De zegenschaal en de angst XXXIV

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                      images?q=tbn%3AANd9GcTdygQhnFrS3FlQiU8TI

Boven de ingang van de supermarkt zat een grote raaf die spiedend om zich heen keek. Ik was overtuigd dat de raaf op mij wachtte en ik vroeg mij af of hij mij zou aanvallen als ik de auto verliet. 'Raven in het rond  dood in de grond,' had één van de oude cowboys gezegd in de Round up, of iets in die geest. Ik begon dat serieus te aanvaarden, je kunt cowboy wijsheid niet zo maar wegpoetsen.  In ieder geval waren de cowboys er van overtuigd geweest dat Raven voorbodes waren van de dood. Ik vermande mij en stapte uit, ik kon moeilijk thuis komen met een verhaal dat ik de winkel niet was ingegaan omdat er een vogel boven de ingang zat. Met ingetrokken hoofd liep ik richting winkel en ik kwam gelijktijdig aan met een stel dat een winkelwagentje naar de schuifdeuren duwde.

De raaf keek neer op ons en klapperde een keer met zijn vleugels en stootte een ijzingwekkende kreet uit. Mijn hart sloeg over en ik verwachtte min of meer dat het ondier zich op mijn nek zou werpen. Maar niets van dat alles gebeurde en even later stond ik tussen de gangpaden met kruiden. Te snel naar mijn zin werkte ik het lijstje af en begaf ik mij naar de kassa, ik hield maar een paar potjes in mijn hand en sloot mij aan bij de rij die stond te wachten. Het meisje maakte hier of daar een opmerking en zonder haast schoof de rij steeds wat op. Ik keek langs de mensen naar het parkeer terrein en zag mijn auto staan naast de lantaarnpaal.

Er zat een grote ineengedoken vorm te wachten boven op de lamphouder. Ik dwong mijzelf om mijn aandacht te richten op de kassa. 'Raven in het rond...' zong het in mijn hoofd en zonder het te willen, 'vulde ik het toch aan, 'dood in de grond.' De rij schoof op en ik keek nog eens naar het parkeer terrein. Daar zat de raaf die alles overzag, de brenger van doodstijdingen, nog steeds op de lantaarnpaal. 'Wie was er dood in de grond,' vroeg ik mij af, 'was ik dat,' of werd ik de dode in de grond. Ik schudde de gedachte weg, maar zo makkelijk kom je niet van akelige overpeinsingen af.

                                             170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

'Was de kelder ook onder grond,' of voerde dat te ver, 'en waren vogels niet de vervoerders geweest van zielen in de mythologie.'

Ik begin geobsedeerd te worden besefte ik, ik richtte mij op de potjes in mijn hand en schoof weer iets meer op naar de juffouw achter de kassa. 'Ik hoop dat ze straks niet op mijn schuur gaan zitten,' dacht ik.

Ik legde de potjes op de band en die kwamen keurig te recht bij het scanapparaat dat steeds even oplichtte met een rode gloed. Ik schrok enorm op door een harde klap tegen het raam. Een grote zwarte vorm krabbelde overeind van de grond en schudde de veren even en koos het luchtruim opnieuw en verdween toen uit het gezicht. 'Die vloog volle kracht op het raam af,' zei het meisje verbaasd, 'dat zie je niet elke dag.

'Die zocht iets,' zei een oude cowboy achter mij met een karretje vol steaks.' 'Die zocht iemand,' klonk de grindstem tussen mijn oren. Ik hoef het niet te weten hield ik mijzelf voor, vogels vliegen tegen ramen dat is een bekend feit. 'Jij stond achter dat raam,' sprak mij plaaggeest weer met mijn ruwe innerlijke stem. 'Dat was schrikken,' zei ik tegen het meisje terwijl ik afrekende.'Boy,' zei ze, 'vertel mij wat, zoiets heb ik nog nooit meegemaakt.' De oude cowboy schikte zijn hoed even en zei toen, 'niets gebeurd zonder reden.' Ik ging daar niet op in want als iets de reden was geweest dan was ik dat geweest, dacht ik zomaar.

Zij overhandigde mij het plastic boodschappentasje met de kruiden en zei toen, 'have a nice day' en daarmee was voor haar de raaf een verleden gebeurtenis geworden. 'Jij ook,' zei ik en ik liep langzaam richting uitgang. Ik keek naar de lantaarnpaal naast mijn auto maar dat was gewoon een verlaten paal op een parkeerterrein, toch liep ik met ingetrokken nek de winkel uit.

San Daniel 2020

lees ook 35

08/03/2020 07:28

Reacties (1) 

08/03/2020 12:05
Laat ik nu vanmorgen zo'n beest in mijn tuin gehad hebben...
Hij neemt de bek vol kattenbrokjes en weekt die een poosje in de drinkschaal, dan slikt hij ze pas door. Er is gelukkig niets dreigends aan, ik vind ze wel grappig met hun enorme zwarte snavels.
Cowboywijsheden zijn over het algemeen heel verstandig...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert