Graag even je aandacht...zucht.

Door Polletje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Natuurlijk ken jij ze ook.

Van die mensen waarvan je je afvraagt of ze gewoon niet gelukkig zijn of zó onzeker dat ze het nodig hebben om je omlaag te halen. Mensen die van alles proberen om indruk op je te maken. En als dat niet lukt, gaan ze je bekritiseren. 

Mensen die je bewust van top tot teen, voor - en achterkant, helemaal checken om te zien of er wat te zeuren valt. "Ben je aangekomen? Afgevallen? Slecht geslapen? Wat zie je wit, zeg!"

En dan de andere afdeling: "Heb je nog steeds geen baan? Geen man? Woont je kind nog stééds thuis? Is de tuin al af? Strijk jij geen beddengoed? Echt niet?"

Daarna :"Jaaaaaa, we gaan weer naar Mexico dit jaar. Turkije doen we in het najaar. Daar hebben we een boom geplant, onze naam staat erbij. Dat was een kadootje van het hotel omdat we er al 10 jaar komen. Leuk hè? (Ik onderdruk hier met succes een braakneiging) We hebben een zwembad gekocht. Er kunnen 10 personen in terwijl we maar met z'n tweetjes zijn maar ach, kan de hond ook lekker zwemmen.  Had ik al verteld dat we een nieuwe keuken krijgen? Nou ja, krijgen. Haha. Het kost een paar knaken om goede soep te maken!" 

Vervolgens word ik op de hoogte gebracht van alle scheidingen, de die-doet-het-met-die-tjes en de ellende van allerlei mensen uit de omgeving die ik helemaal niet ken. Misschien worden deze mensen ter plekke verzonnen, hoor. Het zou zomaar kunnen. 

Dan is het de hoogste tijd voor de kwalen. Hart- en vaatziekten,  diabetes, slapeloosheid,  hoofdpijn, pijn in de benen.  "Maar ik ga gewoon door,  tot ik erbij neerval!" Hier wordt een applausje verwacht merk ik, maar ik hou me in.

Ik heb niet gehapt , het gesprek leverde haar niets op. Deze mensen, ik doe echt niet meer mee. Je ziet ze op verjaardagen of in de supermarkt en vreten energie. 

Ik heb de superpower ontwikkeld om iemand aan te kijken, op het juiste moment te knikken of "Uhuh" te zeggen, en in mijn hoofd een heerlijke boswandeling te maken.

Praat maar fijn tegen jezelf, denk ik dan. Ik ga even wandelen.

00da0ec5bcf156ed3de8aaf393ef04d1_medium.Afbeelding van Google.

04/05/2020 22:41

Reacties (3) 

06/05/2020 10:23
ik ken er een, zal best haar goede kanten hebben maar bemoeit zich met iedereen.
dan denk ik gossamme ,maar hoe laat ik ook haar in haar waarde.
Gewoon aardig blijven.
1
05/05/2020 10:30
Ja, die mensen ken ik ook.
Ik loop gewoon door als ze mij aanklampen.
1
05/05/2020 02:40
Ik ken ze niet, want zulke mensen komen bij mij gewoon nooit verder dan een eenmalige ontmoeting en bovendien leuteren mensen maar een eind raak. Zal mij een zorg zijn of ze rijk zijn ,... dat ben ik zelf ook, maar ken geen jaloerse gevoelens (zeg niet dat jij dit uit zulke gevoelens schreef) en ben ook nooit geïnteresseerd in andermans/vrouws verhalen, tenzij ik de persoon mag.
Maar er was ooit eens een kwalletje die op een terras indruk probeerde te maken over zijn rijkdom, want hij mocht zich officieel miljonair laten noemen .... heb hem uitgelachen en toen hij vroeg waarom zei ik ...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert