Adres van de dag

Door Angelsuenos gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Zoals elke dag,stap ik op mijn fiets op weg naar mijn adresje van de dag. Google maps brengt mij naar een groot, oud, vervallen huis. De gordijnen zijn door de jaren heen verkleurd en gedeeltelijk verteerd. Een deurbel is niet aanwezig, wel steekt er vanuit de muur een electrasnoer naar buiten. Voorzichtig trek ik er aan, in de hoop dat het de bel is, en niet een een of andere huis tuin en keuken bom besteld op Ali. Mijn hoop word vervult en niet veel later wordt de deur geopend door een oudere man, die zo door zou kunnen gaan als de kerstman met zijn lange grijswitte baard. Alleen in het gehele plaatje, doet hij mij meer denken aan de buurman met de sneeuwschep uit home alone. Waar over de grootste angstaanjagende verhalen rond gingen. Met een vrolijke, maar iets wat schorre stem, wenst hij me goedemorgen en gebaart me dat ik verder mag lopen.

Ik kom binnen in een donker halletje van 3 bij 3. Snel laat ik mijn ogen hun werk doen, terwijl ik mijn sjaal en handschoenen al uit doe.Rechts van mij hangt een muur vol met jachtgeweren, hakbijlen, speren, pijlen en iets, waarvan ik niet weet, of ik het in de categorie messen of zwaarden moet gooien.De man, die zich nog niet heeft voor gesteld, dus tot nu nog genaamd is als kerstman, is verdwenen achter een zware houten deur. Zo een die je ook ziet in horrorfilms, bij van die kerkers waar dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen.

Secondes vliegen voorbij. Mijn razende gedachtes, twijfelen tussen zijn voorbeeld volgen, of omkeren om nooit meer terug te komen.De hoeveelheid wapens beangstigd mij eerlijk gezegd wel een beetje, maar ik mag iemand niet op het eerste oog beoordelen en hoor gewoon mijn werk te doen.Dus besluit ik ook door de mysterieuze deur naar binnen te gaan, die achter mij hard in het slot valt. Van alle kanten voel ik de ogen branden, van de opgezette dieren, waarmee deze man zijn woonkamer heeft gedecoreerd.Het voelt voor mij net als een verhoorkamertje, waarbij ze via een "spiegel" vanuit een andere ruimte mee kunnen kijken. Je voelt de ogen wel, maar je ziet ze niet.

Hoe beangstigend wil je het hebben?

Toch pak ik zonder twijfel de aangeboden koffie aan. Hij lijkt mij niet echt een man om vergif in je koffie te doen.Niet veel later luister ik geïnteresseerd naar de verhalen die deze man vol passie verteld. 
 

Verhalen over zijn beroep als boswachter. Verhalen over zijn hobby, het jagen. 

23/02/2020 17:45

Reacties (2) 

1
23/02/2020 18:37
Mag ik je een tip geven? Ja dat mag ... probeer wat minder witte vlakken tussen de tekst. Dat leest makkelijker. Je schrijft prima, maar die witte vlakken .... breken het keer op keer.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
1
23/02/2020 18:43
Ja dat mag. Ow wacht, zo ver was je al ;-)

Dank je wel. Ik zal er op proberen te letten.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert