet blijven lopen en vooral geen aanstalten moet maken om het beestje te benaderen, want dat willen ze gewoon niet en dat heb je dus maar te accepteren en dat kost me ook geen enkele moeite.

Is een tamelijk vrij nutteloos stukje, maar het is wel eens leuk om lekker losjes te schrijven zonder dat je het over zaken hebt waar je heel graag over schrijft of dat je het over ernstige zaken hebt.

*Candice*

03/07/2020 16:04

Reacties (2) 

1
03/07/2020 19:35
Dat ken ik: begluurd worden vanuit de struiken. Vooral als ik 's nachts met een bak vol kip naar buiten ga...
Mooie foto's!
1
03/07/2020 19:48
Ja jij ook en door hele hongerige ogen.

Merci.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert