Koele wraak ( vendetta ) 10.

Door Leonardo gepubliceerd in Verhalen en Poëzie
Vervolg op deel 9.:http://tallsay.com/page/4295002360/koele-wraak-vendetta-9

             2ff59c2de1cddeb9b5ccbc08833844c9_medium.

          

                                                                10.

 

Een week na zijn ontmoeting met Carlo in Toulon, stonden Henry en Claudia half verscholen tussen de druivenstokken achter de boerderij. Het was die dag nogal miezerig weer. Heel fijne motregendruppels daalden gestaag neer uit een dikke grijze hemel. Noodgedwongen hadden de twee een regenjack met capuchon aangetrokken om te voorkomen dat ze met enkele minuten drijfnat zouden zijn.

   ‘Hoe is het mogelijk.’ zei Henry. Dagenlang is het warm en zonnig weer, terwijl juist de dag dat wij wat willen oefenen met een vuurwapen het opeens is gaan regenen.’

   ‘Nou ja, dat hoort erbij, nietwaar,’ antwoordde Claudia op luchtige toon. Alhoewel ik ook liever een droge dag had gehad voor mijn eerste kennismaking met een vuurwapen.’

   ‘Ja, inderdaad. Maar het is nu eenmaal niet anders. En de komende dagen heb ik weinig tijd om je bij te staan.’  Henry had voor het oefenen met het - Beretta 22 pistool - een stuk van zijn land uitgezocht dat werd begrensd door een flinke hoge rotswand. Die muur van steen was veilig genoeg om verdwaalde kogels tegen te houden, terwijl hij er vrijwel zeker van was dat er op dat deel van zijn land geen onaangekondigde bezoekers zouden opduiken.

   Het pistool was inmiddels gecontroleerd en functioneerde perfect. Er was maar weinig druk op de trekker nodig om te schieten en de terugslag was gering. Een excellent vrouwenwapen dacht Henry, nadat hij zelf vijf schoten had gelost die allemaal op een goede vier centimeter van elkaar doel troffen op de witte schijf. Prima wapen voor de korte afstand.

   Claudia was eerst wat nerveus toen ze het pistool in haar hand gedrukt kreeg maar die onwennigheid was vrij snel verdwenen. Allereerst leerde ze de basishouding om met twee handen het wapen vast te houden en te schieten. Vervolgens leerde ze om getimed te richten en af te drukken. Toen ze dat redelijk onder de knie had en ze eveneens haar eerste magazijn met kogels had gevuld en het magazijn in de pistoollader had ingebracht, mocht ze haar pas geleerde kennis in praktijk brengen, door op het twaalf meter verder staande bord met een aantal kleine ronde cirkels te schieten.

   ‘Een beetje meer ontspannen, schat,’ zei Henry die schuin naast haar stond. ‘Eerst goed richten en dan pas schieten.’

   Whaw, whaw, de scherpe knallen van de Beretta deden pijn aan haar oren. En haar eerste negen schoten leken ook nergens op. Geen een van de kogels had het bord met de ronde cirkels geraakt. Ze was er een beetje ontdaan van.

   ‘Wat doe ik nu niet goed, oom Henry,’ vroeg ze zich wat geërgerd af. ‘Ligt het aan mijn houding of richt ik niet goed.’

   ‘Je bent gewoon wat te gespannen,’ antwoordde Henry. ‘Je moet je meer ontspannen opstellen en goed het doel met je ogen uitrichten. En plaats je benen iets uit elkaar, net zoals bij golfen. Dan vorm je een veel gemakkelijker schiethouding.’

   ‘Goed… dan probeer ik het nog een keer.’

   ‘Ja maar schiet niet dat hele magazijn in een keer leeg. Dat is zinloos en kost alleen maar veel munitie. Gewoon korte schoten lossen, van drie achter elkaar. En tel steeds het aantal schoten. Doe dat onder alle omstandigheden altijd. Gewoon om in een ernstige onverwachte bedreigende situatie, niet de pech te hebben onverwacht te moeten herladen. Want dat kan tijdens een plotseling vuurgevecht je dood tot gevolg hebben.’

   Nadat Claudia nog twee maal had geschoten en, keer op keer, de aanwijzingen van haar oom goed had opgevolgd, slaakte ze opeens een kreet van opwinding nadat ze de kartonnen ring op het bord had bekeken. ‘Ik heb volgens mij raak geschoten, kijk maar.’ Ze wees naar een treffer in de midden ring en een treffer op de buitenste ring.

   ‘Goed zo. Twee van de drie laatste schoten troffen doel. Het gaat al steeds beter met je schieten. Nog een paar maal goed oefenen en je kunt een tegenstander vanaf twaalf meter afstand probleemloos uitschakelen.’

   ‘Moet ik nu nog een keer schieten.’

   ‘Nee nu stoppen we er mee. Het weer wordt slechter. Er vallen nu dikke druppels water uit die zware wolken. We staan over korte tijd in de modder te soppen.’

   ‘Goed, dan stoppen we er mee.’

   ‘Ja… maar niet helemaal. Je gaat het schieten straks een uur lang virtueel oefenen op de computer. Dat doen we met name om je blik op een bewegend doel te trainen. Het is net zo’n soort simulatie training. Zoiets als autocoureurs ook dagelijks doen.’

   ‘Ach ga weg… kan dat dan ook met een vuurwapen.’

   ‘Jazeker, of dat kan. Maar natuurlijk niet met een echt vuurwapen. Ik heb van de leverancier van dit wapen ook een heel speciaal computerprogramma en wat speciale computer accessoires gekocht waar dat wel allemaal mee kan worden gedaan. Het is zoals ik al zei een simulatie programma wat ik reeds heb opgeladen op de computer en waarmee het schieten net echt lijkt. Alleen hoor je geen knallen en zie je treffers verschijnen door het oplichten van een rood lampje op het scherm. Het schieten doe je met een precies op een pistool lijkende joystick die je in de hand houd. Het is eigenlijk een Israëlisch militair oefensysteem. Het kan zowel voor pistool als voor geweer worden afgesteld en gebruikt.’

   ‘Nou ik ben heel benieuwd hoe dat straks werkt,’ zei Claudia opgewekt terwijl ze tussen de druivenstokken door terug liepen naar de boerderij. ‘Ik vind het eigenlijk best wel spannend.’

   ‘Dat is het ook. Het programma traint vooral je oogconcentratie, alsmede je afstand bepalen, je inschattingsvermogen en je reflexen.’

   ‘Nou ik ben benieuwd hoe ik daar straks mee om ga.’

   ‘Dat ben ik ook.  Maar voor we de computer aanzetten haal je eerst je wapen uit elkaar en maak je het heel goed schoon. Vooral die kleine schroefdraadringen aan het eind van de loop moeten perfect schoon en vrij van kruidaanslag zijn. Doe dat altijd na gebruik van een vuurwapen. Als dat gedaan is, het pistool goed met olie is behandeld en weer schietklaar in elkaar zit, dan gaan we met de computer aan de gang.’ 

   Terwijl ze met soppende voeten door de klei naar de boerderij liepen, stelde Claudia opeens de vraag die haar al dagenlang op het hart drukte. ‘Dus u bent er inmiddels absoluut zeker van dat die aanslag, of moet ik zeggen moordaanslag op mijn ouders en mij is gepleegd door die twee Sciara broers uit Asco.’

   ‘Ja… dat weet ik zo goed als zeker. Er zijn teveel grote en kleine bewijzen die dat bevestigen.’

   ‘Maar wat is voor u dan een doorslaggevend bewijs in uw beredenering.’

   Ten eerste hun plotselinge financiële welgesteldheid, zo kort na de dood van je ouders. En ten tweede een domme opmerking die een der kerels met een flinke slok op heeft gemaakt in een plaatselijk café. Daar schijnt een der broers als een zogenaamde grap te hebben verteld dat ze heel goede autotechnici waren, gespecialiseerd in remmen…’

   ‘En wanneer heeft die kerel die opmerking dan wel gemaakt?’

   ‘Mijn informatiebron heeft me medegedeeld dat hij dat op een woensdagavond, drie weken na de aanslag heeft verteld op een avond met enkele kennissen in een kroeg. Mijn informant was namelijk een der bezoekers die daar toevallig bij aanwezig was. De opmerking werd nogal luid uitgebraakt, terwijl de bewuste persoon die de opmerking maakte, later een fooi gaf aan de barman die in geen verhouding stond tot zijn gebruikelijke gierigheid.’ 

   ‘Juist… maar wat wilt u nu dat we gaan doen.’

   Ik zoek nog even wat verder via enkele bronnen die ik kan vertrouwen. Als ik honderd procent zeker ben gaan we er op af.’

   ‘We… ik dacht dat zoiets mijn taak zou zijn.’

   ‘Dat is het ook, tenminste als je het reeds aan kan…’

   ‘Dat zal wel lukken denk ik. Althans, natuurlijk wel afhankelijk van het plan dat we maken.’

   ‘Precies. Want voor je iets kan ondernemen zullen er nog enkele belangrijke zaken moeten worden geregeld.’

   ‘Inderdaad.  Daarbij moet ik komende week afrijden. Het zou wel handig zijn als ik in elk geval een auto kan huren en mag besturen.’

   Juist… Dat is een van die zaken die eerst moet worden geregeld. En dan moeten we nog een schipper weten te vinden die jou met je wapens naar de overkant brengt. Want via de veerboot is dat veelte link. Op die boten wemelt het doorgaans van de gendarmes die alles en iedereen grondig controleren.’

   ‘Dus mijn actie zal ruw geschat niet eerder dan half of eind augustus kunnen plaatsvinden.’

   ‘Dat heb je goed gezien. De tussenliggende tijd is voor jou dus een oefentijd. Een tijd om je vaardigheden in het pistoolschieten te oefenen en als straks, zodra die wapens leverbaar zijn, eveneens je te bekwamen in het schieten met zo’n Remmington geweer.’

   ‘Ja maar dat geweer zal geen enkel probleem opleveren. Uiteindelijk schiet ik al twee jaar lang met het jachtgeweer van mijn vader op kleiduiven.’

   Dat weet ik. Maar toch kan het geen kwaad om straks ook met dat nieuwe wapen eerst wat te oefenen, lijkt je ook niet.’    

Verolg kunt u lezen in deel 11:  http://tallsay.com/page/429002421/koele-wraak-vendetta-11

©  Leonardo

22/04/2020 13:12

Reacties (8) 

1
24/04/2020 22:16
alles wordt in gereedheid gebracht
25/04/2020 12:28
Inderdaad. Maar er volgen eerst nog wat geheimzinnige verwikkelingen voordat ze haar eerste daad kan stellen...
Overigens schrijf ik dit verhaal op basis van twee aaneensluitende boeken. Met deel zestien sluit het eerste boek af en gaat het tweede boek verder. Dat doe ik om een zogenaamd ''tijd gat'' in het leven van de hoofdpersoon op te vullen. Deel 1 van dit huidige boek is eigenlijk de eerste kijk op haar verdere leven in boek 2. Ik heb dat systeem als v.b. genomen van de schrijversstijl van Robert Ludlum. De absolute meester van de trillers uit de negentiger jaren van de vorige ...
1
23/04/2020 14:56
Ik had geen idee dat er computerprogramma's bestaan om je schietvaardigheid te oefenen.
In mijn tijd was het alleen maar het echte handwerk, met de kruitdamp in je neus.
1
23/04/2020 17:45
Die militaire simulatie programma's bestaan al een aantal jaren. Daar zijn ook heel veel van die zogenaamde schietspelletjes die als reclames soms naast je artikel staan van afgeleid.
1
23/04/2020 13:24
goed zo, ze zal het leren
24/04/2020 13:01
Dat zal ze zeker...
1
22/04/2020 17:25
Een oud spreekwoord wie het zwaard hanteert , zal door het zwaard sterven .
is ook van toepassing op dodelijke handwapens.
dus heb ik liever een hoed in mijn hand. zo kom ik door het ganse land.
1
Leonardo tegen Josh
22/04/2020 20:09
Dat heb je goed gezegd!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert