Koele wraak ( vendetta ) 6

Door Leonardo gepubliceerd in Verhalen en Poëzie
Vervolg op deel 5:  http://tallsay.com/page/4295002269/koele-wraak-vendetta-5

 

            2ff59c2de1cddeb9b5ccbc08833844c9_medium.

                                                                   6.

 

Toen Henry de volgende morgen uit de taxi stapte die hem vanaf het vliegveld van Ajaccio naar de kleine oude boerderij van zijn moeder had gebracht, was de hemel betrokken en motregende het een beetje. Het weer vormde ongevraagd, als het ware een mistroostige entourage voor de toch wel beladen boodschap die hij kwam brengen.

   Na de hartelijke begroeting, het nuttigen van de koffie met het kleine gebakje dat hij voor hen op het vliegveld bij de delicatessenzaak had gekocht en het in een vaas zetten van de tulpen die hij vanuit Toulon had meegenomen, ging hij met Claudia aan tafel in de woonkamer zitten.

   ‘Mag oma er echt niet bij blijven,’

   ‘Nee lieverd. Eigenlijk is hetgeen wat ik met jou wil bespreken een zaak voor mannen. Maar de mannen die in onze familie nog telt zijn reeds oud en versleten. En ze staan veel te ver van jouw directe familie af. Daarbij ben jij uiteindelijk het enig kind van mijn broer. En ook al ben je een meisje, toch rust straks op jouw schouders de zeer verantwoordelijke taak om de eer van onze familie hoog te houden en vooral om de dood van je ouders te wreken. Mijn moeder, jouw oma dus, gaat daarom zolang naar de keuken om zich met de maaltijd bezig te houden. Het is beter dat zij niet alles hoort wat wij met elkaar te bespreken hebben. Dit is een gewichtige zaak die ik alleen met jou wil bespreken.’

   ‘Nou goed dan. Maar ik had haar er liever bij gehad.’

   ‘Dat weet ik schat. Maar waar wij het over gaan hebben is iets waar ik oma niet mee wil belasten. Oma is inmiddels drie en tachtig jaar. Dat is al heel oud. En ook al is ze nog heel kwiek en gezond en kan ze zich nog prima redden, is het toch beter dat zij hier buiten blijft. Want hetgeen waar wij het over gaan hebben zou vermoedelijk te veel emoties bij haar oproepen.’ 

   Henry ging even verzitten, stak een sigaar op, waarna hij van wal stak met zijn verhaal. ‘Allereerst wil ik je vertellen dat jij ooit het hoofd van onze familie gaat worden als je achttien jaar oud bent. Het klinkt misschien vreemd omdat je een meisje bent, terwijl het doorgaans de mannen zijn die deze eer ten beurt valt. Maar onze familie is nog maar heel bescheiden qua omvang en bestaat voornamelijk uit drie ongetrouwde hoogbejaarde neven en nichten van de kant van jou vader, dan mijn moeder - jou oma dus - en mijn persoon. En ik ben ook reeds op een leeftijd gekomen dat die eer van hoofd van de familie, mij niet meer past. Alle andere familieleden zijn ons in de loop der jaren door ziektes of anderszins reeds ontvallen.’ 

   Claudia schonk inmiddels een water uit de karaf die op tafel stond in een glas en zette dat op het tafeltje neer, naast de grote eikenhouten fauteuil waarin haar oom was gezeten. Henry hoestte even, nam een slokje water alvorens met zijn verhaal verder te gaan. ‘Goed, dankjewel, schat, dan kom ik nu tot de kern van mijn verhaal en de reden van mijn bezoek.’

Hij schoof opnieuw even wat heen en weer in zijn zetel en keek Claudia strak aan. ‘Weet je. De laatste maanden vroeg ik me steeds af of jij al in staat zou zijn de waarheid te kennen met betrekking tot dat afschuwelijke gebeuren dat je ouders het leven kostte, en jou voor vele weken in het hospitaal deed belanden. Want de waarheid met betrekking tot die afschuwelijke schuiver die jullie met die nieuwe auto hebben gemaakt is een heel ander verhaal als dat je van officiële wegen hebt vernomen. Het verhaal over een ongeluk als gevolg van een fabricagefout aan de auto, dat hier onder de bewoners van dit eiland de ronde doet is compleet flauwekul...’

   ‘Waar heeft u het in hemelsnaam over oom, Henry. Er is toch door de politie gezegd dat het een verkeersongeluk is geweest als gevolg van een technisch mankement aan de nieuwe auto. Al moet ik wel eerlijk zeggen dat ik ook al enige tijd twijfel aan dat door de politie uitgebrachte rapport.’

   ‘Ja ik weet het, schat. Dat is het verhaal dat men in eerste instantie via de media heeft laten publiceren. En dat is het verhaal dat men de buitenwereld wil doen laten geloven om te voorkomen dat mensen te veel gaan nadenken. Maar de waarheid is heel anders en ligt heel wat gevoeliger.’

   Claudia kreeg het na die woorden weer even te kwaad en sloeg de hand voor haar mond terwijl de tranen opeens over haar wangen stroomden. ‘Vertel verder oom, Henry. Ik wil nu alles horen over wat er werkelijk is gebeurd. Verzwijg dus alstublieft niets voor mij.’

   ‘Goed lieverd. Ik ben hier uiteindelijk gekomen om de waarheid op tafel te leggen. Dus als je het me toestaat ga ik nu verder met mijn verhaal. En voor jou verzwijg ik helemaal niets…’

   ‘Per piacè, graag.’

   ‘Bè, goed… Zoals je wellicht hebt vernomen heeft de technische dienst van de politie een onderzoek naar dat ongeluk ingesteld. Dat onderzoek leidde tot enkele vreemde ontdekkingen die men overigens in opdracht van hogerhand niet in de publiciteit heeft gebracht. Men constateerde bijvoorbeeld dat een persleiding van het hydraulische remsysteem, bewust moet zijn losgedraaid. Daardoor kon bij elke druk op het rempedaal de remolie uit het systeem lopen en kon er geen druk worden uitgeoefend op de remmen. Tevens bracht het onderzoek nog een andere vreemde zaak aan het licht. De twee metalen handremkabels waren bij de ankerplaat van de achterremmen doorgeknipt. Vermoedelijk is dat gedaan met een hele zware draadschaar. Vermoedelijk met zo’n hydraulisch apparaat zoals ze wel in de woningbouw bij betonvlechten gebruiken. Kortom: Jullie zijn niet verongelukt door technische gebreken aan de auto, zoals de politie eerst dacht, noch door te hardrijden of een stuurfout van je vader. Nee hoor.. jullie zijn het slachtoffer geworden van een ongewoon brutale moordaanslag… Een aanslag gepleegd door niets ontziende lieden die geen enkel respect kennen voor een mensenleven en die het duidelijk op jouw vader hadden gemunt.’

   Claudia was inmiddels wit weggetrokken. Ze zei een hele tijd niets alvorens met trillende stem de vraag te stellen: ‘Hoe komt u eigenlijk aan dit verhaal, oom Henry. Hoe weet u dit allemaal. En waarom heeft de politie in het begin dan zo zitten liegen, terwijl men dus kennelijk wel degelijk wist wat er werkelijk aan de hand was.’

   Henry slikte even. Sloot een ogenblik zijn ogen en gaf toen antwoord. ‘Kijk lieverd. Ik heb zelf altijd getwijfeld aan de uitleg van de politie op de televisie en in de kranten. Alsmede aan de verhalen van die zogenaamde technisch deskundigen van de politie die er van uitgingen dat dit een ongeluk was als gevolg van te hard rijden, of van te weinig kennis om zo een moderne nieuwe auto te besturen. Enkele dagen later schoof men het zelfs op een technische fout van de autofabrikant, terwijl men toen al wist wat de werkelijke oorzaak van het catastrofale ongeluk was geweest. Ik ben er dan ook zeker van dat de politie een zeer bedenkelijke rol heeft gespeeld in dit drama. Terwijl ze vast en zeker weten wie de daders zijn van deze aanslag. Of in ieder geval weet men in welke richting men de daders of dader moet zoeken. Deze aanslag kent kenmerken die wijzen in de richting van een persoon die nu  waarschijnlijk een zeer machtig man is op dit eiland. Wie dat zou zijn weet ik echt niet. En als er ooit een naam van iemand opdoemt, bewijs het dan maar eens dat daar de opdracht voor deze moordaanslag vandaan komt… Maar aan de andere kant denk ik dat mijn hypothese juist is.’

    Moordaanslag. Het woord suisde nog na in de oren van Claudia. Ze wreef in haar ogen en haalde een hand door het haar.

   ‘Jeetje, mijn hart klopt opeens alsof het uit mijn lijf wil springen van schrik en vooral van woede,’ zei ze na enkele ogenblikken te hebben gezwegen. Ze keek haar oom vervolgens met een vreemde, zeer doordringende starende blik aan. Het was alsof Henry zag dat haar karakter zich plotseling vervormde. Alsof de geest der wrake zich plotseling van zijn nichtje meester maakte. Haar hele houding veranderde opslag van passieve kinderlijke ontvankelijkheid in een beheerste, strakke, harde volwassenheid. Alsof een sluimerend vermoeden van wat ze al lange tijd in haar gedachten met zich meedroeg, plotseling door de woorden van haar oom bevestigd werd.

   ‘Wie heeft dit volgens u op zijn geweten, oom Henry,’ vroeg ze na een minuut zwijgen op een kalme, doch uiterst kille toon, met een timbre dat haar gevoelens van dat moment duidelijk weergaf.  ‘Wie is, of zijn, de moordenaars van mijn ouders? Ik wil dat u dat nu zegt. Ik wil het nu weten…’  Ze schreeuwde het zowat uit en sloeg met haar vuist op tafel terwijl het schuim op haar lippen kwam.

   Henry schrok van haar reactie. Hij reageerde misschien wat te traag naar zin van Claudia want haar ogen schoten vuur terwijl ze hem strak aankeek. ‘Dat kan ik je helaas niet vertellen, lieverd. Net zo goed als dat ik niet weet waarom de politie na het ontdekken van de werkelijke oorzaak van het ongeluk, iedereen - al dan niet bewust - direct op een dwaalspoor heeft gezet. Daar is uiteraard een belangrijke reden voor geweest. Alleen heb ik werkelijk geen idee in welke richting ik dat moet zoeken. 

   ‘Weet u dat heel zeker.’

   ‘Ja… anders kwam ik daar nu wel mee voor de dag.’

   ‘Daar ga ik dan ook vanuit. Want ik vertrouw u volkomen, oom Henry.’ De ondertoon van haar woorden ontging haar oom niet. Hij trok even aan zijn sigaar, tipte een beetje as in de ouderwetse staande asbak en ging verder met vertellen. ‘Natuurlijk zweven er verhalen in de steden en er worden in de café's zelfs namen genoemd  terwijl er zelfs door sommige zuiplappen persoonlijke situaties als onderliggende oorzaak voor de aanslag gesuggereerd. Maar dat zijn voornamelijk café verhalen. Zekerheid omtrent de aanleiding, en zelfs een vingerwijzing richting de daders ontbreekt voor als nog.’

   ‘Oma heeft mij een jaar geleden eens verteld dat papa onenigheid had gehad omtrent een financieel geschil met de Del Corte familie. Ik meen dat oma toen suggereerde dat het geschil niet uit de wereld is geraakt, maar door bleef smeulen. Kan het dus zijn dat wraak van de kant van deze mensen de aanleiding van een aanslag zou kunnen zijn?’

   ‘Ik heb het met jou goed ingeschat.’ Henry zuchtte even heel diep. ‘Je bent een slimme meid, Claudia,’ antwoordde hij vervolgens. ‘Net als mijn moeder dat toen ook deed, leg jij gelijk een link op basis van een zakelijk geschil naar de Del Cortes.’

    ‘Ik heb die Francesco ooit een keer gezien. Dat was op de klasseavond van het Lycée. Ik bedoel die avond van de feestelijke diploma uitreiking. Zijn zoon, Mario zat bij mij in de klas. ‘Een arrogante knul, een opschepper zo gezegd. We liggen elkaar in elk geval niet. Hij probeerde me toen te versieren, maar ik heb hem toen afgewezen.’

   ‘O jee… dan heb je misschien de duivel boos gemaakt.’

   ‘Daar zit ik niet mee, oom Henry. Ik ben niet bang voor die patsers…’

   ‘Dat geloof ik graag. En het zou heel goed kunnen dat daar ergens, in die familie, de kwade genius zit. Maar pas heel goed op met wat je zegt. Er is nochtans geen enkel bewijs dat die familie verantwoordelijk is voor de dood van je ouders.’

   ‘Nee misschien niet. Maar er zweven wel meer verhalen over de Del Corte familie. Ze schijnen in de boven en onderwereld te leven als ik de verhalen die ik heb gehoor moet geloven. Trouwens; de meeste verhalen handelen over die gemene arrogante Francesco. Die vent die thans als politicus zijn stem veelvuldig roert. Dus zo moeilijk is het niet om die link te leggen, dunkt mij.’

   ‘Dat is waar. Maar je moet niet alles geloven wat men zegt, Claudia. Daarbij moet je hier nooit in het openbaar over praten. Niet op met vrienden of vriendinnen, gewoon helemaal met niemand. Want vergeet niet dat Francesco Del Corte thans een heel machtig man is op dit eiland. Hij kan zelfs politici laten knikken en buigen, net zo goed als dat hij die corrupte commissaris van politie, die François Leone, helemaal in zijn zak heeft zitten.’

   ‘O ja is dat zo…’

   ‘Ja dat is zo.’

   Claudia knikte slechts even. Haar gezicht verstrakte Ze hield haar mond gesloten en dacht na met haar ogen gesloten. Doch ergens in haar hoofd vormde zich de omtrek van een vaag, obscuur plan. Een plan uitgedacht door iemand die, om welke reden dan ook, zich persoonlijk wilde wreken op haar vader. Een niets ontziend figuur die kennelijk om zijn wraak kracht bij te zetten, gemakshalve maar vrijwel het gehele gezin van Antoine Bramati liquideerde.      

   Jezus Christus zorg dat ik het verkeerd zie, bad ze met haar ogen dicht terwijl oom Henry haar zwijgend, met verbazing aanstaarde.

  ‘Luister oom, Henry,’ zei ze toen ze haar ogen na een goede minuut weer opende. ‘Als het is gegaan zoals ik nu denk dat het is gegaan, afgaande op uw woorden en wat ik thans weet, dan rust ik niet voordat ik de eer van onze familie heb gered en de dood van mijn ouders heb gewroken. Daar kunt u op rekenen. Het zal mijn levenstaak worden. Ook al ben ik maar een meisje.’

   ‘Lieve kind weet je wel wat je hier zegt. Je roept reeds op tot een wraakactie, tot een vendetta, terwijl we nog helemaal niet weten wie hier achter zit.’

   ‘Nee… dat is waar. Maar ik kom hier absoluut achter, al zal dat misschien nog jaren duren. En ik vergeet dit niet’ antwoordde ze opeens op felle toon.

   ‘Ik bijt me in deze zaak vast en zal – hoe dan ook - de waarheid boven tafel krijgen. Waarna ik de daders persoonlijk zal elimineren…’  

   ‘Chi l'eroi di u passatre ci aiutanu in i nostri pinsamenti,’ mompelde Henry na die woorden. Mogen de helden uit het verleden ons dan in gedachten bijstaan…

   Hij blies een stevige wolk blauw kleurende sigarenrook de kamer in terwijl hij naar Claudia keek die met een opgewonden blik, zwijgend naar hem terug keek. Plotseling stond ze op. Liep naar de buffetkast en haalde twee  smalle glazen met hoge pootjes uit de kast. Vervolgens schonk ze de glazen voor de helft vol met Mark, waarna ze één glas bij haar oom neerzette en weer ging zitten met het andere glas in de hand.

   ‘Chi ne dicé, ziu Henry, het is wat u zegt oom Henry. Alleen vraag ik me af of u me daar dan wel bij kunt helpen. Want ik ben thans nog lang niet in staat om me op zo een actie te concentreren. Terwijl ook mijn lichamelijke conditie nog niet optimaal is. Het zal nog weken, zo niet maanden kosten, om mijn lichamelijke conditie weer op peil te brengen.’

   ‘Natuurlijk zal ik je, waar mogelijk, in alle opzichten ondersteunen. Maar voor het zover is dat je wat zou kunnen uitrichten moeten we eerst honderd procent zekerheid hebben over wie er achter die aanslag heeft gezeten en wat de reden voor die aanslag was. In de tussentijd doen we niets overhaast en ga jij gewoon naar het vervolgonderwijs. En luister eens goed naar mij… Laten we vooral ons verstand gebruiken en geen verkeerde conclusies trekken of ondoordachte dingen doen.’

   ‘Natuurlijk zo bedoel ik het zelf ook. Ik ga zeker niet overhaast dingen doen die later tegen mij kunnen worden gebruikt en me in gevaar kunnen brengen. Maar als het gevaar toch onverwacht mijn kant op komt dan kan ik, net als veel kerels op dit eiland, al heel goed met de - lupo - overweg’

   ‘Dat is prima… heel verstandig. Daarbij stel ik voor dat je na dit semester een tijdje bij ons komt logeren. Annabel zal dat ook heel leuk vinden. En nu je die lupo noemt, biedt dat gelijk de gelegenheid voor mij om met je te werken aan enkele vaardigheden die je absoluut moet beheersen voordat je ooit – al dan niet virtueel - ten strijde trekt tegen hen die de dood van je ouders op hun geweten hebben. Het betreft in dit geval enkele vaardigheden die je niet op het Lycée kunt leren, maar die je net zo goed als de kennis van wis en natuurkunde, perfect moet beheersen.’

Vervolg kunt u lezen in deel 7: http://tallsay.com/page/4295002313/koele-wraak-vendetta-7

©  Leonardo

 

09/04/2020 23:02

Reacties (5) 

1
11/04/2020 20:48
dood maken die hap
1
10/04/2020 16:28
Veel succes dan maar, meissie.
1
10/04/2020 12:29
Zo die is op wraak belust, blijft spannend.
1
10/04/2020 13:26
Ja... en wraak gaat er komen...
10/04/2020 13:49
heerlijk, blijft dus spannend
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert