1786 Verlangen naar het onmogelijke

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Mijn vader was een begenadigd spreker. Op feestjes en etentjes en wanneer het zo te pas kwam kon hij altijd zomaar voor-de-vuist-weg een praatje houden, waarbij we aan z’n lippen hingen en moesten lachen om zijn grapjes. Hij wist altijd precies wat hij over wie moest zeggen, waarbij wij elkaar soms veel betekenend aankeken… dat hij dat nog wist! Kortom, hij deed het graag en hij deed het goed. 

Hij deed het ook vaak voor zijn werk als vertegenwoordiger in wijnen en limonades en wist over elke wijn wel iets aardigs te vertellen. Ik dacht dat hij dat allemaal uit z’n hoofd deed en verbaasde mij dan ook zeer toen ik op een keer op zijn bureau aantekeningen vond voor een ‘wijnpraatje’. Hij was toch wat gewoner dan ik dacht, maar zijn reputatie als gevat spreker bleef gelukkig overeind.

Toen wij in 2006 trouwden kon ik me heel goed voorstellen dat hij ook daar tijdens het diner een praatje zou houden, waarbij hij mij kritisch zou analyseren en mijn jonge bruid de hemel in zou prijzen. Ik kon me dat helemaal voorstellen en genoot al bij voorbaat van zijn woordspelingen. Hij zou ook zijn liefde voor mijn moeder erbij betrekken en in het algemeen een lofrede op het huwelijk houden. Een hoogtepunt van de dag zou het worden.

Het was daarom wel extra jammer dat hij al in 1985 was overleden en zeker niet zou spreken op ons huwelijk. Ik moest de vervulling van mijn verlangen om praktische redenen loslaten, maar het verlangen zelf hoefde niet weg. Ik kon er heel erg van genieten mij voor te stellen hoe goed hij het zou doen. En nog - ook vandaag zou het leuk zijn als hij op onze verjaardagsbeachparty (alles volgens de raad van Rutte) een klein speechje zou houden, maar ja, hij is nu dus al 35 jaar dood en mijn moeder al tien jaar dus dat zit er niet mee in, maar het verlangen ernaar kan ik nog gemakkelijk zo groot laten worden als wat.

Anyway, juist in deze tijd zijn er wel meer zaken die niet meer kunnen, maar waar je nog wel naar kunt verlangen, een borrel op het terras, een vakantie in de zon, een exploderend klantenbestand, een omhelzing van goede vrienden. Weet dat je het verlangen kan laten opbloeien als je de vervulling ervan kunt loslaten. Probeer het maar. Fijne dag.

 

Ate Vegter, 21 mei 2020

21/05/2020 08:28

Reacties (1) 

21/05/2020 08:46
Kan het me goed voorstellen, mijn vader is al 57 jaar dood en was ook een goede verteller, dan hingen wij als kind aan zijn lippen. Het blijft een gemis.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert