Koele wraak (Vendetta) 18.

Door Leonardo gepubliceerd in Verhalen en Poëzie
Vervolg op deel 17:  http://tallsay.com/page/4295002535/koele-wraak-vendetta-17

             2ff59c2de1cddeb9b5ccbc08833844c9_medium.

 

                                                                 18.

 

Een voormalig hoogleraar van de universiteit van Montpellier informeerde Claudia twee maanden later over een interessant geologisch project dat was uitgeschreven door Société Immobilère Bro-Sud s.a.r.l. Een nationaal en internationaal opererende vastgoed onderneming uit Marseille. Het zou een onderzoek betreffen van een terrein van achtentwintig hectare in de omgeving ten zuidoosten van Grenoble. De onderneming had toestemming gekregen om daar een park met vakantiebungalows aan te leggen. Maar vanwege aanhoudende verhalen van enkele lokale politici, mensen die suggereerden dat er wellicht  grote ondergrondse scheuren in het betreffende aardoppervlak kunnen zitten, alsmede verhalen over waardevolle ertslagen of mineralen, wil men eerst een uitgebreid grondonderzoek verrichten alvorens met bouwwerkzaamheden aan te vatten.

   ‘Lijkt mij precies een mooie klus voor jou om mee te starten, na je dissertatie Claudia. Natuurlijk zal je in een team komen te werken, maar jou kennende,  zal je dat niet als een bezwaar ervaren.’

   ‘Nee, daar heb ik geen bezwaar tegen. Mits men mij maar in mijn waarde laat.’

   ‘Uiteraard. Je moet niet over je laten heenlopen. Dat doe ik ook niet.  Je kunt trouwens contact opnemen met ene meneer, Jean Claude Missud. Dat is de gevolmachtigde technisch directeur van de vennootschap die het onderzoekteam samenstelt,’ vertelde hij haar.

   ‘Fijn dat je me dit doorgeeft, Jean.  Daar ben ik heel blij mee. Ik zal er eens over nadenken en als ik beslis om hier op te reageren, dan laat ik je dat nog wel weten.’

Claudia had er twee dagen over nagedacht alvorens haar beslissing te nemen en een afspraak te maken met die meneer Jean Claude Missud. Uiteindelijk was dit soort werk haar toekomst. Hier had ze voor geleerd en geologie was nu eenmaal een passie voor haar. Daar kwam bij dat haar kennis van gesteenten en minerale ertsen zeer aanzienlijk was. Ze had op haar gespecialiseerde terrein al voorzichtig naam gemaakt in dit zeer gesloten en gespecialiseerde wereldje van aardwetenschappers…

Het kantoor van de onderneming met de naam Société Immobilère Bro-Sud s.a.r.l. bleek te zijn gevestigd in een grote villa uit de negentiende eeuw. Een statig gebouw van twee verdiepingen, omgeven door een flinke met vruchtbomen en palmen begroeide tuin. Aan de voorgevel bij de ingang onthulde een koperen plaat de namen van de aan de vennootschap gelieerde ondernemingen. Kennelijk een houdermaatschappij met meerdere vennootschappen dacht Claudia terwijl ze even voor het bord bleef staan kijken en de namen van de bedrijven tot haar door liet dringen. De deur naar de entree stond open waardoor ze naar binnen wandelde en zich meldde bij een spichtige  jongedame  met blond opgestoken haar, die haar vanachter een bureau, met een monsterlijk lelijke bril voor haar grote lelijk opgemaakte vissenogen aankeek.

Schoonheidskoningin of de heks uit Hans en Grietje schoot het onwillekeurig door de gedachten van Claudia waardoor een glimlach op haar gelaat ontstond.

   ‘Kan ik u misschien helpen, mevrouw,’ vroeg de jongedame op snibbige toon vanachter haar computerscherm.

   ‘Ja misschien wel. Mijn naam is Claudia Bramati. Ik heb een afspraak met meneer Missud.’

   ‘O ja… dat zal ik dan even nakijken.  Ja… ik zie het. Ik zal meneer Missud even bellen dat u er bent. Gaat u maar even in een der fauteuils zitten, doctor, dan komt de secretaresse van meneer Massud u zo direct ophalen.’      

Meneer Missud had een groot kantoor aan de achterzijde van het pand. Een beneden ruimte met openslaande deuren naar een groot schaduwrijk terras. De man met wie ze een afspraak had bleek een tanige zestiger te zijn. Het leek haar – zo op het eerste gezicht - een behoudend type man te zijn. Maar daarin kon ze zich natuurlijk vergissen. Doch meestal zat ze in haar eerst opkomende gedachten vaak dicht bij de werkelijkheid… Vermoedelijk een man die vanuit promoties op een directie zetel was terechtgekomen, dacht Claudia toen ze de man tijdens diens informatieve uitleg eens scherp opnam. In elk geval geen echte techneut lijkt het mij. Eerder een econoom of een commerciële man die is doorgeschoven…

   ‘Doctor Bramati, welkom bij Bro-Sud. Heeft u een goede reis gehad.’

   ‘Ja… dat ging best meneer Missud.’

   Er werd koffie en thee binnengebracht.

   ‘Goed… u bent natuurlijk benieuwd om wat voor project waarop u zich heeft aangemeld het precies draait. Vandaar dat ik u dat eerst uiteen zal zetten.’   

  Het introductieverhaal wat ze te horen kreeg was eigenlijk weinig interessant. Details werden haar nog niet gegeven. Claudia voelde zich daarbij in de grote ouderwetse hoge kamer eigenlijk ook niet zo op haar gemak.  Daarbij vlotte het eerste aftastende informatieve gesprek – als je dat zo mocht noemen – ook niet zo soepel als ze had gehoopt.  Meneer Missud bleek wel een slimme vent te zijn. Naar haar gevoel misschien toch nog eerder een psycholoog dan een economisch georiënteerde technisch leider van een grote onderneming. Althans dat gevoel kreeg ze tijdens het onderhoud naarmate de tijd verstreek. De man stelde haar scherpe vragen. Die vragen handelden over haar algemene status, haar politieke ideeën en zelfs over haar sociale opvattingen.

Het zal wel dacht ze…

Vreemd genoeg waren zijn vragen maar weinig op kennis der natuur en geowetenschap in het algemeen gericht. Alsof hij bij voorbaat aannam dat de informatie die ze schriftelijk voorafgaand aan dit gesprek reeds had verschaft, voldoende was om een wetenschappelijk beeld van haar te kunnen vormen.

   ‘Ik neem aan, doctor, dat u reeds heeft begrepen dat u onderdeel zult vormen van een klein team van specialisten dat wij thans samenstellen. Tenminste… als u het contract dat wij u, bij gebleken bereidheid om voor ons te werken, wilt aannemen en tekenen.’ 

   ‘Juist…  Maar dan ga ik er vanuit dat ik slechts uitsluitend verantwoordelijk ben voor het onderzoek van de diepliggende steenlagen en het analyseren van de eventuele ertslagen, klopt dat.’   

   ‘Jazeker… dat klopt. Uiteraard zult u samenwerken met een paleoloog, een geofysicus, een antropoloog en een mineraloog.’

   ‘Waarom is overigens bij dit onderzoek een paleoloog betrokken.’

   ‘Dat komt omdat de universiteit van Clermont-Ferrand ons dat heeft verzocht. Er zijn in de streek waar het onderzoek zal plaatsvinden nog al eens fossielen gevonden. Men wil van de kant van de universiteit graag de mogelijkheid te baat nemen om ook een wat dieper oudheidkundig onderzoek naar dit deel van de Alpen in te stellen, nu dat nog mogelijk is. Iets waar wij uiteraard geen enkel bezwaar tegen kunnen aanvoeren, zolang het de missie van ons project maar niet in de weg zit. ’

   ‘Juist…  Maar ik dacht dat dit een commercieel project was, of heb ik dat misschien verkeerd begrepen.’

   ‘Nee dat heeft u heel goed begrepen. Dit project wordt door ons bedrijf geïnitieerd en gefinancierd. De universiteit is slechts zijdeling bij dit project betrokken.’

   Claudia maakte een paar aantekeningen alvorens de volgende vraag op de technisch directeur van Bro-Sud af te vuren. ‘Wat ik u nog vragen wilde: Heeft u de andere specialisten al reeds gecontracteerd?’

   ‘Goede vraag… Maar nee… nog niet. We zijn nog niet aan dat stadium van selectie toegekomen. We hebben wel al gesprekken gevoerd met enkele deskundigen, doch moeten nog tot een beslissing voor aanname komen.’

   ‘Welke kans heb ik om bij dit project betrokken te raken.’

   ‘Die kans is vrij groot, doctor Bramati. Uw wetenschappelijke kennis is u reeds vooruit gegaan,’ antwoordde de heer Missud glimlachend als een boer die kiespijn heeft.

   ‘Ach…er is voor mij gelobbyd begrijp ik uit uw woorden…’

   ‘Nou ja… uw naam kwam nog al eens bovendrijven in een gesprek met enkele bevriende hoogleraren, moet ik zeggen. Vandaar dat ik zeer verheugd was een brief van u te mogen ontvangen waarin u de belangstelling voor dit onderzoek kenbaar maakte.’

   ‘Juist ja… Maar wat ik graag zou willen weten: Zitten er namen van specialisten bij de mensen die zich bij u hebben aangemeld die ik zou moeten kennen.’

   ‘Dat weet ik niet. Maar in dit stadium van de organisatie van het team houden we de namen van de individuele specialisten nog even voor ons in verband met de privacy van de betrokkenen.’

   ‘Goed, dat begrijp ik. Maar wanneer denkt u tot een beslissing te komen ten aanzien van de uiteindelijke samenstelling van het team.’

   ‘Vermoedelijk met ongeveer veertien dagen, doctor.’

   ‘Goed. Dan wacht ik uw beslissing nog even af. Maar langer dan drie weken wil ik niet wachten, gezien een ander project waar ik op heb ingeschreven.’

   ‘Daar kan ik alleen maar respect voor hebben, doctor Bramati. Natuurlijk laten wij u zo snel mogelijk weten hoe uw positie ten aanzien van dit project van ons er voor staat. Het is overigens een klein, maar belangrijk project. We kennen slechts een probleem; U heeft met het team maar een maand de tijd om de werkzaamheden te verrichtten...’

   ‘Dat is wel een heel erg kort tijdsbestek om een goed onderzoek te verrichten, vind u zelf ook niet.’

   ‘Inderdaad, daar heeft u natuurlijk gelijk in.  Maar helaas is daar niets aan te veranderen. U heeft niet meer dan een maand om tot resultaten te komen.’

   ‘Goed… Ik zal er nog eens over nadenken. Over een week neem ik wel weer met u contact op om te horen hoe ver u bent met uw samenstelling van het team.’

Nadat ze afscheid had genomen van de heer Missud en het pand verliet, bleef ze nog even staan kijken naar het koperen bord waarop de verschillende ondernemingen stonden vermeld die aan Bro-Sud waren verbonden.  Wat haar opviel was dat de naam van verschillende ondernemingen steeds met

B R O begonnen.

Terwijl ze nadenkend stond te kijken ontstond er een gedachte in haar hoofd die ze niet kon negeren. Ze haalde rap haar mobieltje tevoorschijn en maakte enkele foto’s van het bord. Alsmede van het monumentale kantoorgebouw en de omgeving waarin het pand was gelegen.

Bro-Sud…

Er borrelde opeens iets in haar lijf.

Een gevoel van onbehagen nam bezit van haar.

Het zou verdomme toch niet waar zijn dat de eerste drie letters van die naam zouden verwijzen naar de eigenaars c.q de grootaandeelhouders en oprichters van het consortium. En het zou natuurlijk wel heel erg toevallig zijn als de oprichter van deze grote onderneming Brosschard heette, toch…

© Leonardo

Vervolg kunt u lezen in deel 19: http://tallsay.com/page/4295002603/koele-wraak-vendetta-19

 

24/05/2020 00:56

Reacties (8) 

24/05/2020 13:33
Vreemd als je maar een maand hebt dat dan de voorbesprekingen zo lang duren.
ik zou binnen een paar dagen al begonnen zijn.
1
Leonardo tegen Josh
24/05/2020 17:12
Het valt niet mee om de juiste mensen in dit soort werk te contracteren. Wat dat betreft spreek ik een beetje uit ervaring...
1
24/05/2020 10:57
De wereld is klein...
1
24/05/2020 13:20
Dat is ze, en zeker in de moderne tijd...
1
24/05/2020 10:13
Ik ben benieuwd wie de oprichters zijn
24/05/2020 13:26
Denk maar eens terug aan hetgeen je hebt gelezen in de vorige delen. Dan gaat je vast wel een lampje branden...
1
25/05/2020 07:33
ja, dat is duidelijk die hint geef je al in de laatste alinea , Volgens mij is haar titel Doctor, als ze gepromoveerd is.
1
25/05/2020 12:15
Helemaal juist. Dank voor de correctie. Heb het reeds verbeterd.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert