My new Signature Dish: 1

Door Candice gepubliceerd in Het leven, van alles en nog wat:

My new Signature Dish: 1.

78614eb7fe9131e21d073a2edb48ad5a_medium.

Inleiding:

Wat is een signature dish?

Ik kan het zelf uitleggen en kan het laten uitleggen door Willem Isaac Karolinus Ilias Pedia. En ik laat het aan hem over.

Een kenmerkend gerecht … is een recept dat een individuele chef-kok of restaurant identificeert. In het ideale geval moet het uniek zijn en een geïnformeerde gastronoom de mogelijkheid geven de chef een blinde proeverij te geven.”

Jaren geleden introduceerde (volgens mij) Edwin dit op Plazilla, maar ondertussen zijn we al een dusdanig aantal jaren verder dat die periode vergelijkbaar valt met de Gouden Eeuw qua schrijfactiviteiten en schrijfniveau en waarbij de huidige tijd tamelijk lijkt op een omgekeerde industriële revolutie qua schrijfactiviteiten en in sommige gevallen qua niveau de prehistorie. 

Is louter en alleen mijn mening … en die mag ik hebben!

 

1f3668ccc8963356d954a580bd7eab59_medium.

Een signature dish gaat dus in principe om koken en als je het wilt doen met je artikelen, doe je het op een manier die lijkt/overeenkomt met het serveren van een zoveel gangen diner, maar dit is een artikel van mij (moi) en zoals bekend heb ik een teringhekel aan eten, zelfs snoepen doe ik minder, behalve het nuttigen van mokkagebak … daar minder ik dus absoluut niet mee, maar dat is logisch. Mokkagebak valt onder de 5 grote voor mij boven het leven staande onmisbare leefsupplementen.

1. Israël

2. Mariniers

3. Wandelen, mountainbiken, scheuren met de racefiets, fietsen en joggen

4. Het Universum

5. Mokkagebak, drop, melkchocolade en spa blauw of rood.

En onderaan vinden we dan de 5 dingen waar ik (totaal) geen belang aan hecht.

5. Gezondheid

4. Het hebben van vrienden, kennissen, familie

3. Eten

2. Sociale contacten

1. Mijn eigen leven

Dit hoort nog steeds bij de inleiding, maar ik ben daar bijna klaar mee. De opzet van deze signature dish is dus iets anders dan hoe het gebruikelijk is, maar wordt meer een signature dish van artikelen van mij, waar ik zelf trots op ben en die dus een behoorlijke inkijk geven in wat ik belangrijk vind. Nou heb ik dus twee accounts …

https://tallsay.com/candice

en

https://tallsay.com/candice-simionescu

en van beide haal ik 5 artikelen, waarvan ik vind dat ze een aardig inkijkje geven (en nee dit keer niet onder mijn rokje) over mij en mijn interesses, grootste onblusbare liefde, hobby’s (rekenen) en wat me nog meer bezighoudt. En het zijn dus de artikelen waar ik zonder enige vorm van arrogantie durf te zeggen dat ze erg goed zijn en waar ik dus trots op ben. U krijgt dus twee signature dishes van mij.

Ik eindig de tweede echter met een gedicht, schrijf ze niet vaak meer, schreef op Plazilla aan de lopende band gedichten en het gedicht waar ik mee eindig is geen echte verrassing, want op dat gedicht ben ik ook trots.

Zo dan ga ik nu beginnen …. toch best leuk een inleiding met bijna de lengte van een artikel. –))

My new Signature Dish:

fe2e0b1f0f173cc9d5b52f92c35d5405_medium.

Ik begin met mijn zoals ik het noem “Universumaccount” en dan beginnen we dus met een voorgerecht en dat moet wat simpel, niet te zwaar en dus makkelijk verteerbaar zijn. Veel mensen kiezen altijd voor soep, maar dat eet ik niet en dus kies ik voor bijvoorbeeld water- of galia meloen zonder ham uiteraard. En wat ik dan nu als voorgerecht zou aanbieden, zou deze zijn.

https://tallsay.com/page/4294999943/voyager-1-en-2-gaan-de-zon-overleven

En de reden dat ik dit als voorgerecht aanbied is het feit dat deze twee blikken “helden” ons perfect laten zien, hoe minuscuul onze fysieke ontdekking van het Universum is. Op de foto ziet u een heel erg miniem klein streepje – wat nog veel te groot is – wat laat zien hoeveel kilometers de Voyagers hebben afgelegd en wij – de mensheid – heeft fysiek gezien slechts 1/54.864ste deel van die afstand in het Universum afgelegd. 384.000 km tot de Maan! Meer niet … we mogen onszelf geen pioniers van het Universum noemen, niet eens pioniers van ons eigen Zonnestelsel. Neptunus ligt ca. 11.715 keer verder weg, dan de fysieke afstand die de mens in het Universum heeft afgelegd.

5453e17a1bc777e1b81e9075a74ee204_medium.

We gaan nu naar de hoofdschotel en een hoofdschotel bestaat altijd uit diverse ‘dingen’ zoals aardappelen of rijst of pasta, groenten en vlees (vis niet, want vis is vies en eet je gewoon niet). Pasta eet ik dus niet en pizza dus ook niet, groenten alleen als ik zeker weet dat ik het wil eten en vlees niet, tenzij het zo nu en dan kebab, shoarma of mager rundergehakt is. En het gekozen hoofdgerecht artikel bezit al de hoofdgerecht ingrediënten. Aardappelen eet ik overigens ook niet … was ik vergeten te melden.

https://tallsay.com/page/4294999783/de-gigantische-omvang-van-het-universum

Dit moest wel het hoofdgerecht zijn, want alles wat ik over het Universum heb geschreven vinden we terug in die wel zo gigantische omvang van – als we het over het waarneembare Universum hebben – 14.242.439.140.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000 km3.

En wanneer we het hebben over het niet waarneembare – dus eigenlijk het feitelijk huidige Universum – dan wordt het 6.088.270.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.

000.000.000.000.000.000.000.000.000.000 km3.

https://tallsay.com/page/4295000945/de-huidige-kubieke-inhoud-van-het-universum

(Ik heb het ooit eens uitgerekend.)

Ik weet het, ik weet het ik blijf telkens maar gooien met mega grote getallen, maar rekenen is misschien wel met afstand mijn grootste hobby. Zelf denk ik altijd dat seks dat is, maar … dit klinkt echt bizar, als ik moet kiezen tussen een nacht rekenen met sommen die bijna niet op te lossen zijn of een heerlijke nacht met een marinier naar keuze … dan zou ik serieus die sommen kiezen, omdat ik me echt nergens meer mee kan vermaken dan met rekenen. En het Universum is daarnaast ook een mega hobby van mij. En rekenen en het Universum die zijn onmiskenbaar met elkaar verbonden. Goed, ik neem nu een aperitiefje en dat is hoe dan ook een waterijsje. En dit artikel smaakte tijdens het schrijven als een waterijsje en sorry, maar die vergelijking zie ik zelf ook niet echt. -))

14d36121c83448c496b56124aef0a910_medium.

https://tallsay.com/page/4294999324/schepping-en-wetenschap-en-het-universum

Heb echt genoten van het schrijven van dat artikel en het was in eerste instantie bedoeld om er een soort van humor dingetje van te maken … en het had in eerste instantie, toen ik klaar was, rond de 5.000 woorden en kon er zelf niet meer wijs uit worden en toen ben ik maar gaan vegen en denken hoe ik er toch een beetje redelijk artikel van kon maken.

 

 

 

 

 

Aangezien ik nooit (al jaren niet meer) in wat voor tentje/restaurant/eetgelegenheid meer kom, weet ik ook echt niet hoe een meer dan drie gangen etentje in elkaar wordt geflanst. Er bestaan zelfs vijf tot zeven gangen meen ik. U weet toch wel waarom ik niet in die tentjes kom? Niet? Oké voor deze ene keer dan. –))

Er is niet veel wat ik lekker vind en ik moet het heel lekker vinden, anders eet ik het echt niet en ik heb daarnaast (staat er serieus los van) een teringhekel aan eten. Bovendien lust ik geen patat en al die andere troep die ze in snackbars en MacDonalds serveren, snacks eet ik niet, gevogelte, wild en vis wil ik niet geserveerd zien worden … ook niet in mijn directe omgeving, kip, spek, worst, eend, paddenstoelen en champignons (zijn hetzelfde maar goed), en wat er maar uit water komt eet ik dus absoluut niet en dan serveren ze ook nog eens koffie, wat ik goor vind en vind stinken. Nou dat zijn zo’n beetje de redenen voor mij om die tentjes te vermijden.

Maar deze signature dish kent wel vijf gangen en dus neem ik gewoon een ijskoud glas Spa rood als gang nummer vier en daar past dit artikel bij.

a16af23667b32bc93ec06c70ff25ff32_medium.

https://tallsay.com/page/4294998490/gaswolken-en-nevels-pilaren-der-creatie

Deze rolde er in één vloeiende beweging uit, want er is in het Universum niet veel mooiers dan deze schitterende nevel. Nevels bewonderen heb ik gedaan in het observatorium bij San Diego en later in het observatorium in de Negev-woestijn en op het moment dat je, voor je ogen, ziet verschijnen wat je tot dat moment enkel maar van wat plaatjes kent ….. is wel zo indrukwekkend. Maar het hele idee al dat je dus kijkt naar het verleden en naar pareltjes op afstanden die wel zo imponerend zijn doet wat met je.

En dan … ik sluit – als ik eet – het altijd af met een stukje fruit en deze signatue dish sluit ik af met, voor mij echt het mooiste artikel van dit account van mij.

https://tallsay.com/page/4294998458/de-magische-pleiaden

Heb geen idee wat ik hier aan toe te voegen heb, want ben klaar met ‘eten’ en na het eten ga ik altijd op visite bij mijn hele goede vriendin het toilet. Ik plas nu eenmaal meer dan dat gewone mensen per dag woorden spreken (bij wijze van spreken).

4ddead225774e6922778f0628a820609_medium.

*Candice*

 

18/05/2020 21:19

Reacties (2) 

1
07/07/2020 01:03
Inderdaad een mooi en bijzonder artikel. Maar je hoeft toch niet elke keer opnieuw uit te leggen wat je wel en wat je niet lust?
1
07/07/2020 04:45
Merci.

Nee, maar het idee van het ooit door Edwin geopperde idee was om middels zeg maar een menukaart je top artikelen aan te prijzen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert