Koele wraak( Vendetta ) 22

Door Leonardo gepubliceerd in Verhalen en Poëzie
Vervolg op deel 21: http://tallsay.com/page/4295002673/koele-wraak-vendetta-21

             2ff59c2de1cddeb9b5ccbc08833844c9_medium.

 

                                                           22.

 

Claudia had zich van de dwingende interesse van de gendarmes t.a.v hetgeen er gebeurd was weinig aangetrokken. Ze had een e-mailtje verzonden met daarin de mededeling dat ze inmiddels richting Grenoble was afgereisd. Dat was in principe ook haar bedoeling geweest, ware het niet dat ze geplaagd werd door twee zaken die steeds in haar gedachten terug kwamen.  Ten eerste wilde ze die opdracht van Bro-Sud graag aanvaarden, maar aan de andere kant stond ze dan wel met de rug tegen de muur in het kamp van de vijand. En dat laatste was iets wat haar beslissing om aan dat onderzoek deel te nemen in de weg stond. Voorlopig leek het haar het beste om eerst maar eens goed om zich heen te kijken. Sterker nog; om eens te onderzoeken of ze een duidelijke link naar die vervloekte Del Corte familie kon leggen. En om vervolgens te trachten te ontdekken wie binnen die familie de eigenlijke opdrachtgever tot haar liquidatie is geweest. Want dat het een der kopstukken uit die criminele familie was geweest die haar dit heeft aangedaan, stond voor haar zelf buiten elke discussie… 

   Haar mobieltje liet opeens van zich horen.

   Ze zette de auto even langs de weg stil en keek wie haar belde. Het was geen bekend nummer zag ze op haar schermpje. Twijfel om het gesprek aan te gaan bekroop haar, maar uiteindelijk meldde ze zich toch.

   ‘Hè hè..., lag je te slapen,’ voeg een haar enigszins bekende vrouwenstem.

   ‘Nee, maar ik zit in de auto die ik nu even hals over kop aan de kant heb gezet om dit gesprek aan te gaan. Met wie spreek ik eigenlijk…’

   ‘Met Michelle. Je maatje van de universiteit.’

   ‘Mijn maatje van de universiteit… ik geloof niet dat ik zo snel de link kan leggen.’

   ‘Natuurlijk kan je dat wel. Ik ben Michelle Fournet. Je weet wel; die meid die na een jaar studeren er de brui aan gaf en een wereldreis ging maken.’

Het drong opeens als een flits tot de gedachten van Claudia door wie er aan de lijn was. ‘Jeetje… dat is een verrassing. Ik was jou al helemaal uit het oog verloren. Want hoelang is het wel niet terug dat wij elkaar hebben gezien.’  

   ‘Zes jaar denk ik.’

   ‘Ja volgens mij ook. Waar vandaan bel je eigenlijk. Vanuit Frankrijk, of vanuit een ander land ergens op de wereld.’

   ‘Ha ha ha…, nee hoor, gewoon vanuit Parijs. Daar woon ik sinds een goed half jaar.’

   ‘Goh... ik ben werkelijk heel erg verbaasd jou aan de telefoon te krijgen. Hoe ben je trouwens aan mijn mobile nummer gekomen. Want dat geef ik niet zo gemakkelijk aan derden door.’

   ‘Dat begrijp ik. Maar dat is een heel verhaal dat ik niet door de telefoon wil vertellen. Trouwens… de reden dat ik je bel is gelegen in het feit dat we zo snel mogelijk eens met elkaar moeten praten.’

   ‘Het lijkt mij heel leuk om jou weer eens te zien, Michelle.  Maar uit je woorden maak ik op dat je niet alleen met mij over onzer beider levensweg wil praten, maar dat je met mij over een gewichtiger onderwerp van gedachten wilt wisselen. Of zie ik dat verkeerd.’  

   ‘Nee dat zie je heel goed.’

   ‘Kun je me misschien al vast zeggen waarover het gaat.’ 

   ‘Dat kan ik wel… maar ik vertrouw de mobile telefonie niet. Alles wat door de lucht gaat wordt afgeluisterd. En het onderwerp waarover ik je wil spreken is een zaak waarover ik niet door de telefoon wil praten. Maar het is een kwestie die jou ook aangaat.’   

   ‘Jeetje, Michelle… Nu maak je mij helemaal nieuwsgierig.’

   ‘Ja, nou ja, dat begrijp ik… Maar luister eens, Claudia. Ik kan overmorgen met de Air France vlucht van acht uur dertig naar Marseille vliegen. Ik stel me voor dat we elkaar daar ergens ontmoeten.  Ik geef je het nummer van mijn mobieltje voor het geval je dat niet kunt terughalen op je eigen toestel.  Bel me als het kan met een goede twee uur op dat nummer terug. Misschien dat je in de tussentijd een hotelkamer voor mij kan reserveren. Gewoon op naam van Michelle Fournet.’

   ‘Op zich geen probleem, maar ik ben zelf nog op Corsica. Ik moet nog naar de overkant zien te komen. Misschien is het beter dat je naar Bastia afreist met het vliegtuig. Ik weet uit ervaring dat er vanaf Orly rond half drie ’s middags een vlucht van Air Corse naar Bastia is.  Boek daar een plaats in het vliegtuig en bel mij terug als dat gelukt is en met welke vlucht je aankomt. Ik zal je dan op het vliegveld in de aankomsthal afhalen.’

   ‘Dat kan ook. Ik wist niet dat jij nog op dat eiland zat. Ik dacht dat je ergens rond Toulon woonde.’

   ‘Dat was wel zo tijdens mijn studie. Toen woonde ik tijdelijk het eerste jaar bij mijn familie op een boerderij nabij Toulon. Maar mijn oom en tante zijn inmiddels overleden. Enfin… hoe dat allemaal zit vertel ik je wel als je hier bent aangekomen.’ 

   Nadat het gesprek was beëindigd bleef Claudia nog enkele minuten in de auto zitten nadenken. Natuurlijk was het leuk om een goede kennis waarmee ze in het eerste jaar van haar studie vrij intensief mee was omgegaan, na al die jaren opnieuw te ontmoeten. Alleen zat die opmerking van Michelle over de werkelijke reden van deze onverwachte ontmoeting haar wat dwars. Want wat bedoelde Michelle uiteindelijk precies met de woorden; het is een kwestie  die jou ook aangaat…  Eigenlijk een bizarre en geheimzinnige opmerking die haar reeds door zorgen en vragen geplaagde gedachten, nog meer onder druk zette..

Via het verhuurbedrijf in Ajaccio waar ze haar door de bomaanslag beschadigde vakantiewoning had gehuurd, kon ze tijdelijk een woning huren in de gemeente Bastia. Het bleek een oude, als een bastide gebouwde woning, uit de dertiger jaren van de vorige eeuw te zijn. Een fraai gerestaureerd en comfortabel huis gelegen in een zeer rustige doodlopende straat. De woning beschikte over een ruime salon, een aparte keuken en badkamer, en op de verdieping vier slaapkamers met een tweede badkamer. Om het huis lag een met dikke muren en coniferen afgeschermde tuin. ‘Zo zeg… Dit is een heerlijk en comfortabel nestje,’ mompelde Claudia toen ze de woning betrad. ‘En lekker dicht bij de stad.’

Ze liet zich op de rode canapé in de salon zakken en haalde haar mobieltje tevoorschijn.  Nadat ze even snel haar berichten had bekeken liep ze terug naar de auto om de tassen en de koffer naar binnen te slepen.  Onwillekeurig keek ze onopvallend om zich heen. In de stille laan waarin de woning stond waren vrijwel geen auto’s voor de woningen geparkeerd. Vier huizen van haar vandaan stond wel een gele bestelauto van een wasserij. De ramen van die auto hadden rookglas. Maar toch kon ze heel vaag de silhouetten van een tweetal inzittenden waarnemen. Een figuur rookte een sigaret. Ze zag de rook door het openstaande linker portierraampje omhoog kringelen.

Claudia liep naar binnen en zette de koffer met de zware canvaszak naast de canapé op de grond. Vervolgens liep ze naar het grote vensterraam en ging intuïtief bij het raam eens wat beter naar die auto staan kijken. Natuurlijk was het niets bijzonders. Maar haar gespannenheid als gevolg van de aanslag op haar leven noopten haar om toch te blijven kijken. ‘Verdomme, waar ben ik in hemelnaam mee bezig,’ mompelde ze opeens terwijl ze bij het raam wegliep. ‘Gewoon een wasserijauto. Niets bijzonders om je druk over te maken. En wie weet uiteindelijk dat ik hier tijdelijk verblijf.’

Haar mobieltje liet zich weer horen.

Ze liep onwillekeurig met de telefoon aan haar oor terug naar het raam. Het was Michelle die haar middels een SMS bericht mededeelde de volgende morgen omstreeks half tien in Bastia aan te komen. 'Ik kon nog met de vroege vlucht mee. Verheug me er op je morgenochtend te zien.'  Met die woorden sloot ze het SMS bericht af.

   Claudia legde het mobieltje op de salontafel en keek vervolgens weer even naar buiten.

Vreemd… De gele bestelauto was opeens als bij toverslag verdwenen

Vervolg kunt u lezen in deel 23: http://tallsay.com/page/4295002740/koele-wraak-vendetta-23

© Leonardo

17/06/2020 00:35

Reacties (7) 

1
18/06/2020 07:37
de aanloop naar nieuwe avonturen
1
18/06/2020 11:16
Ja er gaat weer wat gebeuren dat er niet om liegt. De komende hoofdstukken maken veel duidelijk.
1
18/06/2020 13:16
ik kijk er naar uit
1
17/06/2020 12:19
Niet te vertrouwen na 6 jaar, heel vreemd
18/06/2020 11:17
Het is inderdaad een merkwaardig gebeuren dat een vroegere vriendin zomaar op haar mobieltje belt en niet wil vertellen hoe ze aan dat telefoonnummer komt. Maar er staat weer wat heftigs opstapel. Wacht maar even af. In de volgende hoofdstukken wordt het duidelijk wat er gaat gebeuren.
1
17/06/2020 10:18
De spanning loopt weer op: heerlijk om dit te volgen!
1
18/06/2020 11:19
Leuk dat je het blijft volgen, Zevenblad. Wegens ons a.s. vertrek naar Nederland komen de volgende twee delen wellicht op wat onregelmatige wijze op het platform binnen. Maar dat is helaas even niet anders.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert