1743 Meneer Zoutewelle

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

ac05c16e8fc32ab5834a07c4052079f4_medium.

De doelstelling van alle leerlingen op de Petraschool, waar ik mijn dagen sleet, was bij meneer Zoutewelle in de klas terechtkomen. Hij stond voor de zesde en dat was het laatste jaar en dat had je het maar gehad. Vóór die tijd moest je hem vermijden want hij was ook het hoofd der school en hield niet van gebbetjes. De huidige scholen kennen sowieso meer gezelligheid en tafeltjes in leuke groepjes en een juf die aan de ene kant zit met het digibord aan de andere kant, zodat je niet eens meer achterin kúnt zitten, maar in mijn tijd kenden we op school maar één woord: discipline.

Dat begon al bij het begin. Wij speelden voor schooltijd op het schoolplein en dan blies even voor half negen Zoutewelle op zijn fluitje. Iedereen moest dan per klas twee aan twee in de rij gaan staan. Dan blies hij nog een keer en liepen de klassen achter elkaar hand in hand naar binnen.

Ik kwam altijd op het laatste moment op school omdat ik een gruwelijke hekel heb aan spelen en wachten, ik heb nu nog een hekel aan pauzes en recepties, dus ik miste het eerste fluitsignaal wel eens en dan waren de gevolgen niet van de lucht en moest ik in zijn kamertje wachten tot iedereen binnen was. Ik kwam dan te laat in de klas terwijl ik feitelijk helemaal niet te laat was.

Onze school was gebouwd in een H. In de poten zaten de lokalen en het streepje was de gang. Op de begane grond zat rechts na de ingang het lokaal van meneer Zoutewelle, het magazijn en zijn kamertje. Het was beter als je daar je hele schoolleven niet kwam, wat in mijn geval jammerlijk mislukte.

Afijn, het was een strenge, maar ook aardige man, een typisch hoofd der school uit die tijd, toen die nog enige status en een fatsoenlijk salaris had. Kom daar nu eens om. Ik zat in zijn klas niet helemaal achterin, maar wel bij het raam, want evengoed voor genoeg afleiding zorgde. Ik kende alle mensen die op het belendende grasveld hun hond uitlieten en ik wist ook precies wanneer de gemeente het gras kwam maaien. Zo’n lagere-schooltijd is echt wel een leerzame tijd.

Helaas leerde ik mijn werk onvoldoende zoals Zoutewelle op mijn rapport schreef en zou ik op de ULO héél hard moeten aanpakken, ander bleef ik het eerste jaar zitten. Ik heb zijn woorden meer dan waargemaakt. Jaren later deed meneer Zoutewelle nog op dubieuze wijze zijn eigen naam eer aan door te verdrinken in de Dode Zee.
 

c6cc7ba52ab975bd8532446b7bfeeb21_medium.

08/04/2020 08:39

Reacties (1) 

1
08/04/2020 11:07
Oh, help, wat een einde voor die man. Herkenbaar in rijen van twee naar binnen met het fluitsignaal. Je moest ook altijd netjes met je armen over elkaar zitten aan het einde van de dag, voordat de bel klonk en je mocht opstaan om naar huis te gaan.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert