Frederick uit België en het Corona virus III

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

'Dus wat verwacht je van mij,' wilde ik weten, 'want ik ben niet het register van residentie.' Fred keek mij aan en zei toen, 'een gunst.' 'Ik weet en iedereen in het dorp weet dat u bevriend bent met de rechter.' Ik knikte en dacht waar gaat dit heen. 'U kunt hem vragen of hij een stempel kan zetten van de rechtbank onder het formulier.' 'Hoe zou je dat helpen,' vroeg ik?

                                      images?q=tbn%3AANd9GcQ0bIGg-vrFA17zFS0-L

'Ik werkte vroeger bij accijnsen,' legde mijn Belgische dorpsgenoot uit, 'als er maar genoeg stempels op een papier stonden dan kreeg het document vanzelf meer gewicht. Ik ga ervan uit als ik terug rijdt met mijn vrouw, dat ik dan aan de grens kan laten zien dat de residentie aanvraag in behandeling is.'

'Ik heb daar wel een paar meningen over,' zei ik, 'je gaat er al vanuit dat je Spanje uitkomt, dat je in Frankrijk door de grens komt en daar in zijn geheel door kan rijden en dat je dan op de terugweg weer bij de Spaanse grens belandt met je vrouw en dat men haar toelaat op grond van een aanvraag waar een stempel onder staat. Dat zijn nogal wat veronderstellingen.'

'Daarom kom ik bij u,' zei Frederick eenvoudigweg. 'Ik ben hier niet blij mee,' kondigde ik aan, 'dan moet ik nog gebruik maken van een vriendschap die ik er toe moet bewegen om een officiele stempel op een document te zetten dat die stempel niet behoeft. Dan leun je met je vrouw op de draagkracht van diegene die de stempel zet om je door een grenspost te helpen als je terecht wordt tegengehouden.'

'Ik gebruik het alleen op de eventuele terugweg,' zei Fred. Ik schonk nog eens bij en vroeg mij af of het mijn vriend in problemen kon brengen.  'In het hypothetische geval dat ik dat aan de rechter vraag als hij hier morgen zijn koffie nuttigt,' vroeg ik, 'hoe dacht je dit allemaal vorm te geven?'

'De A7 komt langs ons dorp en die eindigt bij de Franse grens,' zei Freddy, ' en daar ga ik dus niet af, ik neem extra brandstof mee en tank wel op een parkeerplaats bij, ik neem ook eten en drinken mee.'

'Ik luister,' kondigde ik als de grote pascha aan en ik moet zeggen dat het plan mij begon te prikkelen, ik werd nieuwsgierig naar de voorgenomen uitvoering. Zou het mogelijk zijn in een land dat streng in lockdown zat om er gewoon uit te rijden' het deed mij denken aan een boek over de oorlog dat ik gelezen had toen ik jong was. '' van Anne de Vries.

                                                    images?q=tbn%3AANd9GcRws5P1b0JQvDVouxGNm

Ik betrapte mij er op dat ik met Belgische Freddy aan het meedenken was.  'Weet je', zei ik, 'ik weet niet of dat de beste route is, je gaat dan de grens over bij la Figueras en juist het gebied van Catalunya is het meest getroffen door het virus, de controles zullen daar uitermate scherp zijn. Maar ik kan je wel iets vertellen dat mij eens is overkomen toen ik nog vaak naar Zuid-Frankrijk op vakantie ging. Ik was in Langue doc en reed richting Perpignan en sloeg af om een boerenweggetje te volgen dat mij erg kronkelig was en hoog door de bergen trok en eindigde in Spanje. Ik pijnigde mijn hersens.

'ja,' zei ik, 'het Franse plaatsje waar ik door reed was  Cerbère en ik eindigde aan de andere kant van de bergen in Roses, Spanje. Ik kwam geen enkele grenspost tegen en was hoogst verbaasd dat ik in Spanje terecht gekomen was.'

'Dat doe ik niet,' zei mijn Belgische buur, 'dan lijk ik een smokkelaar, als zij mij aanhouden, ik pak dat anders aan. Ik rijd zaterdag weg en zorg dat ik tegen de nacht bij de grens kom, zo rond de tijd dat de wisseling van de wacht nog net niet plaats genomen heeft. Mensen willen naar huis en hebben hun dienst er bijna opzitten.'

'Waarom zaterdag,' wilde ik weten? 'Ik heb op freemeteo gekeken,' zei Freddy, 'het regent pijpestelen op zaterdag.' Ik begon mijn Belgische dorpsgenoot met andere ogen te bezien. 'Als men mij al aanhoudt dan zit ik 1300 kilometer van mijn woonplaats,' zei Frederick, 'de wacht zit er haast op, ik speel onschuldig als men mij iets vraagt en ik kan mij zo indenken dat men denkt, pff weg met die man, de grens over en zij zoeken het maar aan de andere kant uit.'

Ik keek waarschijnlijk bedenkelijk want hij vervolgde zijn uitleg op gehaaste toon. 'Als men heel moeilijk doet dan zeg ik pardon en keer ik om  en ga ik naar de volgende grensplaats.' 'Dat is je plan,' vroeg ik, 'hoe gaat dat bij de route peage, ik kan mij voorstellen dat daar controles zijn en ik neem aan dat de Franse nummerplaten afwijken van de Spaanse en dan val je ogenblikkelijk op.

                                              images?q=tbn%3AANd9GcQ0bIGg-vrFA17zFS0-L

'Ik ben Belg,' zei hij, 'daar ben ik fier op, ik ben resident in Spanje. Ik ga er vanuit dat als ik maar dicht genoeg bij België kom zij mij liever kwijt dan rijk zijn.' 'Allemachtig Fred,' riep ik uit, het plan is zo lek als een mandje.' 'De meest simpele plannen werken het best,' vond Fred, 'maar belangrijker wilt ge mij die gunst doen.' 'Tjah wat doe je dan als mens? Ik bespreek het morgen met de rechter onder de koffie,' beloofde ik, 'maar zonder het veel gewicht te geven en als hij het niet doet ligt het niet aan mij.'

De rechter is mij nog wel wat 'favores' schuldig dacht ik en bovendien was hij een partijgenoot van mij en ik nam mij voor om het papier gewoon aan hem mee te geven en te zeggen, wil je hier een stempel op geven dat helpt vast bij de registratie. Je moet nooit te veel uitleggen, dan krijgen zaken gewicht en gaan mensen meedenken.

'Ik heb maar één conditie,' zei ik. 'Ik luister,' zei Freddy nu op zijn beurt en hij leunde naar voren. 'Ik wil weten hoe het afloopt en als je Belgïe bent laat me dat dan even weten.'  'Top,' zei Frederick en ik voegde er aan toe, 'ik zal mijn best doen maar ik kan niets beloven.'

'Maar San, u krijgt die stempel als u dat vraagt,' zei Freddy en hij stond op en vroeg, 'laat u mij weten als het gestempeld is? '  'Ik zoek je niet op in het gevang,' lachte ik en bedacht die Freddy heeft veel geleerd hier in het Zuiden, hij snapt het, het is niet wat je weet maar wie je kent, als er deuren geopend moeten worden waar je zelf niet bij kan.

lees ook 4

San Daniel 2020

 

 

                             

 

16/05/2020 06:14

Reacties (2) 

2
17/05/2020 07:19
In Nederland hebben rechters helemaal geen stempels: die zetten alleen hun handtekening. De stempel heeft de griffier.
Maar wij zijn ook geen Spanje....
;-)
2
17/05/2020 13:11
Dat lijkt me veiliger .. dan hebben tenminste twee mensen het onder ogen gehad.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert