Kometen zorgden voor ons ontstaan:

Door Candice Simionescu gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

Kometen zorgden voor ons ontstaan:

Komeet 67P/Tsjoerjoemov Gerasimenko.

Ooit ... en dat kan nog 1 miljoen jaar duren, kan ook 100.000 jaar duren maar kan ook over een paar jaar gebeuren gaan we echt geraakt worden door een komeet of asteroide die groot genoeg zal/kan zijn om al het leven op Aarde weg te vagen. Niet door de enorme klap, maar door de gevolgen van die klap. De impact is enorm, maar de gevolgen … vuurregens, mega tsunami’s, vulkanen waarvan we niet hopen dat ze gaan exploderen (die joekel onder Yellowstone bijvoorbeeld), zullen door de schokgolven en implicaties op alles tot grote erupties kunnen komen (dat laatste, over de 'dode' vulkanen die dan kunnen gaan erupteren dat vermoed ik … mogelijk kan Leonardo dat bevestigen dan wel ontkrachten) en de Aarde gaat dan absoluut onbewoonbaar worden voor al het leven. Flora fauna en ook menselijk leven zullen ophouden te bestaan.

Zo, dit is wat je noemt een weinig vrolijke inleiding ….. maar is helaas, wel keiharde realiteit die wij (mogelijk) niet mee zullen gaan maken. Maar voor ik dus ga beginnen aan het artikel even een klein aardigheidje. Kometen/asteroiden die van achter de Zon vandaan komen, die houden we nooit tegen, want die zien we pas als ze al heel erg dichtbij zijn, maar gesteld dat er nu op deze mooie zonnige zondag 29 maart 2020 om 12.00 uur zo’n enorme al het leven verwoestende asteroide/komeet ter hoogte van Neptunus zou worden gespot, dan is het er één die uit de Kuipergordel komt.

Deze grote gordel vinden we vanaf 4,5 tot 7,5 miljard km van de Zon.

Kometen jagen door het heelal met een snelheid die doorgaans zo tegen de 175.000 km per uur ligt. En voor het gemak laat ik nu dus even alles met zwaartekrachtvelden buiten wegen en dan hou ik het even puur op een komeet die met die snelheid recht op ons af komt jagen. We spotten hem vandaag om 12.00 uur en op het moment dat het zich op dezelfde afstand – van de Aarde – bevind als de planeet Neptunus. Die kortste afstand is 4.300.000.000 km. Dan is de inslag op donderdag 4 juni 2020.

Maar kometen draaien ook om de Zon heen en daarom klopt deze berekening, voor deze ene keer, echt totaal voor geen meter, maar vond het even leuk om te doen.

Aminozuren:

U snapt dit plaatje beter dan mij … maar dat is logisch, want valt onder biologie.

Aminozuren zijn cruciaal voor het ontstaan van leven. Ze worden tot dé bouwstenen van het leven op Aarde gerekend. Ze vormen de bouwstenen van eiwitten. Voor mij zijn eiwitten het wit van een ei en meer niet .... maar het ligt schijnbaar even gecompliceerder, vallend onder biologie en daar waag ik me dus niet aan. Maar aminozuren zijn dus dé bouwstenen voor het leven op Aarde. Dat weten we nu, want 100 jaar geleden dachten de wetenschappers er nog heel anders over.

We gaan even heel ver terug:

Dit is de in 1980 ontdekte Dresser formatie in West-Australië en dit zijn stromatolieten en die zijn gevormd uit Pyriet en Pyriet is een mineraal dat op goud lijkt en wat een organische stof herbergt. En dan gaan we even terug naar het jaar 3.500.000.000 voor Christus. Dat is dus best wel een hele tijd geleden. Wij waren er toen nog niet om de Aarde te verneuken. Het is dus 1.000.000.000 (miljard) jaar na het ontstaan van onze planeet. En onze planeet zag er toen echt heel anders uit. Er was nog geen zuurstof (toch niet onbelangrijk). De toenmalige oer-atmosfeer bestond uit vulkanische gassen en de lucht bevatte toen grote hoeveelheden waterdamp, waterstof, stikstof, methaan, ammonia, zwavelwaterstof en koolmonoxide.

Rond die tijd ontstond er al iets van leven op Aarde en dat leven zou uiteindelijk in de vorm van fossielen bekend worden als stromatolieten. Honderd jaar terug ging de wetenschap er nog vanuit dat uit de toenmalige (behoorlijk giftige) atmosfeer de bouwstenen van het leven konden zijn ontstaan. Maar naast al deze chemische stoffen was er ook veel energie nodig en volgens de toenmalige wetenschap kwam die energie uit ultraviolette straling van de Zon en van elektrische ontladingen (we noemen dat bliksem), radioactiviteit en vulkanische warmte. En als je al die chemische ‘zooi’ tot een ‘soep’ vermengde ontstonden aminozuren. Dat werd ook aangetoond met proeven. Nu vraagt u zich mogelijk af wat dit allemaal met kometen te maken heeft. En daar kom ik nu op. Daarvoor gaan we heel wat minder ver terug, namelijk naar het jaar 2014 naar de ruimtesonde Rosetta en naar de komeet van de bovenste foto. 67P/Tsjoerjoemov Gerasimenko.

Rosetta.

Op dinsdag 2 maart 2004 werd de ruimtesonde Rosetta gelanceerd met als doel haar in een mooie baan om de komeet 67P/Tsjoerjoemov Gerasimenko te brengen zodat die komeet kon worden bestudeerd. Op woensdag 6 augustus 2014 was dat gerealiseerd en op woensdag 12 november om 16.30 uur landde de eveneens meegereisde lander Philae op de komeet.

Dat lijkt misschien allemaal niet zo spectaculair, maar ... toch is het een kunststukje om een vanaf Aarde aangestuurde lander op een komeet te laten landen. Die komeet lag dus niet bij de ESA (Europese Ruimte Organisatie) op een binnenplaats te wachten, maar bevond zich tijdens dat huzarenstukje op een afstand van ongeveer 400 miljoen kilometer van de Aarde … halverwege tussen Mars en Jupiter.

Philae.

En dan gaan we nu weer terug naar aminozuren ….. niet rechtstreeks, maar Philae ontdekte op deze komeet de stof glycine en dat zegt mij weliswaar helemaal niks, maar glycine is een aminozuur. Schijnt het te zijn. Door deze ontdekking wordt dus aangenomen dat aminozuren mee gelift zijn op kometen die destijds onze zo prille planeet bombardeerden. Even een klein uitstapje – niet zonder reden – naar een mooi fenomeen in het Universum en dan heb ik het over donkere interstellaire wolken. Deze wolken zijn te vinden in ieder sterrenstelsel en zijn dus opeenhopingen van gas, plasma en koud stof. U kent ze wel, want ik heb het over onder meer deze schoonheid.

https://tallsay.com/page/4294998490/gaswolken-en-nevels-pilaren-der-creatie

Binnen die mooie gaswolken bevinden zich ….. serieus ontelbare stofdeeltjes en na miljoenen jaren ontstaan op die stofdeeltjes korstjes van ijs. En dat ijs bestaat dus niet alleen maar uit water, maar bevat dus ook andere vastgevroren componenten, zoals methaan en methanol. Die moleculen kunnen als ze worden bestraald door energierijke lichtdeeltjes uiteenvallen. Van die energierijke lichtdeeltjes zijn er genoeg van in het Universum. En na het uiteenvallen kunnen deze fragmenten met elkaar reageren en zo samen grotere en complexere moleculen vormen. En op deze manier zouden ook de aminozuren kunnen zijn ontstaan die daarna dus een kaartje kochten op een langskomende komeet die ze naar de Aarde bracht.

https://tallsay.com/page/4295001936/is-arsenicum-ook-een-bouwsteen-van-het-leven

*Candice*

29/03/2020 11:06

Reacties (4) 

2
29/03/2020 13:46
Er zweeft veel ruimtepuin om ons heen in de atmosfeer. Sinds het ontstaan van de Aarde zijn er dan ook diverse inslagen geweest. De belangrijkste zijn in de geschiedenis opgetekend als de inslag bij Mexico en die bij Rochechouart in Frankrijk. Die twee inslagen hebben de voortgang van de evolutie op deze planeet bepaald. Tevens waren de inslagen van deze twee enorme stukken ruimtepuin, mede verantwoordelijk voor het uitsterven van de grote zoogdieren als gevolg van de nucleaire winter die het gevolg was van deze inslagen...
1
29/03/2020 14:41
Dat klopt, maar ... stel dat er een joekel inslaat, kan dat dan - wat ik dus veronderstel - vulkanen die 'dood' zijn weer tot leven brengen en ze tot uitbarstingen laten komen? Waaronder die onder Yellowstone?
1
29/03/2020 16:00
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Dat acht ik heel onwaarschijnlijk. Het proces van een vulkaan werkt heel anders dan de inslag van een grote meteoor. Uiteraard kan een zeer groot stuk ruimtepuin een vergelijkbaar proces op gang brengen als ooit, ver in de geologische geschiedenis, bij Mexico en in Frankrijk bij Rochechouart gebeurde. Het dodelijke effect blijft wat dat betreft gelijk. Maar een vulkaanuitbarsting zoals we dat vanuit de geschiedenis kennen, zal het zeer waarschijnlijk niet geven. Wel zal door de klap tot een enorm grote afstand vermoedelijk alle zuurstof uit de atmosfeer verdwijnen en zal door de enorme wrijvi...
29/03/2020 16:15
Ah oké.Merci voor de informatie.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert