x

Misbruik melden

Bedankt dat je Tallsay wilt helpen door schendingen van onze regels en richtlijnen te melden.

Wil je een inbreuk op jouw auteursrecht of intellectuele eigendom melden? Gebruik dan a.u.b. het formulier Inbreuk auteursrecht / intellectuele eigendom

Welke vorm van misbruik wil je melden?




Annuleren

1741 Naar school (lieve juffen en meesters, we missen jullie)

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Toen wij in de zomer van 1961 vanuit Apeldoorn naar Rotterdam verhuisden, was ik acht jaar oud. In augustus kwam ik in de derde klas bij juffrouw Dijkstra. Zij was een jonge juf, net van de kweekschool en heel erg lief, herinner ik mij. We mochten een keer met de hele klas bij haar thuis op bezoek. Ze woonde op een kamer die opeens vol zat met kinderen. Ik denk Ranja. Ze was zo lief dat ik voor Gedrag een acht kreeg, een cijfer dat ik verder alleen kende van de Bijbelse Geschiedenis. Toen ik laatst mijn rapport inkeek, zag ik tot mijn schrik dat ze Hoekstra heette, wat toch geen moeilijke naam is, want mijn oom Wobbe heette ook Hoekstra. Ik begrijp dan ook niet dat ze zich Dijkstra noemde.

Ze ging helaas na de kerst alweer van school en toen kwam juffrouw Frif, waar ik niets meer van weet, maar die ik wel moest helpen bij het cijfers geven. Die waren zo laag dat ik op mijn rapport de halfjes heb toegevoegd. Ik deed dat nadat mijn vader zijn handtekening had gezet, die ik in een moeite door overtrok. Je hoeft geen Sherlock Holmes te zijn om het te kunnen zien.

Van de vierde klas weet ik nog dat ik op dezelfde dag jarig was als Wenda Kok, die op de Van Bijnkershoekweg woonde en bij mij in de klas zat. We zongen dan twee keer achter elkaar Lang zal ze leven, waarbij zij eerst en ik daarna op een stoeltje voor de klas moest staan. Waarom geen twee stoeltjes tegelijk? Daarna gingen we samen de klassen rond. Het was ook de klas waarin ik zat toen ik op de toiletten water stond te drinken, ik drink nog altijd water het liefst direct uit de kraan, en ik van een vriendje een gemoedelijke schouderduw kreeg waarbij mijn twee voortanden beide een hoekje verloren.

Ik de vijfde klas zat ik bij meester Huizinga, die een prachtige stem had, waarmee hij heel spannend vertelde over Floris de Vijfde, der keerlen god en Bonifatius, die bij Dokkum schaatste en vermoord werd en dus nooit zijn Elfstedenkruisje heeft gekregen. Het was die stem die ik hoorde toen ik een keer door de gang liep. Hij stond even verderop met een klein meisje te praten: ‘Kijk lieve, hier werkt opa,’ zei hij teder tegen het meisje, waaruit ik opmaakte dat het zijn kleindochter was. Het voorval schoot me te binnen toen ik vorig jaar Piep meenam naar mijn werk en tegen haar zei: ‘Kijk Piep, hier werkt papa.’

Ate Vegter, 6 april 2020

06/04/2020 07:44

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert