De zegenschaal en de angst XLI

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                                 images?q=tbn%3AANd9GcTkmijtcy1MwVFhKb0lM

De lucht betrok en het geheel versomberde. 'Dat die man het niet koud heeft,' zei ik terwijl ik met mijn hoofd naar de gastdrummer wees. 'Dat zal hij niet snel hebben,' zei Barry zijn bovenlichaam is ingesmeerd met vet, dat beschermt tegen de kou en dicht de poriëen.'. 'Juist,' antwoordde ik en ik verbaasde mij over alle zaken die mijn buurman wist over de Cree en hun tradities. De zon verscheen weer even en een gewelddadige warmte overspoelde de menigte.

Een enkele trommelslag weerklonk en een doodse stilte trad daarna in.  Een groep oude mannen kwam langzaam op de cirkels af naar voren lopen. Zij zagen er grimmig uit, de zwaarte van het moment straalde van hen af. In het midden van hen liep een merkwaardig uitgedost figuur, met bisonhoorns op en een kraag van veren. Zij hielden halt bij de eerste cirkel. Een paar trommels werden nu geroerd en zij schreden naar de tweede cirkel. De trommels hielden niet meer in maar werden ritmisch hypnotizerend van aard.

Een harde slag drong dwars door het getrommel heen. 'Dat was de gasttrommel,' fluisterde mijn buurman, 'en die man in het midden is Little Bighorn.' Na de slag die nog na dreunde over het veld en daarna wegebde over het veld stapten de mannen naar de derde cirkel, die kleiner van aard was. 'The Eagle staf,' zei Barry alleen maar, ' met de grand entry'. De gasttommel begon nu een regelmatige dreun voort te brengen en de man die er opsloeg zag er intens gespannen uit. Zijn ogen waren gesloten maar zijn gezicht vertrok per slag.

                                          images?q=tbn%3AANd9GcTcyVM0cjL8y8VqvBUrj

De Eagle staff bereikte nu de totempaal en ging met de rug er naar toe zitten. Het getrommel staakte van de groep die de lichtere trommels beroerd hadden en de gasttrommel luidde nu als enige met kracht over de hoofden van de aanwezigen.  Steeds sneller volgden de slagen elkaar op tot het een aaneengesloten geluid leek dat aanzwol en weer wegebde Ik begreep wat Barry had bedoeld met zijn uitleg dat een drum een ziel had die opgewekt kon worden.

Little Bighorn stond op van de Totempaal en wees naar de zon en schreeuwde met uitgestrekte hand iets dat ik niet verstond. De gasttrom werd nu als een waanzinnige geslagen en de lichtere drums werden zachtjes begeleidend beroerd. Little Bighorn was de tovenaar geworden, hij keek met wilde ogen omhoog en deed een paar dansstappen naar voren.

Ik sloeg hem betoverd gade. Hij keek naar de grond en bukte zich en in één beweging pakte hij een handje vol zand dat hij omhoog  wierp. De drums zwegen nu. De tovenaar spreidde zijn armen uit, omhoog en slaakte een krijsende kreet naar de wolkenlucht en stampte daarbij op de grond. De gastdrum gaf een slag. Little Bighorn tilde zijn linkervoet omhoog en raakte met zijn rechterhand de aarde aan en krijsde en ik wist dat het geen woorden waren maar een oergeluid dat uit zijn hart kwam en dat een veelvoud van machten aanriep. Hij was één aan het worden met zijn omgeving.

Hij brulde zijn longen leeg en de gastdrum werd als een waanzinnige geslagen en langzaam verhief de tovenaar zich en maakte een langzame dans sprong. De krijger die de drum mishandelde zag er als in trance uit, het zweet liep langs zijn gezicht over zijn schouders, zijn armen en glinsterde op zijn borst. De cirkels deinde mee op het ritme en het was een openbaring voor mij hoe gelijk dat ging, waren Barry en ik echt de enige die het ritme niet voelde.

                                        images?q=tbn%3AANd9GcQWtssM6JW4DZSHEBSku

De ogen van de Shaman stonden omhoog gericht, en ik zag toen hij langs ons dans stapte dat je alleen zijn oogwit zag, hij was in zichzelf gekeerd en hij vervulde de rol van bemiddelaar tussen de stam en de Grote Geest. De Eagle staff begon een geluid voor te brengen tussen de drumslagen dat klonk als oemp oemp oemp en Bij elke 'Oemp' werd het ritme wilder en de tovernaar vloog haast langs de kring van gezichten die in ecstase naar hem opkeken.

Toen gebeurde het. Een donderslag bij heldere hemel. De lucht werd zowat uiteen gereten en de geur van Ozone overheerste het gebeuren. De shaman bevroor in zijn bewegingen en de gastdrum zweeg. 'De grote Geest is onder ons,' fluisterde mijn buurman, 'voel je de aanwezigheid?'

Langzaam kwam de Shaman weer tot leven hij hield zijn handen voor zich uit alsof hij iets onzichtbaar ronds voor zich uit droeg en bracht zijn handen toen naar zijn hart. Zijn handen gingen waar zijn hart zou zitten en hij bracht hen weer langzaam naar voren en toen hief hij zijn handen boven zijn hoofd. Hij had zijn hart geofferd aan de aanwezigen. Het gebaar was onmiskenbaar. Hij stootte een paar klagende kreten uit die intense verdrietig waren en wees toen naar de krijger bij de gastdrum die er een enorme klap opgaf.

 Hij wenkte een oude krijger van de Eagle staff en die kwam naast hem staan bij de totempaal. Little Bighorn schreed met stramme stappen die alleen maar waardig te noemen waren naar de tent en sloeg de voorflap weg. Jammerend liep hij naar binnen en een enorm gevoel van onbehagen bekroop mij. Het duurde een hele tijd gevuld met ijzingwekkende kreten en dan weer  werd smekend gemompel en toen kwam hij achter de tent weer te voorschijn en ik begreep dat er ook een achterflap was, hij was langs Old Rock gelopen incantaties jammerend.

                                images?q=tbn%3AANd9GcRv_y_eRc-r2e4Bh7SbT

De gastdrum gaf een slag en iedereen veerde op. De Shaman was er weer. Ik zag toen wat hij in zijn handen droeg, het was onmiskenbaar de zegenschaal. Hij hield hem boven zijn hoofd en liep de kring rond jammerend dat het een lieve lust was en mijn bloed bevroor. Hij stopte weer met zijn gezicht naar de gastdrum die nu als een waanzinnige begon te slaan en hij reikte in de schaal en gooide een handvol as naar elke windrichting en huilde. De tranen stroomden over zijn wangen en ik zag hoe de raaf die op de totempaal gezeten had naar beneden zweefde en voor zijn voeten ging zitten.

Little Bighorn knikte naar de oude krijger van de Eaglestaff en die nam de schaal van hem over en liep langs de kring en strooide hier en daar as uit om daarna weer uit te komen bij zijn opperhoofd. De rest was in trance en buiten de drumslagen klonk de verslavende oemp oemp oemp incantatie.

Ik zat met wijdopen gesperde ogen te kijken. Ik woog mijn kansen als ik naar voren zou springen en de schaal zou ontfutselen dan kwam ik hier niet levend weg, de ontheiliging zou totaal zijn. Ik besloot om mijn kans af te wachten. De EagleStaf krijger hield de schaal voor zich uit en Little Bighorn pakte een jachtmes uit zijn buidel en gaf een snee over zijn linkerarm. Het bloed werd opgevangen in de schaal. Hij hield zijn arm omhoog en slaakte jammerende smekende kreten, zoals je zou verwachten van een dier in pijn. Het was een diepe snede geweest en het bloed drupte nu over zijn verenkraag. 

                                                    170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

Hij knikte naar de krijger die zich omdraaide met de schaal en weer richting tent ging en door de voorflap verdween. Gebiologeerd keek ik naar Little Bighorn die nu met zijn rechterhand het bloed van zijn linkerarm over zijn gezicht smeerde en huilde en jammerde , terwijl de drum de mensen tot waanzin opdreef. Ineens riep hij iets en de stamgenoten kwamen omhoog en maakte voorzichtige danspassen met de totempaal in het midden. Barry stond ook op en deinde mee en ik, ik zag mijn kans toen ik de oude krijger van achter de tent zag komen. Ik liet een ieder achter me, en deinde voorzichtig de kring uit richting tent en éénmaal daar gekomen dans deinde ik naar de achterkant. De gastdrum was nu oorverdovend en mijn hart klopte in mijn keel maar ik wist wat mij te doen stond.

San Daniel 2020

lees ook 42

 

 

24/03/2020 16:08

Reacties (2) 

1
25/03/2020 00:02
Zo - dat was een schitterend hoogtepunt. Alsof je er bij was.
De sfeer: meesterlijk overgebracht. En toch blijft de spanning...
25/03/2020 06:36
Dank je Zevenblad.. het is oppassen geblazen met pow wows
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert