15 februari 2013 ... dit was maar een klein steentje:

Door Candice Simionescu gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

15 Februari 2013 … dit was maar een klein steentje:

https://www.youtube.com/watch?v=dpmXyJrs7iU

f4c348b6dc611de4f099dda0664ea3e2_medium.

Bovenstaand filmpje is van de inslag op 15 Februari 2013 van een kleine meteoriet op zestig kilometer afstand van Chelyabinsk, een stad met ruim 1 miljoen inwoners in Rusland. Erg veel schade heeft het niet veroorzaakt als je bedenkt wat dat steentje met een diameter van 17 meter en met een gewicht van 10.000 ton had kunnen aanrichten, wanneer het midden in die stad terecht was gekomen. Nu bereikte de schokgolf 2 ½ minuut later de stad, wat ten koste ging van ruim duizend gewonden en daarnaast ging het ten koste van 20 duizend m2 glas.

402fd1ba3ff56c12ef84bf909e567d47_medium.

Wat was de kracht van dit steentje?

Daar is nog niet iedereen over uit, maar er wordt uitgegaan van een kracht van 30 tot 500 Kiloton. Hiroshima werd geraakt door een atoombom met de kracht van 15 Kiloton. Met dit resultaat. Voorzichtige schattingen gaan uit dat dit steentje 20 keer krachtiger was dan die atoombom.

cb7b6ca531918c3b64ce235cfb1e1e5d_medium.

Nou is Chelyabinsk geen kleine stad en het is ook een belangrijke stad, en ligt maar op slechts 1.500 km van Moskou. Ik zeg slechts 1.500 km, want alhoewel dat voor Aardse begrippen een flinke afstand is, is het astronomisch gezien helemaal niks. Kijk maar naar de twee onderstaande plaatjes. Op de eerste zie je een beste afstand wanneer we dat moeten afleggen. Is meen ik toch de afstand vanaf Amsterdam tot Barcelona. Dat is een goede 200 km minder, maar dan zit je wel in die richting. Kijken we naar plaatje twee dan zie je het vanuit de ruimte. En dan is het maar een kort lijntje van Chelyabinsk tot Moskou.

2d695480cb4574c0d8345c6ece2cb61e_medium.1a34e215c609f3f6ad2796d06aeec307_medium.

En dan kun je stellen dat het maar heel weinig gescheeld heeft, of dit steentje had Moskou, met ruim 12 miljoen inwoners, geraakt. Wat zou er van Moskou over zijn gebleven als de meteoriet midden in die stad terecht was gekomen? Het veroorzaakte dus een schokgolf die in 2 ½ minuut tijd 60 km overbrugt. Dat is dus een snelheid van 1.320 km/u. Oftewel in één uur van Amsterdam naar Barcelona. En het is ongeveer deze diameter genomen vanuit het centrum van Moskou.

4d6db02b0b316976b9d30979c5a307fc_medium.

Nou zou (helaas) niet heel Moskou worden weggevaagd, maar de schade zou immens zijn en het aantal slachtoffers zou vele miljoenen zijn.

Ik ben totaal geen doemdenkster en raak zeker niet snel in paniek als er iets ernstigs wordt aangekondigd, maar ik ben dus wel van mening dat de inslag van een brok ruimtepuin iets is waar we gewoon rekening mee moeten blijven houden. Vergeet even niet dat we deze eeuw, 15 jaar, al 26 keer geraakt zijn door een stuk ruimtepuin.

0c9d09301430c8a00e18a962b0a49467_medium.

De aarde is sinds het jaar 2000 geraakt door 26 grote asteroïden, rotsblokken uit de ruimte. Omgerekend zijn dat twee forse inslagen per jaar. Dat meldden de asteroïdenjagers van de stichting B612. De organisatie werkt aan een ruimtetelescoop om de aarde te bewaken.

De stichting trekt die conclusie uit gegevens van allerlei sensoren die zoeken naar nucleaire ontploffingen op aarde. Ze zagen 26 explosies die niet waren veroorzaakt door kernwapens, maar door asteroïden. Die rotsblokken ontploffen meestal hoog in de dampkring. Ze richten dan nauwelijks schade aan op de grond.

,,De meeste grote asteroïden, die een compleet land of werelddeel kunnen verwoesten, zijn opgespoord. Maar er zijn meer dan een miljoen gevaarlijke asteroïden die een stad kunnen wegvagen, en daarvan zijn minder dan 10.000 gevonden. Omdat we niet weten waar en wanneer de volgende grote inslag zal zijn, is een catastrofe alleen te voorkomen door dom geluk”, -

Aldus  de oprichter van B612, oud-astronaut Ed Lu.

513ba67da52de0bc84c51f846baf8759_medium.

We concluderen dat we het dus hebben over elk jaar ongeveer twee inslagen. En we kennen allemaal wel de rampenfilms waarin hele steden worden weggevaagd door een inslag en dat zijn dan maar films, maar dit steentje op 60 km afstand van een miljoenenstad was geen Hollywood steentje dat door Bruce Willis even tot orde werd geroepen. Dit steentje was het keiharde bewijs dat we serieus geraakt kunnen worden en dat in dit geval ruim een miljoen mensen heel veel geluk hebben gehad. En dat het dus maar heel weinig gescheeld heeft of Moskou was nu een ruïnestad geweest.

Wat kunnen we ertegen doen?

U en ik niet veel, helemaal niks. Gelovigen kunnen nog bidden en ongelovigen kunnen in dat geval hopen dat de gelovigen gelijk hebben met zeggen dat er een God is die over ons waakt en dat die God zorgt dat we niet geraakt worden door een stedensloper of door een complete leven op Aarde verwoester. Zo simpel is het. En je kan hopen het wel mee te maken. Dat is maar net hoe je denkt.

Maar er is hoop voor ons, want ook de knappe koppen van deze planeet hebben ingezien dat de inslag van een groot stuk ruimtepuin zeer concreet is en dus werden de handen ineen geslagen en wordt er gewerkt aan een afweersysteem. En of dat systeem afdoende is en dus goed functioneert, dat moet blijken in 2022. Dat duurt nu nog twee jaar, maar tot die tijd zullen grote brokken ruimtepuin zo vriendelijk zijn om ons niet lastig te vallen. Hopen we maar. En wat gaat er dan gebeuren in 2022? 

6d396f618e0e62212c59b9c195dd1557_medium.
 

Miljoenen jaren waren de dino’s heer en meester op aarde. Totdat de inslag van een enkele asteroïde 65 miljoen jaar geleden bijna al het leven op aarde wegvaagde. Het lijkt er niet op dat dit in de nabije toekomst nog een keer gebeurt. Dus starten de NASA en de ESA een test om te gaan onderzoeken hoe een mogelijke inslag door asteroïden op aarde voorkomen kan worden. Dat ... "Het lijkt er niet op"... dat weten we dus namelijk niet, want het kan zomaar binnen een paar jaar wel raak zijn.

Hun masterplan: De asteroïden wegschieten zodat ze niet meer op onze aarde afstevenen. In 2022 moet het plan werkelijkheid worden. Het systeem wordt in dat jaar uitgetest op de asteroïde Didymoon.

Didymoon heeft een diameter van 170 meter en is daarmee dus een relatief kleine asteroïde. In 2022 scheert hij op slechts 11 miljoen kilometer langs de aarde. Hij vormt geen gevaar, maar is door de korte afstand tot de aarde wel geschikt als testobject. Het is de bedoeling om hem in een andere baan te schieten. Maar voordat het zo ver is, moet er eerst nog wel informatie verzameld worden over Didymoon.

De ESA is daarom gestart met het project Asteroid’s Impact Misson, oftewel AIM.

252ed8550b4e758a49f2556ccd2221fd_medium.

Dit jaar lanceert ESA een ruimtesonde die gegevens over de asteroïde moet onderzoeken. Dit gebeurt op twee manieren. Vanuit de ruimte worden de visuele en thermische gegevens onderzocht. Daarnaast wordt ook de structuur van Didymoon onderzocht. Om dit mogelijk te maken wordt er een lander op de asteroïde geplaatst.

Als deze gegevens verwerkt zijn, wordt gestart met de tweede fase van het project. In 2021 wordt er dan een andere sonde gelanceerd onder de naam Double Asteroid Redirection Test, afgekort DART. DART moet in 2022 crashen op Didymoon met een snelheid van ruim 21.000 kilometer per uur. Dit moet voldoende zijn om een krater te veroorzaken en de asteroïde uit zijn baan te krijgen. Na deze inslag blijft AIM data verzamelen, zodat onderzoekers aan de grond kunnen zien hoeveel impact de inslag heeft gehad.

39fa0d105960894e17eba8ac07078063_medium.

De gegevens moeten inzicht geven hoe asteroïden reageren op inslagen op hoge snelheid. Dit vormt de basis van verder onderzoek naar toekomstige asteroïdenverdedigingssystemen. Hoewel Didymoon slechts een kleine asteroïde is, kan met de gegevens berekend worden hoeveel kracht er nodig is om andere asteroïden weg te schieten. Mocht het ooit nodig zijn, dan kan een inslag op de aarde voorkomen worden.

Niet de eerste keer:

De keuze om een ruimtevaartuig te laten crashen op Didymoon is niet - geheel - willekeurig. De asteroïde staat in 2022 slechts 11 miljoen kilometer van de aarde af en is dus makkelijk te bereiken. De kosten voor het project kunnen hierdoor relatief redelijk goedkoop worden gehouden. Beide ruimtesondes kosten bij elkaar nog geen 400 miljoen dollar: AIM moet 194 miljoen dollar kosten en DART slechts 150 miljoen dollar. In vergelijking: de kosten voor de ruimtesonde Rosetta waren meer dan 1 miljard dollar. En dit gaat dus wel om te voorkomen dat de Aarde wordt geraakt door een zogeheten "Global killer".

Het is overigens niet de eerste keer dat er een sonde wordt gelanceerd tegen een asteroïde. In 2005 schoot de NASA de Deep Impact ruimtesonde tegen komeet Tempel-1. Het doel van Deep Impact was om meer kennis te vergaren over de structuur en de kern van kometen. Dit moest nieuwe informatie opleveren over de beginjaren van ons zonnestelsel. Kometen zijn namelijk gevormd ver van de warmte van de zon. Hierdoor zou de kern van de komeet in theorie niet veranderd kunnen zijn sinds het ontstaan van ons zonnestelsel.

In tegenstelling tot Deep impact moet DART inzicht geven hoe asteroïden verplaatst kunnen worden. ESA is deze maand begonnen met de voorbereidingen van de missie.

234a53c8266469bbf8b51e3f7e4f23da_medium.

Kortom:

We kunnen rustig slapen, want Vadertje NASA en nog heel wat andere bedrijven, landen en organisaties waken over ons en dat geeft toch een erg veilig gevoel. Toch? Maar laten we nu eens even echt lekker gaan doemdenken. Het is nu 22 juni 2020 en laten we zeggen dat om 12.00 uur precies een joekel van een Asteroïde, en dus groot genoeg om ons heel erg veel koppijn te bezorgen … en als het daarbij zou blijven dan zouden we erg blij zijn … ter hoogte van Neptunus werd gespot. Nou dan hebben we het over een pittige afstand.

Neptunus – Aarde is ongeveer 4.250.000.000 km.

En dan gaan we nu even rekenen.

Snelheid asteroïde = Ruwweg 10 km/sec. = 36.000 km/u. Oftewel: bijna 120.000 uur. En dat is dus: 5.000 dagen. Ach, toch nog altijd iets van 13,5 jaar. (Ruwweg) Maar dan ben ik hierbij uitgegaan van een asteroïde die dus vandaag bij Neptunus wordt gespot. Maar wat nu als er weer een komeet vanachter de zon opduikt? Die staat maar op 150 miljoen km. En die afstand kan door zo'n asteroïde dus worden afgelegd in ongeveer 4.170 uurtjes. Oftewel: ongeveer 174 dagen. En ... dat is dan wel iets waarvan je mag zeggen: 'Ai, dat is wel erg kort dag!'

Maar gelukkig hebben we Hollywood nog en tig sexy acteurs en actrices die dan moeiteloos bereid zouden zijn om met gevaar voor eigen leven zo'n monster tegen te houden.

eae71c1c3d56df778bd24403ae34b5cf_medium.

Bronnen:

http://nos.nl/artikel/639079-asteroiden-bedreiging-voor-aarde.html

http://www.scientias.nl/russische-meteoriet-blijkt-nog-groter-dan-gedacht/

http://wetenschap.infonu.nl/sterrenkunde/110644-meteoorinslag-in-rusland.html

http://www.npowetenschap.nl/site/artikel/NASA-en-ESA-gaan-asteroide-wegschieten/7084

8da6c55bc1b54d73915cab101b2a9c20_medium.

*Candice*

22/06/2020 05:37

Reacties (2) 

1
23/06/2020 00:36
Als Corona niet helpt om het probleem van de overbevolking op te lossen, doet een komeet het misschien wel. Maar dan gaat helaas ook een heel stuk natuur kapot.
Als het niet vanwege de panda's was mocht die van mij op China neerkomen.
1
23/06/2020 04:01
China, Rusland, Noord-Korea of Iran ... de panda's evacueren we wel op tijd.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert