Frederick uit België en het Corona virus I

Door San Daniel gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

                                  images?q=tbn%3AANd9GcRaPE8g-4Z-UJfy4Y0ZW

Mijn mobieltje deed mij opschrikken en ik pakte hem op van de leestafel waar ik aan zat. Het was iemand die ik jaren geleden geholpen had en die in onze regio was komen wonen. Hij had voor Zuid-Spanje gekozen zo als ik dat 22 jaar geleden gedaan heb.

Ik ben één van die mensen die als ik een mobieltje koop, de sim kaart overzet en zo heb ik al jaren en jaren lang het zelfde nummer. De naam kwam op, Freddy belde mij.

Als niet Spaanse mensen mij bellen is het meestal omdat zij hulp nodig hebben en zo bleek nu ook het geval te zijn. Ik was vele jaren door mijn partij als toegevoegd burgemeester over een gebied benoemd. (Alcalde Pedaneo). Twaalf jaar om precies te zijn en in die jaren heb ik allerlei verschillen tussen rivaliserende boeren beslecht en heb ik immer getracht te bemiddelen voor de buitenlandse 'pensionistas', die op hun leeftijd vol goede moed zich vestigen in ons gebied om daarna tot de conclusie te komen dat Spaans leren toch weer niet zo eenvoudig is.

                                       images?q=tbn%3AANd9GcR8yOjFMJEH2WFKPczuh

'Hi Fred,' zei ik, 'wat kan ik voor je doen?' 'Goede dag, San,' klonk het, 'ik heb een probleem, misschien kunt u mij helpen.' Ik vond het altijd even wennen hoe in het Vlaams men je bij de voornaam noemt om je vervolgens dan men 'u', aan te spreken. 'Ik luister,' zei ik.

'Kan ik bij u langs komen, of kan ik u ergens ontmoeten' vroeg Frederick? 'Fred, we zitten in lockdown,' antwoordde ik, 'het lijkt mij niet verstandig.' Het is nogal gecompliceerd,' zei mijn Belgische streekgenoot. 'Ik ben op de plantage rond de boerderij,' antwoordde ik, 'als ik je niet tegen kan houden dan ben je welkom.'

Ik ging buiten onder mijn favoriete olijfboom zitten en even later kondigde een naderende stofwolk de Belgische buur aan.

Hij stapte uit en ik zag dat hij keurig een kapje voor had en handschoenen aan had. Hij had een zware baard gekregen, die onder zijn masker te voorschijn kwam, maar ja dat krijg je als  de dorpskapper al sinds 14 maart dicht is en dat is nog een ouderwetse barbier die de mensen scheert.

'Goed je te zien,' zei ik en ik wees naar het tafeltje, 'ik heb de vrijheid genomen om al vast een glas neer te zetten,' lachte ik, 'belief je een glaasje wijn?' 'Dat sla ik niet af,' sprak de buur Belg.

De Merlot blonk robijnachtig van glans in het glas, 'ik luister,' zei ik en ik voelde mij een soort pascha.

                                      images?q=tbn%3AANd9GcRg0yy7vmnoAFZL0P69h

'Ik moet het land uit San, en ik heb uw hulp nodig,' zei hij ernstig en hij hield zijn glas even tegen de zon. ' 'Dat kan niet,' antwoordde ik, 'je mag net een beetje op gezette uren rond het dorp tuffen, en als je gesnapt wordt buiten je regio, beginnen de bekeuring op 601 euro tot 30 000, afhankelijk van waar je je bevindt en de reden van je misstap. Als je misstap ernstig genoeg is wordt je gedetineerd.

'Maart u begrijpt het niet,' herhaalde hij, 'ik moet het land uit.' 'Ik heb je gehoord,' antwoordde ik, 'maar formeel gezien kan dat niet.' 'Ik heb uw hulp nodig,' zei hij en ik nam een slokje wijn en keek hem onderzoekend aan. 'Ik luister,' zei ik en besefte dat het een monotone uitspraak begon te worden.

lees ook deel 2

San Daniel 2020

 

14/05/2020 22:44

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert