Deze periode doorkomen:

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Deze periode doorkomen:

Ik moest een titel hebben en ach we leven nu eenmaal – hoe je het ook bekijkt – in deze periode en dat is overigens altijd zo, want je leeft dus altijd in een bepaalde periode en die periode betitel je dan als “deze periode”.

Ben je op vakantie … je vakantieperiode,

zit je in de gevangenis …  je gevangenisperiode,

ben je dood … je gelukszalige periode,

leef je … je vreselijke periode of andersom, dat is geheel aan de persoon zelf.

Maar hoe dan ook leef je in een bepaalde periode.

Het kan voorkomen dat u voor het eerst een artikel van mij leest waarin ik het over mijzelf heb, dat doe ik eigenlijk nooit (ahum), maar dat heeft deze keer drie gegronde redenen:

1. Het is mijn artikel.

2. Ik weet niet hoe u uw tijd doorkomt.

3. Ik weet precies hoe ik mijn tijd doorkom.

Maar het gaat om meer, want ik heb de tijd om te schrijven en heb zomaar iets wat ik even kwijt wil. Overal op internet kom je ondertussen video’s tegen van bekende songs … maar dan aangepast met teksten over corona. Ik luister ze absoluut niet, want ik vind dat wel zo dom, onzinnig en nutteloos. Wat het nut van dat “schijnbaar” humoristische is, is mij een raadsel. Maar mensen vinden het leuk en ach ja … dat is hun goed recht. Het is een soort van uitlaatklep denk ik.

Ik ben niet iemand die er zeikerig over hoort te doen, want ik ben nu eenmaal iemand die om geen enkele (poging) om leuk te doen over ernstige zaken kan lachen. Grapjes over de Shoah haat ik, grapjes over 9-11 kan ik ook al niet tegen, grapjes over aids, kanker, corona of andere ziekten .… het zal dus geen enkele emotie bij mij losmaken die lijkt op een hahaha emotie. Ik ben echt niet humorloos en heb zelf (op Plazilla) de nodige maffe, humorartikelen, vaak in de vorm van Canny avonturen , gepubliceerd.

Maar dat was toen en tegenwoordig schrijf ik zelden nog iets wat als humoristisch gezien kan worden. De humor is dood in mij als het aankomt op humoristisch schrijven!

Enkele fragmenten uit mijn Canny avonturen.

Ik schrijf dit artikel overigens omdat als soort van tussendoortje, omdat ik bezig ben met een artikel voor mijn Universum account.

De titel is dus hoe deze periode door te komen en dat zal voor iedereen anders zijn, want we zijn nu eenmaal niet allemaal hetzelfde (gelukkig niet … moet er niet aan denken dat u zou zijn als mij, of dat ik zou zijn als sommigen) en voor de ene zal deze periode zwaarder zijn dan voor de ander. Eventjes los gezien van wel of niet besmet zijn en eventuele wel of niet besmettingen binnen familie of vrienden dan wel kennissen of binnen sportieve of collegiale kringen. Ik betwijfel of er nog veel mensen zijn die niet ergens binnen die kringen iemand kennen die besmet is. Bij mij mijn werkster (ligt nog op de IC) en haar dochter (is van de IC af en is herstellende). En of er binnen mijn familie ‘mensen’ zijn die besmet zijn ….. ik heb echt geen flauw idee en het boeit me ook totaal niet, maar ik acht de kans wel erg groot. Niet binnen dat wat als naaste familie te boek schijnt te staan (mijn broer en twee zussen en geen idee hoeveel neven en nichten), maar ik heb dus nog de nodige familie wonen in Uden, Nistelrode, Oirschot en Oss … maar ik heb geen idee waar ze precies wonen en of ze er nog wonen, want de laatste keer dat ik één van hen heb gezien is ergens rond 1973 geweest of zo. Dus geen idee hoe het met die mensen gaat en of ze nog leven, getrouwd zijn of wat dan ook mee gebeurd zal zijn.

Maar een ieder beleefd deze periode dus op haar/zijn eigen manier en mijn manier heb ik al vaker uitgelegd, Maar ik doe het lekker nog een keer. Moet even de tijd volmaken, want dat andere artikel kost tijd. -))

Normaal ging ik voorheen alleen elke zaterdagochtend tussen half 5 en half 6 joggen, maar tegenwoordig jog ik elke ochtend rond dat tijdstip en dan fiets ik elke ochtend tussen 7 en 10 ook nog eens een uurtje 25 km (meestal tussen half 8 en half 9) op mijn omoefiets. Zoals bekend ben ik ouderwets en zal ik nooit van mijn leven een nep-fiets (e-bike) aanschaffen. En dan pak ik ‘s middags de racefiets en ga ik een uurtje mezelf leeggooien en dan wandel ik tussen 5 en 6 en met helder weer vind u mij tussen 23.00 en 02.00 uur op een weiland met mijn kijkers, een deken, een grote zak snoep en Spa blauw om te genieten van de sterren.

En zo zien mijn dagen er grotendeels uit. Ik vergeet nog al eens om schoon te maken, maar doe het wel, want ja mijn werkster ligt op de IC en dus neem ik voor haar de honneurs waar, maar zonder er dus geld voor te krijgen, dat boek ik gewoon elke week keurig over op haar rekening. Ze werkt in vaste dienst bij mij (wordt dus niet zwart betaald) en werkt tussen de 12 en 15 uur per week (drie dagen) en krijgt 15 uur betaald. Het is haar schuld niet dat ze op de IC ligt en dus vind ik dat ik haar dien te blijven betalen. Ze is een paar jaar ouder dan mij en haar man heeft overigens een vrij mooi pensioen.

Maar zo zien mijn dagen er uit. Mijn AH boodschappen worden bezorgd en dat was voorheen toch al zo en dus is dat niet echt veranderd. Vergaderingen mis ik wel, omdat ik weiger aan videovergaderingen mee te doen. Hou ik niet van en dat gaat via zo’n dom toestel of via een laptop en ik doe enkel aan vergaderingen waarbij mensen samen in een kamer/zaal zitten.

Hoe u deze periode doorkomt ... weet ik niet en gaat mij ook totaal niks aan, maar ik hoop dat u uw periode zonder al te veel problemen door weet te komen en evengoed ook nog tijd vind om te genieten. 

*Candice*

 

28/04/2020 10:44

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert