1766 Dag van de Arbeid

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

d237cde8820d08b4dd5096e17fd8d611_medium.

Het is vandaag 1 mei, Dag van de Arbeid. Overal in de wereld zal je straks grotere en kleinere parades zien en toespraken horen, maar niet in ons lieve, kleine Nederland. Ik denk dat dat te maken heeft met onze christelijke achtergrond, dat dat socialistische gedachtengoed niet zo op de voorgrond staat.

Wij deden er vroeger al niks aan, ja mijn moeder wel, die zong altijd van harte mee met De Stem des Volks, het Socialistisch Strijdlied, de Internationale, Morgenrood en alle andere krachtpatserij, zolang het maar gezongen werd, zong mijn moeder graag mee, tot en met de Mattheüs Passion aan toe, waarvan ze haar eigen partijen uit haar hoofd kende. Ik heb hier nog een tekstboekje liggen, waarin je precies kan zien wat zij moest zingen: ‘Staan!’ staat er dan en na het betreffende stuk ‘Zitten!’ Ik zal niet zeggen dat zij ons ook zo heeft opgevoed, want dat zou te gemakkelijk zijn, maar er spreekt wel een zekere vastberadenheid uit die ik bij mijn over het algemeen wat nerveuze, maar toch rustige moeder herken, zeker als het er op aan kwam. Wanneer ik naast haar zat bij een gemeenteavond en ze kon het niet goed verstaan, wat naarmate de jaren verstreken steeds vaker voorkwam, al herinner ik het mij merkwaardigerwijs met name van mijn hele vroege jeugd, dan kon zij zomaar opeens door alles heen heel hard ‘Harder!' roepen. Verstijfd van schrik bleef ik dan naast haar zitten, weggekropen in de dromerige warmte van haar bontjas.

Goed. Wij deden dus niet aan die Dag van de Arbeid, maar hadden onze eigen Dankdag voor gewas en arbeid, die natuurlijk in de kerk gevierd werd met bidden en zingen. Dat werkte net zo goed. Vandaag krijgt deze 1 mei wel een bijzondere lading, nu zovelen hun werk en inkomen verloren zijn. Laten we hopen en bidden en paraderen en afspreken dat we hen niet in de steek laten, maar alles doen om iedereen zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen en anders ruimhartige regelingen te treffen, zodat ook degenen die buiten de boot vallen weer aan boord kunnen klimmen. Morgenrood, uw heilig gloeien heeft ons steeds den dag gebracht. Breek toch door o lichtvernieuwer in de grote volkerennacht. En zo verder. Zing vrolijk, hef de stem naar boven, zoals mijn favoriete psalm 33 zingt. Dat helpt altijd.

 

Ate Vegter, 1 mei 2020

 

01/05/2020 11:03

Reacties (1) 

1
20/05/2020 21:07
ja, laten we het hopen, terwijl ik toch niet zo hoopvol gestemd ben, maar eerder een recessie voorzie waarin we met zijn allen bezeilen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert