Frederick uit België en het Corona virus IV

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                          images?q=tbn%3AANd9GcT7mcbsqryFYPIj6aeO4

De volgende dag kwam de rechter aanrijden in een stofwolk. De anis stond klaar naast de koffie en voor mij een goede Merlot. 'Joachine,' zei ik toen hij zat en zijn eerste teugje nam, ' ik  heb een stempel nodig op een aanvraag voor een kennis van mij.  'Waar gaat het om,' vroeg hij. 'Het gaat om een residentie aanvraag,' antwoordde ik.

'Werkelijk,' zei Joachine, 'dat is buiten mijn jurisdictie.' 'Het is niet moeilijk,' zei ik, ' wij zijn vrienden en ik heb graag die stempel op dat document, zo eenvoudig, amigo mio.'

'Zaken zijn nooit eenvoudig,' zei mijn wijze vriend,' en mijn stempel is mijn stempel en als ik daar mijn handtekening door zet dan krijgt het gewicht dat kan terug reflecteren op mij.' Ik glimlachte en nam de fles Merlot en schonk mij zelf in.

                                            images?q=tbn%3AANd9GcT7mcbsqryFYPIj6aeO4

'Daarom ben je mijn vriend,' antwoordde ik, ' je begrijpt zaken die anderen niet eens kunnen bevroeden.' Ik keek hem aan en schoof hem het mapje toe, 'alleen een stempel waar ik het kruisje gezet heb en teken het niet.'

'Ik wil niet eens weten waarom je mijn stempel nodig hebt,' zei hij en nam een slokje koffie. 'Dank je voor je vertrouwen,' sprak ik, ' ik zou je niets vragen wat je zou kunnen schaden.' 'Dat weet ik,' antwoordde hij, ' morgen met de koffie heb je wat je vroeg.' 'Dank je,' zei ik , ' dan kunnen we nu over echte dingen praten, bijvoorbeeld dat verdomde virus.'

lees ook 5

San Daniel 2020

17/05/2020 13:12

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert